Δηλητηρίαση από σούσι

ΑΛΛΕΣ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ, άλλοι πολιτικοί πόλεµοι. Η δεκαετία του ‘90 ξεκίνησε, ας πούµε, µε το Μακεδονικό και την ελληνική οικονοµία στο κανναβάτσο για να τελειώσει µε την ΟΝΕ και το ελληνοτουρκικό ζεϊµπέκικο. Είκοσι χρόνια αργότερα, η περίοδος εκείνη είναι ξαφνικά επίκαιρη, ακόµη και γι’ αυτούς που ήταν πολύ µικροί για να την έχουν βιώσει και να τη θυµούνται, όπως οι σηµερινοί εικοσάρηδες. Είναι, βεβαίως, αυτοί που, κυρίως, θα πληρώσουν την κρίση. Ωστόσο, πέρα απότο ανθρώπινο κόστος, αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι ότι ζούµε την αντιστροφή των ‘90s.

πρωτα ΕΙΝΑΙ τα πρόσωπα. Η πιο εµβληµατική φιγούρα είναι αυτή του Αντώνη Σαµαρά. Ο πιο φέρελπις πολιτικός της γενιάς του στη Ν.∆. τα ‘παιξε όλα στο Μακεδονικό το 1992-93. Το αποτέλεσµα ήταν να χάσει τη σειρά του από τον Κώστα Καραµανλή που ξεµύτισε στο προσκήνιο το 1997. Ο Σαµαράς, που πήγε περιοδεία στη Θράκη το Σαββατοκύριακο των Βαΐων, ταλαντεύεται µεταξύ οικονοµίας και εξωτερικής πολιτικής. Η φυσιογνωµία του έχει αποκτήσει γραµµοσκίαση, αλλά οι βασικές πολιτικές του παρορµήσεις δεν έχουν αλλάξει. Στο ΠΑΣΟΚ το ζεύγος Γιώργου Παπανδρέου – Κώστα Σηµίτη κυριαρχεί, ανκαι µε αντεστραµµένοτρόπο. Στοσυνέδριο του ΠΑΣΟΚ το 1996, στην ελληνοτουρκική προσέγγιση του 1999-2000 και στη βελούδινη διαδοχή του 2004, Σηµίτης και Παπανδρέου αποδείχθηκε το καλύτερο «ticket» – για να χρησιµοποιήσει κανείς τον αµερικανικό όρο για τα προεδρικά δίδυµα – που είχε ποτέ η δηµοκρατική παράταξη. Τους χωρίζει, περισσότερο από όλα τα άλλα, η οικονοµία. Αλλά και η άρνηση του πρώην πρωθυπουργού να αποδεχθεί ότι ηΟΝΕ ήταν για την Ελλάδα σαν σούσι που δενκαταναλώθηκε εγκαίρως.

το ωμο ψαρι δεν διατηρείται στοψυγείο. Ακόµη χειρότερα: δηλητηριάζει άσχηµα αυτόνπου τονκαταναλώνει. Η αλήθεια είναι ότι το 2000-2003, ωςπρωθυπουργός, ο Σηµίτης επιχείρησε την πραγµατική σύγκλιση και βρήκε απέναντί του το ΠΑΣΟΚ. ∆εν τα ‘βαλε µαζί του. Και δεν φταίει αν ο Κώστας Καραµανλής ηγήθηκε από το 2004 ώς το 2008 της εθνικήςροπής να το ρίχνουµε έξω που βοηθήθηκε από τα χαµηλά αµερικανικά επιτόκιακαι το σκληρό ευρώ. Ωστόσο, ποιος θα απολογηθεί σε µια µεσαίατάξη που δανείστηκε για να πάρει σπίτι και αυτοκίνητο και τώρα, ιδίως στον ιδιωτικό τοµέα, βλέπει ότι δεν βγαίνει;Ο µεσαίος χώρος κινδυνεύει να πάει στην Κόλαση, µόνο και µόνο γιατί πίστεψε στη σταθερότητα µιας Ελλάδας που προσκολλήθηκεστην πρώτη ταχύτητα της Ευρώπης.

Οπως και τα χρόνια του ‘90 είναι η µεσαία τάξη που θα κρίνει τις πολιτικές εξελίξεις ένθεν κακείθεν του δικοµµατισµού. Μόνο που οι µεσαίοι από δυναµικό κοµµάτι της ελληνικής κοινωνίας είναιοι «καταραµένοι» της δεκαετίας που ξεκίνησε.