Στίγμα Ποιοι πάνε να στήσουν ξανά ένα «βρώµικο… 2011»;

∆εν θέλω να περιαυτολογήσω,αλλά ο δηµοσιογράφος τα ξέρει όλα – µα όλα µιλάµε. Μπορεί κατά περίσταση να γίνει σεισµολόγος, πυρηνικός επιστήµων, καρδιολόγος, συνταγµατολόγος, πολιτικός επιστήµων, συγκοινωνιολόγος, πιλότος, καπετάνιος του Εµπορικού Ναυτικού, δικηγόρος, λοιµωξιολόγος, εν δυνάµει πρωθυπουργός και αρχηγός της αξιωµατικής αντιπολίτευσης! Σ’ αυτή τη φάση, ο δηµοσιογράφος είναι οικονοµολόγος. Παίζει στα δάχτυλα του ενός χεριού τη µακροοικονοµία, γνωρίζει καλύτερα από την παλάµη του τοπώς λειτουργούν οι αγορές, έχει πλήρη και ενδελεχή γνώση όσων αφορούντα δηµόσια οικονοµικά, και φυσικά διαθέτειτις λύσεις: για το τι πρέπει να γίνει µε το χρέος της χώρας, πώς πρέπει να λειτουργήσει η κυβέρνηση προκειµένου να περιορίσει το έλλειµµα,να αυξήσει τα έσοδα, να δηµιουργήσειανάπτυξη, ευηµερία, συνθήκες γιαένα καλύτερο αύριο.

Ο δηµοσιογράφος είναι, όπως λέει και ο Αλέφαντος, «τα πάντα όλα»! Υπό την έννοια αυτή, έχω υποχρέωση να καταγγείλω – και εγώ – την ΕΣΗΕΑ που επί 4 ηµέρες στέρησε την παρουσία του (και µας) από τους πολίτες!

Εκανε…
πάρτι η αγορά!
Βεβαίως, αυτή είναι µια προσωπική γνώµη, διότι εξ όσων αντιλήφθηκα το αυτί των πολιτών ουδόλως ίδρωσε γιατην απουσία ενηµέρωσης. Παρακάµπτω διάφορους κακεντρεχείς που µε σταµατούσαν στον δρόµογια να µου πουν µεταξύ αστείου και σοβαρού (παρ’ ότι τα πιο σοβαρά πράγµατα λέγονται στ’ αστεία) «δεν γίνεται να απεργήσετε την επόµενη φορά 365 ηµέρεςµήπως και ανασάνουµε;» και στέκοµαι στα επίσηµα στοιχεία, σύµφωνα µε τα οποία, το 4ήµερο της απεργίας της ΕΣΗΕΑ έκαναν… πάρτι στην αγορά! Τέτοιους τζίρους, σου λέει, είχαν να δουν από την προ της κρίσης του ‘08 περίοδο. ∆εν πίστευαν στα µάτια τους οι καταστηµατάρχες (παντός είδους και αντικειµένου, εννοείται) από την πελατεία που έµπαινε αθρόα στα µαγαζιά τους να ψωνίσει, να φάει, να διασκεδάσει. Ακου τώρα. Βρε λες να έχουν δίκιο εκείνοι που λένε ότι οι δηµοσιογράφοι εκτός από το ότι τα ξέρουν όλα, ευθύνονται και για όλα;(!)

Η καραµέλα της «κάθαρσης»
Υπερβολές. Εχουµε κι εµείς ένα µερίδιο ευθύνης για ό,τι συµβαίνει στον τόπο, και έχει συµβεί και στο παρελθόν, αλλά όχι ότι φταίµε και για ταπάντα. Ας πούµε, το λεγόµενο «βρώµικο ‘89» όπως επονοµάσθηκε η ανιστόρητη σύµπραξη Μητσοτάκη – ΚΚΕ – ΣΥΝ και που οδήγησε τη χώρα δεκαετίες πίσω, δεν θα είχε καταφέρει να σταθεί στα πόδια του, αν δεν είχε στηθεί ένας ολόκληρος προπαγανδιστικός µηχανισµός στα ΜΜΕ που παραµύθιασε τον κόσµο µε τηνκαραµέλα της «κάθαρσης». Ορισµένοιαπό τους αρουραίους αυτούς, που είναι προ φανές ότι δεν το έκαναν για την ψυχή της µάνας τους, αλλά έναντι συγκεκριµένων αντικρυσµάτων, εσχάτως ξαναβγήκαν στη γύρα και άρχισαν να προπαγανδίζουν υπέρ του… διαλόγου ∆εξιάς µε Αριστερά – προσωποποιηµένα Σαµαρά µε Παπαρρήγα, Σαµαρά µε Τσίπρα κοκ, µε στόχο φυσικά την εκδίωξη του ΠΑΣΟΚ! ∆εν ξέρω αν στήνεται ξανά κανένα βρώµικο… 2011, ξέρω όµως ότι όλα αυτά είναι µια γελοία απόπειρα για να ξαναγυρίσει ο τόπος σε ιστορικά καταδικασµένες περιόδους πολιτικής ανωµαλίας…

Ανεβαίνουµε Γολγοθά…

Κατά τα λοιπά εξακολουθούµε να ανεβαίνουµε, µέρες που είναι, έναν Γολγοθά χωρίς προηγούµενο. Σε τέτοιο βαθµό, που ρε παιδίµου είναι ώρες που σκέφτοµαι για πόσο ακόµη πρέπει να ανεβαίνουµε. Σε πορεία και χρόνο. Απάντηση δεν έχω, ούτε και κανείς άλλος νοµίζω. Και είναιφορές που αναρωτιέµαι αν όντως είναι αυτός ο σωστός ο δρόµος ή µπορούσε να γίνει και κάτι άλλο, διαφορετικό, που θα µας έβγαζε πιο γρήγορα από την κρίση. Μήπως τελικά έχουν κάποιο δίκιο εκείνοι που λένε ότι δεν µπορείς να δανείζεσαι για να ξεπληρώνεις κυρίως τους τόκους των δανείων σου, αλλά πρέπει ναδανείζεσαι για να κάνεις ανάπτυξη και να σωθείς…

Φυσικά απάντηση δεν έχω, αλλά συγγνώµη δεν µπορώ να δεχτώαδιαµαρτύρητα όσα λέγονται – όπως για παράδειγµα αυτό που είπε η Βάσω Παπανδρέου ότι αν είχαν παρθείµέτρα από τον Οκτώβριο του 2009, σήµερα δεν θα ήµασταν εδώ που είµαστε.

Τι µπορούσε να κάνει έναν µόλις µήνα µετά;
Κι εγώ συµφωνώ ότιδεν θα ήµασταν εδώ που είµαστε – γιατην ακρίβεια δεν θα είχε µείνει τίποτε όρθιο. ∆εν θα υπήρχε χώρα. Ή ανυπήρχε, θα ήταν σωρός ερειπίων. Φαντάζεται κανείς τι θα γινόταν να έβγαινεο Γιώργος τον Οκτώβριο του ‘09 και µε τοπου νίκησε να έλεγε κόβω 30% από µισθούς και συντάξεις, αυξάνω τον ΦΠΑ στο23% και βάζω τα κέρατά µουσε έµµεσους φόρους; Εναν µόλις µήνα µετά το «λεφτά υπάρχουν»; Πιστολιές στους δρόµους θα έπεφταν.Ποιος θα δεχόταν κάτι τέτοιο; Κανείς.Γι’ αυτό αν ωφέλησε σε κάτι αυτή η καθυστέρηση στη λήψη των µέτρων, ήταν ότι λειτούργησε ως περίοδος συνειδητοποίησης του ελληνικού λαού. Οπου ο καθένας µας κατάλαβε ότι κάτι πρέπει να γίνει επιτέλους σ’ αυτή τη χώρα. Οτιδεν µπορούµε να ζούµε εις βάρος των άλλων, µε δανεικά, δεν µπορούµε να κλέβουµε το κράτος και ναµην πληρώνουµε φόρους, δεν µπορούµε να συντηρούµε τη διαφθορά…


Στο τέλος, κανείς δεν θα πάει φυλακή

Είπα διαφθορά και τι θυµήθηκα; Τον πρώην υπουργό Τάσο Μαντέλη (φωτογραφία). Δεν έχω τίποτε µε τον άνθρωπο, όχι. Με το σύστηµα τα έχω. Δηλαδή δικάζεται ο Μαντέλης για κάτι, γιατί απέκρυψε περιουσιακά στοιχεία από το πόθεν έσχες, σωστά; Μάλιστα. Η Δικαιοσύνη τον βρίσκει ένοχο. Τον καταδικάζει σε 3 χρόνια φυλακή. Του στερεί τα πολιτικά δικαιώµατα. Τον διαποµπεύει γενικώς. Και τι κάνει στο τέλος; Αντί να τον στείλει µέσα να εκτίσει την ποινή που η ίδια του επέβαλε, δίνει στην ποινή ανασταλτικό αποτέλεσµα. Συγγνώµη, αλλά εγώ ο πολίτης που µε πνίγει το άδικο από τα µέτρα, που θέλω «να πάει έστω και ένας φυλακή» από αυτούς µε έφεραν σε αυτή την κατάσταση, τι νοµίζει η Πολιτεία ότι θα κάνω ακούγοντας τη σχετική είδηση; Να της το πω, για να µην ψάχνεται: δεν θα ξέρω κατά πού να µουντζώσω! Και µετά αναρωτιούνται γιατί οι πολίτες έχουν χάσει την εµπιστοσύνη τους στους θεσµούς. Γιατί δηλαδή πρέπει να τους εµπιστεύονται;

Αφού στο τέλος, κανείς δεν θα πάει φυλακή από όσους έχουν αναµειχθεί σε σκάνδαλα…