Μάθηµα ζωής από τη Μάγια Πλισέτσκαγια

Ενθουσιασµός και συγκίνηση. Δάκρυα και χειροκροτήµατα. Οι θεατές στην κατάµεστη αίθουσα «Χρήστος Λαµπράκης» στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών αποθέωσαν όρθιοι τη µεγάλη χορεύτρια του κλασικού χορού. Η θρυλική Μάγια Πλισέτσκαγια (φωτογραφία αριστερά) πέρα από τα στοιχεία µίας ληξιαρχικής πράξης γέννησης, έδωσε χθες στο κοινό της ένα δώρο. Ή µάλλον ένα µάθηµα ζωής. Για το ότι δεν έχει σηµασία η ηλικία αλλά η δύναµη της θέλησης που µπορεί να καθοδηγεί το σώµα και την ψυχή. Και τι σώµα! Ακόµα παραµένει ευκίνητη, λεπτή, ευθυτενής και αγέρωχη. Ηταν η διαπίστωση που µοιράστηκαν µεταξύ τους θεατές από όλες τις γενιές µετά το τέλος του Γκαλά «Ave Maya». Μία γυναίκα που το παράστηµα και το βάδισµά της πάνω στη σκηνή έδειχναν µία όµορφη παρουσία. Η οποία εµφανίστηκε στη σκηνή στο τέλος του δεύτερου µέρους. Οταν η Αλίνα Σοµόβα και ο Γιεβγκένι Ιβαντσένκο του θεάτρου Μαριίνσκι ολοκλήρωσαν το ντουέτο τους από το µπαλέτο «Κάρµεν» σε χορογραφία Αλίσια Αλόνσο και µουσική Μπιζέ και Σεντρίν. Ηταν η στιγµή της… Οι πρώτες νότες του «Μπολερό»του Μορίς Ραβέλ από τη χορογραφία του Μορίς Μπεζάρ αντήχησαν στην αίθουσα όταν η µεγάλη Πλισέτσκαγια άρχισε να χαιρετά τον κόσµο απλώνοντας ψηλά τα χέρια της. Με χάρη. Σαν τότε που χόρευε τον «Θάνατο του Κύκνου» και οι θαυµαστές της συνεπαίρνονταν από τα χέρια της που µιµούνταν τα φτερά του όταν έσβηνε.

Ετσι συνέβη και χθες. Η Μάγια χόρεψε µέσα από την προβολή ενός φιλµ µε στιγµιότυπα από τους θριάµβους της.

Μέσα από το τρακ και τη δεξιοτεχνία των νεώτερων χορευτών που πλαισίωσαν µε τον χορό τους αυτό το αφιέρωµα. Με τον ανάλαφρο χαιρετισµό της προς το κοινό και τις υποκλίσεις της.

Μία φιγούρα από άλλον κόσµο, άλλη εποχή, που µετέδωσε τη δύναµή της σε ένα κοινό που κατέβηκε τα σκαλιά της εξόδου αναπτερωµένο.