ΕΞΙ ΜΕΡΕΣ

1 Δεν θα σχολιάσουµε το νέο, κοµµένο και ραµµένο στα µέτρα του νοµοσχέδιο που υπερψήφισε η Βουλή της Ρώµης περί «σύντοµης δίκης» και «σύντοµης παραγραφής».

Θα σχολιάσουµε όµως τη δήλωσή του πως όταν συγκροτήθηκε η διεθνής συµµαχία που ανέλαβε να εφαρµόσει στη Λιβύη την απόφαση του ΟΗΕ για προστασία των αµάχων, «σκέφτηκε ακόµα και να παραιτηθεί». Γιατί;

Λόγω των στενών του σχέσεων µε τον Καντάφι. Αλλά «του ζήτησαν όλοι να µην το κάνει», οπότε έµεινε. Σίλβιο Μπερλουσκόνι, ο ένας.

2 «Αποµένει ακόµη ένας χρόνος µέχρι τις εκλογές. Και όλο αυτό το σούσουρο γύρω από το ποιος θα είναι υποψήφιος δεν βοηθάει στην οργάνωση της καθηµερινής δουλειάς». Ο ίδιος που γκρινιάζει τώρα συντηρεί «όλο αυτό το σούσουρο» µε συχνές δηλώσεις πως ίσως διεκδικήσει και πάλι την προεδρία, αλλά θα το συζητήσει πρώτα µε τον νυν πρόεδρο Ντµίτρι Μεντβέντεφ, ακόµη δεν το γνωρίζει, ούτε ο Μεντβέντεφ γνωρίζει, θα δούµε… Βλαντίµιρ Πούτιν, ο άλλος (που δεν παίζεται).

3 Μια δεκαετία γεµάτη ναυάγια, µάχες µε τέρατα και θανάτους συντρόφων (το τελευταίο, ας το πάρουµε µεταφορικά…) προβλέπει για την Ελλάδα ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συµβουλίου Χέρµαν βαν Ρόµπαϊ – τον βλέπετε έτοιµο να καθήσει, µε τον έλληνα Πρωθυπουργό. Το έγραψε στο twitter, αλλά ήταν σαφής: «Μπορεί να χρειαστεί χρόνος (για να βγει η Ελλάδα από την κρίση), σαν την επιστροφή του Οδυσσέα στην πατρίδα του, όµως (οι Ελληνες) θα βγουν πιο δυνατοί». Πέτρες µε τα δόντια θα σπάµε – όσοι αποµείνουµε.

4 Ο Νικολά Σαρκοζί υποδέχεται στα Ηλύσια Πεδία τον Ντέιβιντ Κάµερον προκειµένου να συντονίσουν τις θέσεις τους στο θέµα της Λιβύης. Λίγο νωρίτερα, ο Κάµερον είχε δηλώσει πως «δεν θα αφήσουν πέτρα που να µη σηκώσουν» προκειµένου να πάψει ο Καντάφι να σκοτώνει αµάχους και να εγκαταλείψει την εξουσία. Αλλά σαν να τον µαλώνει ο Γάλλος. Και σαν να το ακούµε: «Νταβίντ, αυτά τα ηρωικά άσε να τα λέω εγώ, σουπέρ Σαρκό είναι µόνο ένας».

5 Επί τέσσερις ώρες απέκλεισαν την Τρίτη κάτοικοι και φορείς της Ηγουµενίτσας το λιµάνι εξωτερικού της πόλης, διαµαρτυρόµενοι για τα προβλήµατα που δηµιουργεί η συγκέντρωση µεγάλου αριθµού απελπισµένων λαθροµεταναστών, οι οποίοι προσπαθούν να επιβιβαστούν µε κάθε τρόπο σε κάποιο πλοίο µε προορισµό την Ιταλία. Λύση από την κυβέρνηση ζητούν οι κάτοικοι. Μαγικές λύσεις όµως δεν υφίστανται, εναρµονισµένη ευρωπαϊκή πολιτική δεν υπάρχει, ο καθείς µένει να αντιµετωπίζει την απελπισία του όπως µπορεί.

6 ∆είτε το σαν ψυχικό. Κι εκεί δηµοκρατία ζητούν οι άνθρωποι, άλλο που κανείς δεν ασχολείται µαζί τους. Ε, ναι, λοιπόν, (µικρές προς το παρόν) διαδηλώσεις κατά του απόλυτου µονάρχη µε τις 14 συζύγους και την περιουσία των 200 εκατοµµυρίων δολαρίων πραγµατοποιούνται και στη Σουαζιλάνδη, µια από τις φτωχότερες χώρες παγκοσµίως, όπου ένας στους τέσσερις πάσχει από AIDS και επτά στους δέκα δεν έχουν να φάνε. «Αρχή του τέλους», προβλέπει το πανό. Μετά αρχίζει το ξύλο.