ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ∆ιαβάστε γιατί χανόµαστε

Ηταν ένα κείµενο για την κρίση, το οποίο δεν επέλεξα να διαβάσω. ∆εν θα το έβρισκα, άλλωστε, αν δεν είχε φτάσει στα χέρια µου ως άσκηση για το µάθηµα των ισπανικών του Σαββάτου. Οπως φαίνεται, η καθηγήτριά µου διαβάζει τακτικά το µπλογκ της συναδέλφου της, φιλολόγου Αννας Γκουάρδια Γκαρσία από το οποίο φρόντισε να µοιράσει το πιο πρόσφατο κείµενο σε ολόκληρη την τάξη. «Ζούµε σε έναν φαύλο κύκλο κρίσης. Κρίση οικονοµική, κρίση ηθικών αξιών, κρίση περιβαλλοντική, κρίση πολιτική», αναφέρει στην αρχή η κ. Γκαρσία. «Και αν το κοκτέιλ δεν είναι ήδη αρκετά εκρηκτικό, προσθέστε την κρίση της ανάγνωσης, που ενώ δεν φαίνεται να αποτελεί απειλή επιτίθεται απευθείας στα εγκεφαλικά µας κύτταρα. Λαµβάνοντας, λοιπόν, υπόψη το γεγονός πως ο εγκέφαλός µας είναι υπεύθυνος για τη συνείδηση, τη µνήµη και τη µάθηση, η διάγνωση είναι προφανής: πάσχουµε από άγνοια». Από το σχολείο µαθαίνουµε να διαβάζουµε αυτό που χρειάζεται να µάθουµε. Το ίδιο κάνουµε και στο πανεπιστήµιο και έπειτα από αυτό. Οπως αναρωτιέται και η συγγραφέας, ακόµα και αν έχουµε τη δυνατότητα να επιλέγουµε τι διαβάζουµε, είµαστε σε θέση να διαβάσουµε σωστά; Εχουµε τον χρόνο να διαβάζουµε αργά, να κατανοήσουµε και να ερµηνεύουµε τις πληροφορίες; Αν η σωστή ανάγνωση είναι το αντίδοτο για την κρίση, πρέπει να συµφιλιωθούµε µαζί της άµεσα γιατί έχει χυθεί πολύ µελάνι γι’ αυτήν, µόνο που κανείς δεν ενδιαφέρεται πια να διαβάσει.