Οικονομικά προβλήματα οδηγούν τους γονείς στα χωριά SOS

Πριν λίγες μέρες, με πρωτοβουλία γειτόνων της, πέρασε την είσοδο των εγκαταστάσεων του παιδικού χωριού SOS. Ζητούσε απεγνωσμένα βοήθεια για να στηρίξει το 3χρονο κοριτσάκι της. Δεν είχε χρήματα, ούτε δουλειά. Όλο το προηγούμενο διάστημα την ανατροφή του παιδιού είχε αναλάβει αποκλειστικά εκείνη. Η ομάδα του χωριού που εξέτασε την περίπτωση, ήρθε σε συνεννόηση με προνοιακό φορέα για νήπια και την μητέρα ανέλαβε το κέντρο ψυχολογικής και οικονομικής στήριξης του παιδικού χωριού. Άλλωστε, αρχή του σωματείου είναι να στηρίζει οικονομικά τις οικογένειες, να βρουν εργασία και μόνο αν αυτό δεν επιτευχθεί, να αναλαμβάνει τα παιδιά. Η περιπέτεια της συγκεκριμένης μητέρας είχε αίσιο τέλος και δεν χρειάστηκε να αποχωριστεί την κόρη της.

Δεν συνέβη το ίδιο όμως στην περίπτωση της μητέρας ενός 2χρονου αγοριού. Με οικονομικές δυσκολίες- δεν είχε χρήματα ούτε γάλα να αγοράσει- χωρίς σύντροφο και στήριξη από το οικογενειακό περιβάλλον, είχε αρχίσει να αποκτά και ψυχικά προβλήματα σε σημείο που ήταν αδύνατο να κρατήσει το παιδί. Τελικά, ο γιος της φιλοξενήθηκε στο χωριό. Στο παρελθόν οι γονείς που απευθύνονταν στα χωριά SOS είχαν κοινωνικά προβλήματα. Τον τελευταίο ένα χρόνο, έχουν οικονομικά. Άνθρωποι που βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας, σε μία προσπάθεια να μην δώσουν τα παιδιά τους για υιοθεσία, απευθύνονται στα παιδικά χωριά SOS προκειμένου να φιλοξενηθούν εκεί τα παιδιά τους, τουλάχιστον, μέχρι οι ίδιοι να καταφέρουν να βγουν από το οικονομικό αδιέξοδο.

Τα στοιχεία από το παιδικό χωριό SOS της Αττικής είναι αποκαρδιωτικά. Το δεύτερο εξάμηνο του 2010, τα αιτήματα γονιών που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες αυξήθηκαν κατά 45%, ενώ οι 8 στους 10 που ζήτησαν τη βοήθεια του Παιδικού Χωριού ήταν Έλληνες γονείς- θύματα της κρίσης. «Τα περισσότερα περιστατικά αφορούν μονογονεικές οικογένειες και κυρίως νεαρές μητέρες που μεγαλώνουν μόνες τα παιδιά τους» λέει στα ΝΕΑ ο διευθυντής Κοινωνικής Εργασίας και Έρευνας των Παιδικών Χωριών, Στέργιος Σιφνιός. «Δεχόμαστε αιτήματα οικογενειών που λόγω φτώχειας ζητούν βοήθεια από εμάς. Φυσικά η αποδοχή των παιδιών δεν γίνεται αμέσως. Προσπαθούμε πρώτα, μέσα από ειδικά προγράμματα να ενισχύσουμε την οικογένεια ψυχολογικά και οικονομικά. Σε κάθε περίπτωση, στόχος μας είναι να μην τραυματιστεί το παιδί, δηλαδή να μην απομακρυνθεί από τον οικογενειακό πυρήνα. Όμως, ακόμα κι αν τα παιδιά έρθουν τελικά για φιλοξενία σε εμάς, προτρέπουμε τις οικογένειες να τα βλέπουν συχνά, αφού σκοπός είναι να επιστρέψουν σε αυτές όσο το δυνατόν γρηγορότερα» εξηγεί.

Ο βασικός πυρήνας της δουλειάς των ανθρώπων των χωριών SOS, είναι η προστασία παιδιών που για διάφορους λόγους δεν μπορούν να μεγαλώσουν στη δική τους οικογένεια. Παιδιά ορφανά και από τους δύο γονείς ή από τον ένα που ο δεύτερος δεν είναι σε θέση να ανταποκριθεί στις ευθύνες του ρόλου του για σοβαρό κοινωνικό λόγο, παιδιά των οποίων ο ένας ή και οι δύο γονείς πάσχουν από ανίατη ασθένεια και υπάρχει αδυναμία να ανταποκριθούν στο μεγάλωμα τους, καθώς και παιδιά που μεγάλωσαν σε αντίξοες κοινωνικές συνθήκες, σε ακατάλληλο οικογενειακό περιβάλλον και βρίσκονται σε ηθικό κίνδυνο, αποτελούσαν μέχρι χθες τις συνηθέστερες περιπτώσεις φιλοξενίας παιδιών στο χωριό.

«Καλύπτουμε παιδιά ορφανά ή κοινωνικά ορφανά δηλαδή που οι γονείς τους είναι χρήστες ουσιών ή άτομα με ψυχικές ασθένειες. Με την οικονομική κρίση, η κατάσταση άλλαξε», λέει ο γενικός διευθυντής παιδικών Χωριών SOS Ελλάδας, Γιώργος Πρωτόπαπας. Όπως εκτιμά μάλιστα, τα οικονομικά αίτια θα έχουν αυξητική τάση τουλάχιστον για τα δύο επόμενα χρόνια. «Το κομμάτι της διαφοροποίησης των αιτημάτων είναι το πιο ανησυχητικό. Πλέον, πρωταγωνιστούν η ανεργία και η υπερχρέωση των νοικοκυριών που προκαλούν κρίση στην οικογένεια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το συμβουλευτικό κέντρο που έχουμε στην Αλεξανδρούπολη. Τον τελευταίο χρόνο, τα περιστατικά που παρακολουθούσαμε διπλασιάστηκαν, από 25 έγιναν 48. Κι αυτό είναι η αρχή, όσο προχωρά η κρίση τα περιστατικά θα αυξάνονται» λέει.

Προσθέτει μάλιστα, πως η φορολογική μεταρρύθμιση κατά την οποία φορολογούνται οι δωρεές προς τα ιδρύματα και καταργούνται όλες οι φοροαπαλλαγές προς τους δωρητές, είναι σαν η πολιτεία να λειτουργεί επιθετικά στην παιδική προστασία. «Μας δημιουργήθηκαν υποχρεώσεις ύψους 120.000 ευρώ, όσα ακριβώς χρήματα χρειάζεται μία στέγη παιδιών. Τα έσοδα μας μειώνονται, αυξάνονται όμως τα περιστατικά με αποτέλεσμα να περιορίζεται η δράση μας» αναφέρει.