Στο µυαλό του πελάτη

Με ειδίκευση στο στήσιµο εκθέσεων, τα πωλητήρια µπήκαν στη ζωή του υποχρεωτικά. Χωρίς αυτό να σηµαίνει ότι ο σχεδιασµός τους δεν τον ενδιαφέρει όσο και τα ίδια τα µουσεία.

«Προτού στήσω ένα πωλητήριο, µπαίνω στον χώρο και σκέφτοµαι πώς θα ήθελα να µοιάζει αν ήµουν πελάτης. Στη συνέχεια χωρίζω τις ενότητες – αν δηλαδή θα έχουµε βιβλία, κοσµήµατα, αντίγραφα έργων τέχνης – και µοιράζω τον χώρο. Το κάθε αντικείµενο θέλει ειδική µεταχείριση. Τα κοσµήµατα, για παράδειγµα, χρειάζονται κλειστές προθήκες τόσο για προστασία όσο και για την αίσθηση της πολυτέλειας. Η σχεδίασή τους, ωστόσο, δεν απέχει από αυτήν των εµπορικών καταστηµάτων. Είναι πολύ σηµαντικό το αντικείµενο να τραβά την προσοχή του πελάτη και να θέλει να το κάνει δικό του. Στο στήσιµο λειτουργώ µε το ένστικτο. ∆εν είναι σαν το σούπερ µάρκετ που χρησιµοποιούνται συγκεκριµένες τακτικές µάρκετινγκ. Σίγουρα όµως θα λάβω υπόψη µου πως ό,τι βρίσκεται στο ύψος του µατιού τραβά την προσοχή. Το ιδιαίτερο στη διαρρύθµιση των πωλητηρίων είναι ότι ασχολείσαι µε µοναδικά αντικείµενα. Είναι σαν να στήνεις άλλη µια έκθεση. Τα πωλητήρια του Εθνογραφικού ΜουσείουΘράκης καιτου Πελοποννησιακού Λαογραφικού Ιδρύµατος στο Ναύπλιο τα σχεδίασα µε τρόπο τέτοιο ώστε να είναι κοµµάτι του µουσείου».