Χαρτί στο µανίκι του Γιώργου

Αναζητούνται οι κινήσεις που θα ξαναφέρουν τον Πρωθυπουργό στο προσκήνιο και θα τον καταστήσουν πάλι αδιαφιλονίκητο κυρίαρχο του παιχνιδιού. Τρία τα σενάρια
Το… µπλοκάκι του Κώστα Σηµίτη θυµήθηκαν ορισµένοι υπουργοί µε θητεία και στις προ επταετίας κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ κατά τις πρόσφατες συσκέψεις υπό την προεδρία του Γιώργου Παπανδρέου. Μόνο που το µπλοκάκι του κ. Σηµίτη αυτή τη φορά είχε αντικατασταθεί από το λάπτοπ του Πρωθυπουργού, ο οποίος στη µεγαλύτερη διάρκεια των συσκέψεων που πραγµατοποιήθηκαν (τέσσερις συνολικά, για την οικονοµία και τις αποκρατικοποιήσεις) σηµείωνε συνεχώς ό,τι έλεγαν οι υπουργοί του. «Σαν να κρατούσε πρακτικά» σχολίασε αργότερα ένας υπουργός, ο οποίος είπε επίσης ότι ο Πρωθυπουργός ελάχιστα παρενέβη στη συζήτηση στην οποία εκείνος ήταν παρών και πως όταν το έκανε ήταν «για να πει δυο τρία γενικόλογα πράγµατα αναφορικά µε την αναγκαιότητα να τρέξουµε το κυβερνητικό έργο, να θέσουµε προτεραιότητες στον τοµέα ευθύνης µας και να βάλουµε συγκεκριµένα χρονοδιαγράµµατα για την υλοποίησή τους».

Αν αποτιµούσε κάποιος τις συσκέψεις αυτές, σύµφωνα και µε όσα έγιναν γνωστά αργότερα, φαίνεται πως ήταν, µαζί µε το Υπουργικό Συµβούλιο που συγκλήθηκε µεσοβδόµαδα, µια προσπάθεια του Γιώργου Παπανδρέου να απαντήσει στην παρατεινόµενη κριτική που δέχεται, ότι έχει αφοσιωθεί σχεδόν αποκλειστικά στη διεθνή σκηνή και έχει στρέψει την πλάτη στο εσωτερικό µέτωπο.

Με αδιευκρίνιστοαν τοµπαράζ υπουργικών συσκέψεων και η σύγκληση του Υπουργικού Συµβουλίου µπορούν να αλλάξουν θεαµατικά τη γενική εικόνα που έχει σήµερα η κοινωνία για τον Πρωθυπουργό, είναι προφανές ότι, µοιραία, η συζήτηση µεταφέρεται στο αν υπάρχουν συγκεκριµένα αποτελέσµατα από τις συσκέψεις αυτές. Επειτα από προσεκτική έρευνα µεταξύ υπουργών που µετείχαν στις συσκέψεις προέκυψε ότι όντως υπάρχει ένα σηµαντικό στοιχείο:

Για πρώτη φορά εδώ και µήνες,οι υπουργοί βρέθηκαν ενώπιος ενωπίω µε την πραγµατική κατάσταση της ελληνικής οικονοµίας.

Με δεδοµένη την παρουσία σε όλες του υπουργού Οικονοµικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου, οι υπουργοί είχαν την ευκαιρία να του υποβάλουν ερωτήσεις κι εκείνος να δώσει απαντήσεις – που όλες τους περιέγραψαν µε σκοτεινά χρώµατα την κρίση στην οποία έχει περιέλθειη ελληνική οικονοµία. Υφεση, ανεργία, ελλείµµατα, µαύρες τρύπες, είναι µερικές από τις λέξεις – κλειδιά στις απαντήσεις του κ. Παπακωνσταντίνου. Ετσι που στησυνέχεια ήρθε φυσιολογικά η έκκληση – απαίτηση του ιδίου µε την επίνευση και την κάλυψη του Πρωθυπουργού για περαιτέρω µειώσεις δαπανών, προκειµένου να βγει το Μεσοπρόθεσµο Πρόγραµµα Σταθερότητας, το επόµενο βουνό που πρέπει να περάσει η κυβέρνηση.

Το κλίµα αποτυπώθηκε πολλές φορές στα πρόσωπα των υπουργών µε τη λήξη των συσκέψεων: κατήφεια, απογοήτευση και γκρίνια. ∆εν ήταν λίγοι εκείνοι όπου έλεγαν ότι “δεν βλέπουν τι άλλο µπορεί να γίνει” ενώ υπάρχουν και άλλοι που έχουν πλέον αρχίσει να αµφιβάλλουν “για το αν αυτό που κάνουµε είναι η σωστή συνταγή”.

Μέσα σ’ αυτό τοκλίµα, δηλώσεις όπως του υπουργού Υγείας Ανδρέα Λοβέρδου, που τροµοκρατηµένος προφανώς από όσα άκουσε στη σύσκεψη της περασµένης Τρίτης υπό τον Πρωθυπουργό ζήτησε “να πούµε όλη την αλήθεια για την οικονοµία στον λαό”, είναι προφανές ότι δηµιουργούν την αίσθηση πως στην πορεία για την αντιµετώπιση της κρίσης ειπώθηκαν µισές αλήθειες που δεν έδωσαν στους πολίτες µια πλήρη εικόνα για το τι ακριβώς συµβαίνει και ποια είναι η κατάσταση της χώρας.

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι αυτό ακριβώς το θέµα, τοοποίο συντηρεί το κλίµα αναξιοπιστίας της κυβέρνησης, είναι το κορυφαίο ζήτηµα πουθέτουν οιπολίτες στις κυλιόµενες δηµοσκοπήσεις του ΠΑΣΟΚ για την πορεία της κυβέρνησης. Και είναι ίσως πλέον και ο µεγαλύτερος πονοκέφαλος του Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος έπειτα από 18 µήνες διακυβέρνησης αντιµετωπίζει πρόβληµα µε τη δηµοτικότητά του, Αξιοσηµείωτο, αλλά και αρκετά ενδεικτικό, είναιότι ο υπουργός Υγείας Α. Λοβέρδος που έθεσε, όπως προαναφέρθηκε, θέµα να ειπωθεί όλη η αλήθεια στον λαό προηγείται σε δηµοτικότηταόλων των συναδέλφων του στις ίδιες δηµοσκοπήσεις.

«ΕΙΝΑΙ ΦΎΣΙΟΛΟΓΙΚΟ». Στο Μέγαρο Μαξίµου επικρατεί. προβληµατισµός για την πτώση της δηµοτικότητας του Πρωθυπουργού αλλά για κάποιο περίεργο λόγο όλοι παραπέµπουν στη δικαίωσή του: όπως αναφέρουν συνεργάτες του “πρόκειται για φυσιολογικό φαινόµενο. ∆εν έχει περάσει µέρα που η κυβέρνηση να µην έχει να αντιµετωπίσει προβλήµατα, είτε αµιγώς εσωτερικά είτε εξωτερικά. Υπάρχει αγανάκτηση στην κοινωνία και αυτή εκφράζεται στο ανώτερο επίπεδο της κυβέρνησης. Θα ήταν παράλογο να παρουσιάζει φθορά η κυβέρνηση αλλά όχι ο Πρωθυπουργός. Οµως θα υπάρξει ανάκαµψη µόλις γίνουν απολύτως ορατά τα αποτελέσµατα της προσπάθειάς µας”. Η δικαίωση της προσπάθειας που κάνει ο Γιώργος Παπανδρέου ωστόσο δεν γίνεται επί του παρόντος ορατή, κι αυτό είναι ένα ζήτηµα που δύσκολα µπορεί να παραβλέψει κανείς. Το αµέσως επόµενο βήµα είναι να αναζητηθούν οι κινήσεις που θα τον ξαναφέρουν στο προσκήνιο και θα τον καταστήσουν και πάλι αδιαφιλονίκητο κυρίαρχο του παιχνιδιού. Στο πλαίσιο αυτό επιλέγονται (και προφανώς συζητούνται) οι κινήσεις που πρέπει να κάνει το αµέσως επόµενο διάστηµα:

1Η πιο δηµοφιλής είναι αυτή του ανασχηµατισµού αµέσως µετά την ψήφιση του Μεσοπρόθεσµου Προγράµµατος Σταθερότητας, που θα αποτελέσει κρίσιµο τεστ για την κυβέρνηση. Θα πρόκειται για έναν ανασχηµατισµό «βαρύ» µεν, αλλά χωρίς ευρείες αλλαγές προσώπων.

2Η δεύτερη πιο δηµοφιλής είναι να επιχειρήσει η κυβέρνηση να στριµώξει την αντιπολίτευση στο δίληµµα “συναίνεση ή εκλογές” µέσα στον Ιούνιο, µε αφορµή την διεύρυνση της πλειοψηφίας για την ψήφιση του Μεσοπρόθεσµου Προγράµµατος στις 180 ψήφους αντί της απλής πλειοψηφίας που απαιτείται σήµερα. 3Η τρίτη αφορά µια πιθανή δοκιµασία της ενότητας της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας του ΠΑΣΟΚ µε την µετατροπή της ψηφοφορίας επί του Μεσοπρόθεσµου Προγράµµατος Σταθερότητας σε ψήφο εµπιστοσύνης στην κυβέρνηση.

Το τι από όλα αυτά θα επιλέξει ο κ. Παπανδρέου είναι το ζητούµενο. Το βέβαιο είναι ότι κάτι θα (πρέπει να) κάνει, γιατί είναι προφανές ότι η σηµερινή εικόνα της κυβέρνησης δεν ικανοποιεί ούτε τον ίδιον.

Θα ήταν παράλογο να παρουσιάζει φθορά η κυβέρνηση αλλά όχι ο Πρωθυπουργός.
Οµως θα υπάρξει ανάκαµψη µόλις γίνουν απολύτως ορατά τα αποτελέσµατα της προσπάθειάς µας