Στίγμα Αν λες τη µισή αλήθεια, κανείς δεν θα σε πιστέψει

Μια χαρά πάµε. Για την ακρίβεια, δενπάµε απλώς«µια χαρά»,πάµεεξαιρετικά. Απίθανα! Οχι; Καλά λοιπόν. Πράγµατι πρόκειται για µια µικρή συµµετοχή της στήλης στην τήρησητου εθίµου της Πρωταπριλιάς – δεν ακούσατε τι έλεγαν χθες οιπολιτικοί στιςτηλεοράσεις; Πρωταπριλιάτικα ψέµατα, φυσικά. ∆ιότι η πραγµατικότητα απέχει όσο η Γη από τη Σελήνη. Παράδειγµα: εκεί που το είχαµε ψιλοπιστέψειότι µετά τις αποφάσεις των Βρυξελλών θα την παίρναµε αυτή τη βαθιά ανάσα,ήρθαν τα καινούργια τα στοιχεία και ξαναγυρίσαµε εκεί απ’ όπου είχαµεαρχίσει – ή σχεδόν από εκεί. ∆εν ξέρω τι λέτε εσείς, αλλά εµένα αυτή η ιστορία µε την οικονοµία µού θυµίζει ένα παιχνίδι που παίζαµε πιτσιρίκια, το «φιδάκι». Ξεκινούσες, έκανες µερικά βήµατα, ανέβαινες κάτι σκάλες, περνούσες κάτι χαντάκια, και εκεί που πίστευες ότι τα κατάφερες, µια στραβή ζαριά ήταν ικανή να σε ξαναγυρίσει στην αρχή.

Εδώ στην περίπτωση της οικονοµίας οι στραβές ζαριές φαίνεται πωςήταν πολλές, τόσες δηλαδή που ακόµη κι αν είσαι ο πιο αισιόδοξος άνθρωπος του κόσµου, ακόµη κι αν παίρνεις τα «ληγµένα» µε τις χούφτες, δεν µπορείςνα πεις ότι «όλα πάνε καλά». Γιατί δεν πάνε. Κακά, στραβά κι ανάποδα πάνε…

Πετάει πετάει το έλλειµµα
Εγώ, το θυµάστε δενµπορεί, το είχα πει, τότε πουείχαν επιστρέψειαπό τις Βρυξέλλες πανηγυρίζοντας διότι οι εταίροι και δανειστές µας µάς έδωσαν την επιµήκυνση και µείωσανκαι τα επιτόκια: αφήστε ρε παιδιά τούς πανηγυρισµούς και δείτε πώςθα πάρει µπροστά η οικονοµία, να κινηθεί το σύστηµα, να έχουν οι άνθρωποι µια δουλειά. Οι πανηγυρισµοί µπορεί να περιµένουν. Εγώ τα είπα, εγώ τα άκουσα.

Να τα τώρα. Μείναµε κάγκελο ακούγοντας προχθές ότι τελικά το µοντέλο που εφαρµόστηκε πέρσι για τηµείωση του ελλείµµατος δεν ήταν και τόσο επιτυχές και πωςτο έλλειµµα φέτος πετάει πάνω από το10% και γύρευε πού θα φτάσει. Ναι, ξέρω τον αντίλογο. Θα µας πουν πάλι ότι φταίει αυτό και φταίει και εκείνο, τα οποία σε συνδυασµό µε κάποιο τρίτο, δηµιουργούν αυτή την κατάσταση. Συγγνώµη που θα το πω, αλλά δεκάρα δενδίνω πια για το τι φταίει. ∆εν µενοιάζει! Σηµασία έχει ότι αυτός που διαχειρίζεταιπλέον την κατάσταση πρέπει να το πάρει αλλιώς γιατί θα βρει. Και δεν πρέπει…

Ας σταµατήσουν τα πολλά λόγια
Επίσης αυτοί που διαχειρίζονται επικοινωνιακά το όλο θέµα, θα πρέπει να καταλάβουν ότι οι πολίτες που έχουν ζαλιστεί από τα συνεχή χαστούκια που τρώνε, δεν πιστεύουν τίποτε και κανέναν. Και είναι λογικό.∆ιότι αν του άλλου του λες κάθε τόσο κι απόένα ψέµα ή µια µισή αλήθεια,είναι φυσικό στο τέλος να µην σε πιστεύει. Για καθετί που του λες, η άµεση αντίδρασή του είναι «άσε ρε φίλε, θυµάµαι και την προηγούµενη φορά τι µας έλεγες». Γι’ αυτό ας σταµατήσουν τα πολλά λόγια και οι διθυραµβικές δηλώσεις για νίκες που δεν υπάρχουν και που κατά τα φαινόµενα δεν πρόκειται να υπάρξουν. Μπορείς του άλλου να του κάνεις καλύτερη τη ζωή; Μπορείς νακάνεις καλύτερη την κατάσταση για την πατρίδα; Μπορείς να βελτιώσεις την οικονοµία για να αποφύγουµε τη χρεοκοπία; Κάν’ το και µη µιλάς. Ασε να το καταλάβουµε µόνοι µας. Και να σου πούµε και µπράβο που τα κατάφερες!

Χάθηκαν στα σκουπίδια
Εχω θέµα, τοαντιλαµβάνεστε. Γιατί δεν µπορώ να βλέπω κάθε µέρα όλα αυτά που γίνονται καινα λέω «εντάξει µωρέ». Οχι δενείναι εντάξει. ∆εν είναι εντάξει ας πούµε, να βλέπω τους δύο δηµάρχους της προοδευτικής παράταξης, τον Καµίνη και τον Μπουτάρη, που εκλέχτηκαν έπειτα απότόσα χρόνια δεξιάς διακυβέρνησης σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, ναέχουν χαθεί πίσω από τόνους σκουπιδιών, καινα ‘χουν φθαρεί στο πρώτο τρίµηνο που διοικούν, λες και ήταν δήµαρχοι οκτώ τετραετίες συνεχόµενες. Θα µου πεις βρήκαν προβλήµατα. Χαίρω πολύ. Γι’ αυτό τους εξέλεξαν οι δηµότες. Να διαχειριστούν τα προβλήµατα που άφησαν φεύγοντας οι προηγούµενοι. Αλλά δεν βλέπω να τα διαχειρίζονται. Τι βλέπω; ∆ηλώσεις.Πολλές δηλώσεις ρε παιδάκι µου. Περίσσεψαν τα λόγια και οι βαρύγδουπες τοποθετήσεις. Κι επειδή χορτάσαµε απόαυτά, µήπως να ασχοληθούν και λίγο µε τα του δήµου; Μήπως;

Να τους στείλουν στη φυλακή…

Εχω πει ότι δεν ασχολούµαι µε τη σκανδαλολογία, γιατί πιστεύωότι κάποια στιγµή θα πρέπεινα τελειώνουµε µε όλα αυτά και να γυρίσουµε σελίδα, αλλά αυτή τη φορά θα κάνω µια εξαίρεση. ∆εν καταλαβαίνω λοιπόν γιατίη κυβέρνηση δεν λέει ένα καθαρό «ναι» στη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για τις µίζες που δόθηκαν για τα υποβρύχια. Πού είναι το πρόβληµά της; Αν υπάρχουν «λαµόγια» στην πλευρά του ΠΑΣΟΚ που τα άρπαξαν από τους Γερµανούς, ναοδεύσουν γιατη φυλακή να ησυχάσουµε.Οχι γιατί πρέπει επιτέλους κάποιος να πάειφυλακή, αλλά επειδή δεν καταλαβαίνω γιατί αυτά τα πρόσωπα θα πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερα µεταξύµας και να µη βρουν τηθέση τους εκεί όπου ανήκουν, στηφυλακή. Να σταµατήσει λοιπόν η κυβέρνηση να έχει αυτή την ενοχική στάση και να προχωρήσει άµεσα η ανάκριση. Γιατί αµύνεται; Και για ποιον το κάνει;


Μπλόκαραν τον ξενώνα για αυτιστικά παιδιά!

Ιστορία τρέλας, από αυτές που λες «αδύνατον, δεν µπορεί να συµβαίνει». Κι όµως συµβαίνει. Τέρµα Πατησίων, υπάρχει ένα οικοπεδάκι της Αρχιεπισκοπής, καµιά 200αριά τετραγωνικά όλα κι όλα, χωµένο ανάµεσα σε κάτι πολυκατοικίες.

ο Αρχιεπίσκοπος, που πολύ τον γουστάρω γιατί τιµάει το ράσο που φοράει και το αποδεικνύει κάθε τόσο (στη φωτογραφία από παλιότερη επίσκεψή του – µε τον περιφερειάρχη Γιάννη Σγουρό – στο ίδρυµα Κόκορη, όπου στεγάζονται παιδιά µε αυτισµό), αποφάσισε να φτιάξει στο οικόπεδο αυτό έναν ηµερήσιο ξενώνα για αυτιστικά παιδιά, τα οποία, επειδή δεν υπάρχει κάτι ανάλογο στην Αθήνα, αναγκάζονται να κλείνονται στο σπίτι τους, µε ό,τι επιβαρυντικό συνεπάγεται αυτό για την υγεία τους. Ακούστε τώρα τη συνέχεια: µε το που διέρρευσε ότι η Αρχιεπισκοπή ετοιµάζεται να κατασκευάσει ξενώνα για τα παιδάκια εκεί, ξεσηκώθηκε η γειτονιά όλη. Πανό, σηµαίες, συνθήµατα «Εξω τα αυτιστικά από ‘δώ» και φυσικά προσφυγές σε δικαστήρια, πολεοδοµίες κ.λπ.! Από κοντά και κάτι αριστερίζοντες µε οικολογικές ευαισθησίες που ζητάνε να γίνει… πράσινο το οικόπεδο. Αποτέλεσµα; ο ξενώνας έχει µείνει στα χαρτιά – και τα παιδάκια φυσικά στα σπίτια τους. Ωραία κοινωνία δεν είµαστε;