ΒΑΛΤΕ ΤΕΛΟΣ!

Οτι χρειάσθηκε ειδική κυβερνητική σύσκεψη και µάλιστα υπό την προεδρία του ίδιου του Πρωθυπουργού για την Κερατέα καταδεικνύει τις διαστάσεις που έχει λάβει πλέον αυτό το πρόβληµα.

Τόσο από πλευράς χρόνου όσο και από πλευράς εξάντλησης κάθε είδους διαλόγου και κάθε προσφυγής στα ένδικα µέσα, η υπόθεση έχει κλείσει.

Οριστικά ο σχεδιασµός για τη διαχείριση των απορριµµάτων εκρίθη αναγκαίος και νόµιµος από κάθε άποψη.

Προφανώς είναι ένας σχεδιασµός που βρίσκει αντίθετους τους κατοίκους της περιοχής και γι’ αυτό βγήκαν στο αντάρτικο.

Αλλά δεν υπάρχει µεγαλύτερη πλάνη γι’ αυτούς τους ίδιους από το να θεωρούν ότι στο τέλος θα επικρατήσει αυτό το αντάρτικο.

Η θεωρία «εµείς δεν θα επιτρέψουµε…» κ.λπ. στην πραγµατικότητα στρέφεταιεναντίον τους.

Γιατί υποχρεώνει την Πολιτείανα διαθέσει και µέσα τα οποία θα ήταν καλό να αποφύγει για την αντιµετώπιση του προβλήµατος τάξης που προκαλούν οι αντιδράσεις.

Και προφανώς διαθέτει αυτά τα µέσα. Οπως διαθέτει και τη νοµιµοποίηση να τα χρησιµοποιήσει.

Ηδη υπάρχει όλο και αυξανόµενη αξίωση από την κοινωνία να το πράξει.

Είναι λάθος να καλλιεργείται στον τοπικό πληθυσµό η εντύπωση ότι η κυβέρνηση ελέγχεται επειδή επιµένει στην εφαρµογή των αποφάσεων της ελληνικής Πολιτείας.

Για το αντίθετο ελέγχεται, ότι καθυστερεί την πλήρη εφαρµογή του νόµου και την αποκατάσταση της οµαλότητας στην περιοχή.

Αν θα υπήρχε µια φράση για να συµπυκνωθεί αυτή η αξίωση, θα ήταν:

Βάλτε τέλος! Η περίπτωση της Κερατέας τείνει να εξελιχθεί σε εκτροπή προς µίµηση, παγιδεύοντας σε παρόµοια αδιέξοδα και άλλες περιοχές.

Ετσι όµως δεν µπορεί να λειτουργήσει κανένα συντεταγµένο κράτος και καµία κοινωνία δεν µπορεί να ευηµερήσει.

Τώρα είναι η ώρα της ευθύνης. Πριν από όλα των ίδιων των ανθρώπων που συντηρούν τα µπλόκα συµπαρασύροντας σε ακρότητες και τους υπόλοιπους.

∆εν ωφελούν την περιοχή όσοι τη µετατρέπουν σε πεδίο µιας χαµένης µάχης.

Αλλά κυρίως είναι η ώρα ευθύνης για την κυβέρνηση.

Εως τώρα υπολόγιζε στην εκτόνωση της έντασης µε τη ροή του χρόνου.

Εφόσον αυτό εκλαµβάνεται ως αδυναµία να εγγυηθεί την εφαρµογή των δικαστικών αποφάσεων σε όλη την επικράτεια, χωρίς εξαίρεση, οφείλει να κινηθεί µε αποφασιστικότητα. Το επιβάλλει η ανάγκη της νοµιµότητας, η πίεση της κοινωνίας και, σε τελευταία ανάλυση, η κοινή λογική.