ΑΝΑΛΥΣΗ  Θυσία χωρίς αντίκρυσµα

Καθώς βαδίζουµε στο τελευταίο τρίµηνο του πρώτου χρόνου εφαρµογής του Μνηµονίου, τα προβλήµατα δείχνουν να συσσωρεύονται, αντί να επιλύονται ένα ένα. το πρώτο τρίµηνο όλα έδειχναν να πηγαίνουν σχετικά καλά. Ψηφίστηκε το ασφαλιστικό και µειώθηκαν µισθοί δηµοσίων υπαλλήλων και συντάξεις, αποδίδοντας ένα εντυπωσιακό αποτέλεσµα στον προϋπολογισµό. το δεύτερο τρίµηνο άρχισαν να διακρίνονται σηµάδια κόπωσης στις διαρθρωτικές αλλαγές και κάποια υστέρηση στα έσοδα, που δεν τίναξε, ωστόσο, στον αέρα την εκτέλεση του προϋπολογισµού του 2010. το τρίτο τρίµηνο, τα σηµάδια έγιναν ανησυχητικά σε ό,τι αφορά την καθυστέρηση της εφαρµογής των διαρθρωτικών αλλαγών και η τρόικα χτύπησε καµπανάκι.

Μεταξύ άλλων, ο νόµοςγια τις επιχειρησιακές συµβάσειςδεν λειτούργησε, τα κλειστά επαγγέλµατα δεν άνοιξαν όπως έπρεπε καθώς προστατεύθηκαν κατεστηµένα συµφέροντα δικηγόρων, φαρµακοποιών κ.ά., ακόµη και οι σχεδιαζόµενες ανατροπές στους µηχανισµούς φορολογικών ελέγχων αποσύρθηκαν από το σχετικό νοµοσχέδιο. τότε ήταν που έγινε φανερό πως δεν υπάρχουν µόνο αντικειµενικές αδυναµίες, αλλά και έλλειψη πολιτικής βούλησης για να «σπάσουν αυγά».

τώρα, καθώς βαδίζουµε στο τέταρτο τρίµηνο, οι εξελίξεις επιδεινώνονται:

διαπιστώνεται δυστοκία στις µετατάξεις, τις οποίες υπογράφει µεν ο υφυπουργός οικονοµικών Φίλιππος Σαχινίδης, αλλά δεν γίνονται πράξη, δηµόσιες επιχειρήσεις και φορείς δεν κλείνουν ούτε εξυγιαίνονται και, βεβαίως, η φοροδιαφυγή δεν συλλαµβάνεται.

Επιπλέον, το δηµοσιονοµικό κοµµάτι εµφανίζει δραµατική επιδείνωση, µε την υστέρηση στα έσοδα να µεγαλώνει και να συνοδεύεται πλέον και από υπέρβαση στις δαπάνες, που µέχρι τώρα έσωζαν την παρτίδα.

ταυτόχρονα, η κυβέρνηση αιφνιδιάζεται από µια ύφεση βαθύτερη από τις προβλέψεις και ο κίνδυνος φαύλου κύκλου στην οικονοµία γίνεται εµφανής. Χωρίς αµφιβολία, η εφαρµογήτου Μνηµονίου βρίσκεται στον αέρα, µαζί και η τύχη όλων µας. αν ο Πρωθυπουργός πιστεύει ότι τέτοιου είδους κίνδυνοι µπορούν να αντιµετωπιστούν µε µικροπροσαρµογές και συµβιβασµούς στην κυβέρνηση, έχουµε πρόβληµα.

Θα είναι κρίµα, γιατί στο τέλος το µόνο που θα µείνει από την προσπάθεια αυτή θα είναι οι θυσίες κάποιων και η διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων χωρίς σωτηρία για το σύνολο.