ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Η σονάτα του κακοµοίρη

Η Κηφισίας είναι πάντα γεµάτη, αλλά υπάρχουν φορές που µπορείνα είναι πιο ανάλαφρης διάθεσης το φρένο γκάζι. «Η σονάτα του κακοµοίρη» από το γκρουπ Μικρόκοσµοι (που ακούω για πρώτη φορά) µε βρίσκει κοντά στα Σίδερα Χαλανδρίου, ο ήλιος έχει βάλει ταδυνατά του µετά τα χιόνια της Τετάρτης και µόλις έχω αναζωογονηθεί από τα λεγόµενα της Ασης Μπήλιου, η οποία λέει ότι ο Ουρανός µπαίνει αύριο στον Κριό (επιτέλους!) για να αλλάξει, λέει, τα πάντα. Αντε να δούµε. Μειδιώ µε τους στίχους του τραγουδιού (πάντα υπάρχει ένα γκρουπάκι που δουλεύει αθόρυβα και κάνει τη διαφορά) αλλά µετά τη λίαν εποικοδοµητική πληροφορία τής αστρολόγου,σκέφτοµαι ότι οι αλλαγές δεν είναι πάντα για καλό. Οµως ο ήλιος χτυπάει ωραία πάνω στο παρµπρίζ, ο ουρανός έχει ένα ωραίο µπλε, οπότε παίρνω και πάλι τα πάνωµου – για καλό θα είναι µωρέ, λέω – σκάω ένα µειδίαµα γενικώς και αορίστως και σκέφτοµαι ότι ο άνθρωπος πάντα βρίσκει κάτι να ελπίσει. Αλλαγές, αναπάντεχες αλλαγές. Τις φέρνει ο Ουρανός στον Κριό. Η ελπίδαπεθαίνει τελευταία. Πάντως σε µιαάκεφη και µποτιλιαρισµένη Κηφισίας, σε µια άκεφη Αθήνα,ίσως είµαι η µόνη οδηγός πουπεριµένω κάτι να συµβεί και χαµογελάω – έστω µε λίγη πίκρα. Βοηθάει και το τραγουδάκι. «Μες στα νεύρα θα ξυπνήσεις πάλι, να βουτήξεις γι’ άλλη µια φορά στο µαύρο χάλι/ το δικό σου, της γυναίκας σου και των παιδιών σου/ των δανείων, της δουλειάς και των λογαριασµών σου (…). Δουλεύει ευτυχώς καιη όµορφή σου ηγυναικούλα/ σ’ ένα σούπερ µάρκετ, δέκα ώρες σαν τη δούλα/ τετρακόσια ευρώ τον µήνα, αυτό είναι όλο/ καιο προϊστάµενός της να της πιάνει και τον κ…».