Με τους αρεστούς ή µε τους αρίστους

Πριν από περίπου έναν χρόνο ο Πρωθυπουργός ανέφερε στην Εκθεση Θεσσαλονίκης ότι σκοπεύει να κυβερνήσει µε τους αρίστους και όχι µε τους αρεστούς, δηλώνοντας την απόφασή του για αλλαγή πολιτικών πρακτικών δεκαετιών. Σηµαντική πολιτική θέση, που την κάνει ακόµη σηµαντικότερη η σηµερινή οριακή κατάσταση της χώρας: δεν αρκεί να γνωρίζεις ποιες νοµοθετικές και θεσµικές αλλαγές χρειάζεται ο τόπος, πρέπει να έχεις και τα στελέχη που έχουν την αναγκαίαγνώση, την πολιτικήαπόσταση από εύκολες, λαϊκίστικες αποφάσεις και τη δύναµητης προσωπικότητας να τις εφαρµόσουν στην καθηµερινή πράξη. Χρειάζονται δηλαδή γερά, έντιµα και ώριµα «µυαλά» για να αντιµετωπίσουν αποτελεσµατικά τη θύελλα που έρχεται καινα δώσουνµε πειστικό τρόπο προοπτική και όραµα στη δοκιµαζόµενη κοινωνία και οικονοµία. Με την πολιτική του αυτή δήλωση οΠρωθυπουργός έδωσε την αίσθηση ότι σκοπεύεινα κινητοποιήσει στην κυβέρνηση τους άριστους στην οικονοµία, στην κοινωνική πολιτική, στην εξωτερική πολιτική, στην αντιπροσώπευση της χώρας στους διεθνείς οργανισµούς. Κι αυτό όχι για να εφαρµόσουν µε ακρίβεια και αποτελεσµατικότητα το Μνηµόνιοαλλά γιατίτο χρειάζεται η χώρα, πάντα το χρειαζόταν. Γιατί πολλάαπό τα του Μνηµονίου πρέπεινα είναιδική µαςαπόφαση να τα εφαρµόσουµε σαν απάντηση στην οικονοµική κρίση, κινητοποιώντας τις καλύτερες δυνάµεις µας, τους αρίστους µας. Είναι αυτοί πουθα πείσουντην κοινωνία για τηναναγκαιότητα των µεταρρυθµίσεων, µε την αδιαµφισβήτητη και δοκιµασµένη γνώση τους, τη διαχρονικήπολιτική τουςεντιµότητα καιωριµότητα. Αυτοί που θα πλαισιώσουν αποτελεσµατικά τους ικανούςυπουργούς και στελέχη της κρατικής µηχανής, δρώντας πολλαπλασιαστικά.

Η µέχρι τώρα εφαρµογή «του νόµου των αρίστων» δηµιουργεί προβληµατισµούς: γιατί µένουν εκτός κυβέρνησης σηµαντικοί πολιτικοί ή επιστήµονες µε εµπεριστατωµένη άποψη, διεθνή αναγνώριση και εξαιρετικές γνώσεις; Τι περιµένει ο Πρωθυπουργός για να τους «στρατεύσει», να χρεοκοπήσουµε; Είναι οι άριστοι αυτοί που επιλέχθηκαν στις διοικήσεις των νοσοκοµείων και των φορέων υγείας, έναν τοµέα που έχει σηµαντικό µερίδιο στη δηµιουργία του απίστευτου χρέους του κράτους; Είναι οι άριστοι αυτοί που είναι επικεφαλής των κλινικών και των εργαστηρίων των νοσοκοµείων µας, ή οι αρεστοί στους εκάστοτε κρατούντες της υγείας τοπικά και κεντρικά; Θα είναι οι άριστοι αυτοί που θα εφαρµόσουν στα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ την τόσοαναγκαία µεταρρύθµιση στην Ανώτατη Εκπαίδευση; Θαβρουν τονδρόµο προς τη νέα διοίκηση των πανεπιστηµίων µας οι άριστοι επιστήµονες, αυτοί που γνωρίζουν τα της επιστήµης µέσααπό το διεθνώς καταξιωµένο έργοτους ή θατα καταφέρουν πάλιοι αρεστοίτων κοµµατικών συντεχνιών; Θα σταµατήσει επιτέλους ηανεξέλεγκτη «ανωτατοποίηση» της ελληνικήςεπικράτειας µε φετφάδες, δίχως επιστηµονική κρίση για να ευχαριστήσουµε τους αρεστούς, δίνοντας τους ακαδηµαϊκούς τίτλους που δεν ανταποκρίνονται στο επιστηµονικό τους έργο, µπερδεύοντας το άριστο µε το αρεστό;

Είναι καιρός ο Πρωθυπουργός και η κυβέρνηση να αξιολογήσουν την εφαρµογή τηςαρχικής απόφασης για κινητοποίηση των αρίστων, διορθώνοντας τυχόν αστοχίες. ∆εν µένει πολύς χρόνος, οι οικονοµικοί πόροι είναι περιορισµένοι, η χώρα µπαίνει σεδυνατούς αέρηδες και χρειάζεται τους καλύτερους καπετάνιους της στην πολιτική, στην οικονοµία, στην επιστήµη, στην γνώση. Αλλιώς…

Ο Αχιλλέας Γραβάνης είναι Καθηγητής Φαρµακολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστηµίου Κρήτης

Είναι καιρός ο Πρωθυπουργός και η κυβέρνηση να αξιολογήσουν την εφαρµογή της αρχικής απόφασης για κινητοποίηση των αρίστων, διορθώνοντας τυχόν αστοχίες