Ήπιο Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας προτείνει η ΕΕ

Ήπια μέτρα για τις χώρες της ευρωζώνης προβλέπει το Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας, το οποίο επιτρέπει στα κράτη-μέλη να επιλέξουν τις δικές του λύσεις για την οριοθέτηση κανόνων στα δημοσιονομικά.

Τα κράτη-μέλη οφείλουν να εντάξουν στην εθνική τους νομοθεσία κανόνες για την βιωσιμότητα των δημοσιονομικών τους, όπως έχουν προτείνει η Γαλλία και η Γερμανία, σύμφωνα με προπαρασκευαστικό έγγραφο της Ε.Ε., που αποκάλυψε το πρακτορείο ειδήσεων Reuters, εν όψει της Συνόδου Κορυφής στις 24 και 25 Μαρτίου.

Πρόκειται για ένα έγγραφο τεσσάρων σελίδων, με τον τίτλο «Ενίσχυση του συντονισμού οικονομικής πολιτικής: βασικά σημεία και αντιλήψεις», το οποίο έχει συνταχθεί από τα επιτελεία του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μπαρόζο, και του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Χέρμαν βαν Ρομπάι.

Σε ό,τι αφορά την υιοθέτηση δημοσιονομικών κανόνων, στο έγγραφο αναφέρεται ότι κάθε κράτος θα επιλέξει τις δικές του λύσεις.

«Η ακριβής διατύπωση των κανόνων θα πρέπει να αποφασιστεί από κάθε χώρα (π.χ. θα μπορούσε να λάβει τη μορφή ‘φρένου χρέους’, κανόνων για πρωτογενή πλεονάσματα ή όρων για τις δαπάνες)».

»Τα κράτη-μέλη της Eυρωζώνης […] θα πρέπει να διατηρήσουν το δικαίωμα της επιλογής του συγκεκριμένου (νομοθετικού) μέσου που θα χρησιμοποιηθεί, αλλά θα πρέπει να διασφαλίσουν ότι θα είναι επαρκώς δεσμευτικό», σημειώνεται στο έγγραφο.

Οι προτάσεις που περιλαμβάνονται στο έγγραφο, και στηρίζονται από τη Γερμανία και την Γαλλία, θα αποτελέσουν αντικείμενο διαπραγμάτευσης στη Σύνοδο του Μαρτίου για την συνολική λύση στην κρίση χρέους της Ευρωζώνης.

Η γερμανική κυβέρνηση αντέδρασε θετικά, εκτιμώντας ότι πρόκειται για ένα «πολύ ενθαρρυντικό» έγγραφο, σύμφωνα με όσα δήλωσε στο Reuters στέλεχος της γερμανικής κυβέρνησης.

Πριν τις όποιες αλλαγές για το ταμείο διάσωσης (EFSF), το Βερολίνο ζητεί από τους εταίρους του να ενσωματώσουν στην εθνική τους νομοθεσία κανόνες για τον περιορισμό του δημοσίου χρέους, όπως έχει πράξει η ίδια.

Μία άλλη πρόταση που περιέχεται στο έγγραφο, η οποία αποσκοπεί στην αποφόρτιση των δημοσιονομικών πιέσεων, είναι να αυξηθεί το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης και να συνδεθεί με το προσδόκιμο ζωής.

Στο έγγραφο δεν αναφέρονται συγκεκριμένοι αριθμητικοί στόχοι. Η βιωσιμότητα των ασφαλιστικών συστημάτων θα υπολογίζεται από ένα δείκτη, βάσει του οποίου θα φαίνεται αν μία χώρα μπορεί να εξυπηρετήσει τις δανειακές της ανάγκες με την ασφαλιστική πολιτική που ακολουθεί.

Προτείνεται, επίσης, η κατάργηση της τιμαριθμικής αναπροσαρμογής των μισθών, μέτρο στο οποίο αντιδρούν η Αυστρία, η Ισπανία, το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο.

Στο έγγραφο αναφέρεται ότι θα πρέπει να παρακολουθείται στενά το μοναδιαίο κόστος εργασίας. Σε χώρες όπου παρατηρείται συνεχόμενη αύξησή του, το πρόβλημα θα πρέπει να αντιμετωπίζεται εντός συγκεκριμένου χρονοδιαγράμματος.

Κάθε χώρα θα αποφασίζει η ίδια πώς θα ελέγχει το κόστος εργασίας, σύμφωνα με τις παραδόσεις στις εργασιακές της σχέσεις, επισημαίνεται στο έγγραφο.

Παρ’ όλα αυτά, η ΕΕ εφιστά την προσοχή των κυβερνήσεων στην «ανάγκη» να αποδυναμωθεί ο θεσμός των συλλογικών διαπραγματεύσεων και να υπάρχει «μηχανισμός σύνδεσης» των μισθών με την παραγωγικότητα.

Για τη φορολογία αναφέρεται ότι «η ανάπτυξη ενοποιημένης βάσης για τη φορολόγηση των επιχειρήσεων θα μπορούσε να είναι ένας τρόπος για να διασφαλιστεί η συνέπεια των εθνικών φορολογικών συστημάτων, χωρίς φορολογική εναρμόνιση».

Αν δεν υπάρξει συμφωνία σε αυτή τη βάση, τότε θα μπορούσε να προχωρήσει «με μία μικρότερη ομάδα κρατών-μελών», σημειώνεται.

Στο έγγραφο καλούνται οι κυβερνήσεις να υιοθετήσουν νόμους για την εξυγίανση των τραπεζών, άλλη μια ιδέα που έβαλαν στο τραπέζι στις 4 Φεβρουαρίου η Γερμανία και η Γαλλία.

Αυτές οι μεταρρυθμίσεις δεν χρειάζεται, πάντως, να υλοποιηθούν άμεσα.

«Κάθε χρόνο, τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης θα συμφωνούν σε ανώτατο επίπεδο πάνω σε μία δέσμη συγκεκριμένων στόχων που θα πρέπει να υλοποιηθούν εντός 12 μηνών. Η επιλογή των συγκεκριμένων μέτρων πολιτικής προς υλοποίηση θα παραμένει ευθύνη κάθε χώρας», υπογραμμίζεται.