«Εχω ζήσει 1.891 ζωές, κάποιες ως γυναίκα»

Ο Τζον Γκαλιάνο είναι ο µετρ µε τα πολλά πρόσωπα. Δεν είναι µόνο ο καλλιτεχνικός διευθυντής του οίκου Christian Dior που αυτή τη στιγµή φέρνει έσοδα περίπου 588 εκατοµµύρια λίρες. Είναι ένας δηµιουργικός, ανήσυχος άνθρωπος που λέειότι έχει ήδη ζήσει 1.891 ζωές. Και µάλιστα γένους θηλυκού…

«Με εντυπωσιάζει που ο κόσµος µε ρωτάει γιατί γίνοµαι µισθοφόρος, ζιγκολό, ιταλός αριστοκράτης, άγγλος βασιλιάς. Μα είναι µέρος της δηµιουργικής διαδικασίας. Οταν ζεις µε αυτή τη µούσα, είτε είναι άνδρας είτε γυναίκα, µεταµορφώνεσαι σε αυτή την προσωπικότητα. Είναι όπως η µέθοδος του Λι Στράσµπεργκ που εφαρµόζουν οι ηθοποιοί. Μετά “ξύνεις” την επιδερµίδα και προχωράς στην επόµενη περιπέτεια», εξηγεί ο άγγλος σχεδιαστής στους λονδρέζικους «Times».

Μήπως λοιπόν θα ευχόταν να είχε γεννηθεί γυναίκα για να µπορεί να απολαµβάνει και τις υψηλές του δηµιουργίες που σχεδιάζει για τον οίκο Dior;«Δεν είναι ανάγκη. Ηµουν πολλές φορές γυναίκα στις προηγούµενες ζωές µου», λέει και σοβαρολογεί. «Στο πρώτο µου ταξίδι στην Κίνα είχα συναντήσειτους µοναχούς Σαολίν. Και µου είπαν πως είµαι πολύ αναπτυγµένο πνευµατικά άτοµο, µε δέκα τσάκρα και 1.891 ζωές, που όλες τους εκδηλώνονται πάνω µου».

Αυτή την εξήγηση δίνει λοιπόν ο Γκαλιάνο, ο οποίος µετάτην παρουσίαση των ανδρικών τουρούχων τον περασµένο Ιανουάριο εµφανίστηκε στοφινάλε σαν ρώσος εµιγκρέ µε αέρα από Ρούντολφ Νουρέγιεφ.

Ο Τζον Γκαλιάνο είναι πράγµατι ένας βρετανός εµιγκρέ στο Παρίσι. Η καριέρα του µοιάζει µε το παραµύθι της Σταχτοπούτας: γιος υδραυλικού από το Γιβραλτάρ, φοιτητής του Σεν Μάρτινς µε εξαίρετο ταλέντο,παθιασµένος νέος σχεδιαστής χωρίς οικονοµική υποστήριξη, τρελαµένος για πάρτι, κλάµπινγκ και µόδα, περιστοιχισµένος από καλούς και χρήσιµους φίλους, όπως διευθύντριες γυναικείων περιοδικών, εκκεντρικές αριστοκράτισσες, τοπ µόντελ που δεν χρέωναν αµοιβή για να παρουσιάσουν τις ροµαντικές πρώτεςσυλλογές του, χρεοκοπηµένος και µόνος ανεξάρτητος δηµιουργός στο Παρίσι. Μέχρι που το 1995 ο Μπερνάρ Αρνό τον ανακαλύπτει ως σωτηρία για τον οίκο Givenchy και τον προπονεί, ώστε έναν χρόνο αργότερα να αναλάβει τον Christian Dior για να τον αναστήσει.

Αντίθετα µε τον κύριο Ντιορ, γιο βιοµηχάνου, ο σύγχρονος ερµηνευτής και συνεχιστής του ύφους του έχει ταπεινή καταγωγή. Ο ίδιος µάλιστα δηλώνει πως «είµαι ο πιο φυσιολογικός άνθρωπος µέσα στη βιοµηχανία της µόδας».

Οµως κατάφερε να γίνει διάσηµος για τις µούσες που τροφοδοτούν τις συλλογές του καθώς και για τα επιµορφωτικά µακρινά ταξίδια του στις φυλές των Μασάι στην Αφρική, ανάµεσα στους κατοίκους του Θιβέτ, τους κινέζους µοναχούς, την Ινδία. Κι απαιτεί µάλιστα από όσους συνεργάζονται µαζί του να κάνουν έρευνα γύρω από τονχαρακτήρα που τον απασχολεί. Οπως κι έγινε µε τη συλλογή υψηλής ραπτικής για την άνοιξη του 2011, κεντρικό θέµα τηςοποίας ήταν οι γυναικείες φιγούρες που σκίτσαρε ο Ρενέ Γκριό, στενός συνεργάτης του Κριστιάν Ντιορ από το ξεκίνηµα του οίκου.

«Εστειλα όλη την οµάδαστο Λονδίνο, στην έκθεση για τον Γκριό.Κι όλοι γύρισαν κατενθουσιασµένοι από τη συνάντησή τους µε τη δουλειά του. Μου µιλούσαν για την τρισδιάστατη προοπτική που έβγαινε από τα σχέδιά του, από το µπλε και την καφέ Μοντιλιάνι απόχρωση που εκείνοςχρησιµοποιούσε αντί του µαύρου περιγράµµατος. Τους έκανε καλό γιατί ξεκόλλησαν τη µύτη τους από τα γαµ… περιοδικά µόδας και έφτασαν στις ρίζες της έµπνευσης. Εκεί τη βρίσκεις συνήθως: στουςθησαυρούς µιας βιβλιοθήκης».