Η Πλατεία Ταχρίρ γέµισε για τους 365 νεκρούς αγωνιστές

Μακριά απότους κανονικούς ρυθµούς της ζωής της βρίσκεται η Αίγυπτος, µια βδοµάδα από την πτώση του Χόσνι Μουµπάρακ. Η χθεσινή πάντως ήταν µια ξεχωριστή µέρα. Οι πολίτες του Καΐρου γιόρτασαν την επέτειο της πτώσης του προέδρου µε την «Πορεία της Νίκης», αποτίοντας παράλληλα φόρο τιµής στους 365νεκρούς της εξέγερσης.

Η νέα συγκέντρωση στην Πλατεία Ταχρίρ, κύριο θέατρο των διαδηλώσεων επί 18 ηµέρες, χαρακτηριζόταν ως ένα κρίσιµο τεστ για τον στρατό.Στις δώδεκα εισόδους της πλατείας είχαναναπτυχθεί άρµατα µάχης µε οπλισµένους στρατιώτες να πραγµατοποιούν σωµατικούς ελέγχους.

Μέλος της συντονιστικής επιτροπής των διαδηλωτών διαβεβαίωνε πάντως ότι υπήρξε συµφωνία µε τον στρατό για τους εορτασµούς στην Πλατεία Ταχρίρ. Οι πολίτες είχαν αρχίσει να συγκεντρώνονται από τις 9.30 το πρωί στην πλατεία ανεµίζοντας αιγυπτιακές σηµαίες. Η προσευχήτης Παρασκευής, που άρχισε στη 1 στο ίδιο µέρος, ολοκληρώθηκε µε το κήρυγµα του σεΐχη Γιουσούφ αλ Καραντάουι, ενός αιγύπτιου ιµάµη µε µεγάλη επιρροή στον αραβόφωνο κόσµο, ο οποίος είχε σταθείστο πλευρό των διαδηλωτών. Χθες, ο Καραντάουι ζήτησετον σχηµατισµό νέας κυβέρνησης και την απελευθέρωση όλων των πολιτικών κρατουµένων: «Καλώ τον αιγυπτιακό στρατό να µας απελευθερώσει από την κυβέρνηση που είχε σχηµατίσει ο Μουµπάρακ».

Εκτός από τουςχιλιάδες διαδηλωτές που συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Ταχρίρ, το δικό τους στίγµα επιχείρησαν να δώσουν και οι υποστηρικτές τουΜουµπάρακ. Η δική τους συγκέντρωση ήταν πολύ µικρότερη, είχε τον χαρακτήρα µιας δηµόσιας συγγνώµης προς τον έκπτωτο πρόεδρο αλλά και αναγνώρισης των επιτευγµάτων του στις τρεις δεκαετίες που κυβέρνησε την Αίγυπτο. «Συγχώρεσέ µας πατέρα για τις ενέργειες των αδελφών µας», έγραφε ένα πανό που κρατούσαν στα χέρια τους. ΤΟ κλιμα στην Αίγυπτο όµως δεν είναι µόνο εορταστικό. Η ηρεµία που φιλοδοξούν να επαναφέρουν οι στρατηγοίως εγγυητές της τάξης διασαλεύεται από ένα διογκούµενο κύµα απεργιών, κεντρικά αιτήµατα των οποί ων είναι αύξηση στους µισθούς και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Οι τελευταίοι που προσέθεσαν τη φωνή τους στις απεργιακές κινητοποιήσεις, που έχουν πλήξει σχεδόν όλους τουςκλάδους, είναι οι εργαζόµενοι στη ∆ιώρυγα του Σουέζ, οι οποίοι διαδήλωσαν στις τρεις µεγάλες πόλεις του καναλιού – το Σουέζ, το Πορτ Σάιντ και την ΙΣµαϊλίγια.Οι τράπεζες που είχαν ανοίξει µετά τηνπτώση του Μουµπάρακ έκλεισαν και πάλι, ενώ άγνωστη παραµένειη ηµεροµηνία επαναλειτουργίας του χρηµατιστηρίου. Το άνοιγµα των σχολείων αναβλήθηκε για ακόµη µια εβδοµάδα. «Επί τριάντα χρόνια δεν είχαµε δει ούτε µια µαζική διαµαρτυρία και τώρα όλοι διαµαρτύρονται», εξέφραζε το παράπονό του στους «Νιου Γιορκ Τάιµς» ένας έµπορος.

Ο ςΤΡΑΤΟς καλείται να ικανοποιήσει πλήθος αιτηµάτων – σ’ αυτούς που διαµαρτύρονται» περιλαµβάνεται ακόµη και το Πανεπιστήµιο Αλ Αζχάρ, ένα από τα πιο φηµισµένα ιδρύµατα ισλαµικών σπουδών, που ζητάει να είναι αιρετή και όχι διορισµένη από την κυβέρνηση η πρυτανεία του. Η αντίδραση των στρατηγών στην αυξανόµενη πίεση παραµένει ένα ερωτηµατικό.

Κύµα απεργιών

απεργίες

έχουν κηρύξει οι εργαζόµενοι στα εργοστάσια κλωστοϋφαντουργίας, φαρµακοβιοµηχανίας και χηµικών, στο αεροδρόµιο του Καΐρου και στη ∆ιώρυγα του Σουέζ.

Ο στρατός πίσω από «εξαφανίσεις» διαδηλωτών

Ο Ραμανταν Αµπούλ Χασάν έφυγε από το σπίτι του µια νύχτα πριν από τρεις εβδοµάδες για να συµµετάσχει σε µια οµάδα προστασίας της γειτονιάς του µε δύο φίλους του και δεν επέστρεψε ποτέ. Η επόµενη φορά πουοι συγγενείς τους είδαν τους τρεις άνδρες ήταν την περασµένη Τετάρτη όταν βγήκαν από στρατιωτική φυλακή υψίστης ασφαλείας, 500 χλµ. από το σπίτι τους. Παρότι πολλοί υποστηρίζουν τις ένοπλες δυνάµεις που ανέλαβαν τη διακυβέρνηση της χώρας µετά την αποµάκρυνση του Χόσνι Μουµπάρακ, οργανώσεις για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωµάτων υποστηρίζουν ότι τις τελευταίες τρεις εβδοµάδες ο στρατός έπαιξε ρόλο στις εξαφανίσεις δεκάδων διαδηλωτών και σε τουλάχιστον δώδεκα υποθέσεις βασανισµών – χαρακτηριστική πρακτική της περιβόητης µυστικής αστυνοµίας του Μουµπάρακ πουπολλοί ήλπιζαν ότι θα τερµατιζόταν µετην αποχώρησή του από την εξουσία.

Ετσι δηµιουργούνται σοβαρά ερωτήµατα για τον συνεχιζόµενο ρόλο του στρατού και την ικανότητά του να συµβάλει στην αιγυπτιακή δηµοκρατία. «Ο στρατός συλλαµβάνει ανθρώπους και δεν τους επιτρέπει να έχουν επαφή µε τον έξω κόσµο, δηλαδή τους καθιστά αγνοούµενους», λέει ο Χεµπ Μοράγιεφ από το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων ∆ικαιωµάτων και αναφέρει δώδεκα περιπτώσεις βασανισµών. «Η πρακτική αυτή δεν φαίνεται να είναισυστηµατική, αλλά πρέπει να γίνει έρευνα για τη στρατιωτική αστυνοµία».

ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕς πτώματα ανθρώπων που δεν είναι δυνατόν να εξακριβωθεί η ταυτότητά τους βρίσκονται σε πολλά νοσοκοµεία της χώρας,ενώ το υπουργείο Υγείας ανακοίνωσε ότι 365 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους κατά την εξέγερση και 5.500 τραυµατίστηκαν. Ο αρχηγός του ΓενικούΕπιτελείου των ενόπλων δυνάµεων Σαµί Ενάν συµφώνησε για την απελευθέρωση όλων όσοι συνελήφθησαν στη διάρκεια των διαδηλώσεων, δεν έβαλε όµως χρονοδιάγραµµα και οι οργανώσεις καταγγέλλουν ότι ακόµα κρατούνται πάρα πολλοί.