ΑΔΙΚΙΕΣ ΚΑΙ ΑΝΙΣΟΤΗΤΕΣ

Ερώτηση: σε µια συντεταγµένη πολιτεία τι είναι χειρότερο από τις λανθασµένες αποφάσεις;

Απάντηση: η ανακολουθία στις αποφάσεις! Στην Ελλάδα δεν χρειάζονται ειδικές διευκρινίσεις επ’ αυτού.

Οι πολίτες έχουν γίνει πολλές φορές µάρτυρες, αλλά και θύµατα, αποφάσεων µιας κυβέρνησης που αλλάζει αντίστοιχες αποφάσεις της προηγούµενης, παρ’ ότι είχαν τεθεί εν τω µεταξύ σε εφαρµογή και είχαν διαµορφώσει δεδοµένα για τους ενδιαφεροµένους.

Συχνά αυτή η αλλαγή γίνεται στα πλαίσια της ίδιας κυβέρνησης, λόγω της αντικατάστασης ενός υπουργού µε άλλον.

Ή, ακόµη χειρότερα, λόγω της αδυναµίας συντονισµού των υπουργών.

Επίσης δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις στις οποίες ο ίδιος υπουργός ανατρέπει µια προγενέστερη… δική του απόφαση µε εντελώς διαφορετικά επιχειρήµατα που προέβαλε όταν την έλαβε.

Τα παραδείγµατα είναι πολλά και πάνε σε βάθος χρόνου. Αρκείόµως να επισηµάνουµε ορισµένα πρόσφατα. n Στα τέλη του 2009 η παρούσα κυβέρνηση άλλαξε τους όρους απόσυρσης παλαιών αυτοκινήτων που είχε θεσπίσει η προηγούµενη, παρ’ ότι είχαν µεσολαβήσει χιλιάδες αποσύρσεις και ταυτόχροναη καταφανής αδικία στηνεπιβολή τελών κυκλοφορίας ανάγκασε τονΠρωθυπουργό να επέµβει για να αποκαταστήσει τα λάθη των υπουργών του.

Αλλο παράδειγµα. Στιςαρχές του 2009η τότε κυβέρνηση αποφάσισε την επέκταση της φοροαπαλλαγής για δάνεια πρώτης κατοικίας µέχρι το 40% του ύψους τους,αλλά έναν χρόνο αργότερα η νέα κυβέρνηση το περιόρισε το µισό!

Τρίτο παράδειγµα. Οσοι έσπευσαν νατακτοποιήσουν ηµιυπαίθριους χώρους ώς τις 28 Ιανουαρίου είχαν µικρότερο κόστος από όσους ακολούθησαν, διότι στοµεσοδιάστηµα… άλλαξαν οι αντικειµενικές αξίες των ακινήτων.

Τώρα προκύπτει µια ακόµη ανακολουθία (ρεπορτάζ στη σελ. 9).

Ενώ το υπουργείο Περιβάλλοντος είχε διαβεβαιώσει ότι οι τακτοποιούµενοι ηµιυπαίθριοι χώροι δεν συµπεριλαµβάνονται στον υπολογισµό των δηµοτικών τελών, το υπουργείο Εσωτερικών αποφαίνεται πως συµπεριλαµβάνονται – αναδροµικώς µάλιστα.

Ολα αυτά οδηγούν σε µια βασική διαπίστωση.

n Κάθε τόσο οιπολίτες αδικούνται, υπόκεινται σε ταλαιπωρία και άνιση µεταχείριση, επειδή η βασική αρχή της συνέχειας του κράτους καταστρατηγείται.

Ή επειδή υπουργοί και υπηρεσίες δεν µπορούν να συνεννοηθούν µεταξύ τους.

Αυτές οι ανακολουθίες είναι απαράδεκτες. Και το λιγότερο που µπορεί να κάνει η πολιτεία είναι νααποζηµιώνει όσουςβλάπτουν οι ενέργειές της.