Αποκάλυψη τώρα

Δηλώνει ροµαντικός, ατρόµητος µπροστά στον ανταγωνισµό, περήφανος που οι κοντοί παίζουν σπουδαίο ποδόσφαιρο, αναλύει τα µυστικά του παιχνιδιού της Μπαρτσελόνα και χαρακτηρίζει «απάτη του ποδοσφαίρου» τα αποτελέσµατα.

Είναι από τις σπάνιες φορές που ο «εγκέφαλος» της Μπαρτσελόνα Τσάβι ανοίγει την καρδιά του.

Με αφορµή τον αγώνα της Τετάρτης ανάµεσα στην Αρσεναλ και την Μπάρτσα, ο δαιµόνιος Καταλανός που θα µείνει στην ιστορία ως ένας από τους κορυφαίους µέσους τουισπανικού ποδοσφαίρου µίλησε για:

Τον τρόπο παιχνιδιού της Μπαρτσελόνα:

1. «Αποτελούµε αναφορά στοπαγκόσµιοποδόσφαιρο γιατί παίζουµε επιθετικά. Ασκούµε πίεση, θέλουµε κατοχή µπάλας. Μερικές οµάδες δεν µπορούν ή δεν θέλουν να δίνουν πάσες. Τότε για τι παίζεις; Ποιο είναι το νόηµα; Συνδυασµοί, πάσες, παιχνίδι. Αυτό είναι το ποδόσφαιρο».

Για τις περίφηµες πάσες του και τον ανταγωνισµό:

2. «Πρέπεινα σκέφτεσαι γρήγορα, να ψάχνεις χώρους.Αυτό κάνω όλη τη µέρα. Συνεχώς ψάχνω.Εδώ; Οχι. Εκεί; Οχι. Οκόσµος που δεν έχει παίξει µπάλα δεν µπορεί να αντιληφθεί πόσο δύσκολο είναι. Τουςνέους παίκτες δεν τους βλέπω ως απειλή. ∆εν λέω “αυτή είναι δική µου θέση”, αλλά “φέρτε τους και αφήστε τους να παίξουν”».

3. Γιατηνακαδηµία της Μπαρτσελόνα: «Μερικές ακαδηµίες ανησυχούν για τη νίκη, εµείς για την εκπαίδευση. Το µοντέλο µας το εισήγαγε ο Κρόιφ. Είναι µοντέλο του Αγιαξ. Ολα είναι θέµα rondos (έτσι αναφέρειτο “κορόιδο” στηνπροπόνηση).Rondo, rondo, rondo. Κάθε µέρα, συνεχώς. Είναι η καλύτερη άσκηση. Μαθαίνεις ναείσαι υπεύθυνος να µηχάνεις την µπάλα. Αν χάσεις την µπάλα, µπαίνεις στο κέντρο και είναι ντροπιαστικό γιατί οι υπόλοιποι σε κοροϊδεύουν. Ο προπονητής µας στην ακαδηµία, ο Τσάρλι (Ρέσατς), µας έλεγε: “Α mig toc. Μισή πάσα”».

4. Για τη νίκη µε 5-0 επί της Ρεάλ Μαδρίτης: «Madre mia. Τι παιχνίδι! Ηταν το καλύτερο που έχω παίξει ποτέ. ∆εν ακούµπησαν την µπάλα. Η αίσθηση της ανωτερότητας που αισθάνθηκα ήταν πρωτόγνωρη. Στα αποδυτήρια χειροκροτούσαµε τους εαυτούς µας για ένα λεπτό».

5. Για το ενδιαφέρον της Μπαρτσελόνα γιατον Φάµπρεγας: «Πιστεύωπως ένας ποδοσφαιριστής πρέπει να παίζει εκεί όπου πραγµατικά θέλει. Και ο Σεσκ θα καταλήξει εδώ».

6. Για τις αναµετρήσεις της Μπάρτσα µε τηνΑρσεναλ: «Η διαφορά των δύο οµά δων είναι πως η Μπάρτσα έχει περισσότερους παίκτες που σκέφτονται πριννα παίξουν. Είναι από τις αναµετρήσεις που θα πλήρωνα εισιτήριο για να τη δω».

7. Για την επικράτησητων κοντών: «Η επιτυχία επικύρωσε τον τρόπο προσέγγισής µας. Πριν από έξι χρόνια ήµουν εξαφανισµένος. Παίκτες σαν κι εµένα κινδύνευσαν να εξαφανιστούν. Προτιµούσαν τους δίµετρους, τους δυνατούςπου πάλευαν για όλες τις µπαλιές… τώρα όµως η Αρσεναλ και η Βιγιαρεάλ παίζουν σαν κι εµάς».

8. Για την «απάτη» του ποδοσφαίρου: «Το ποδόσφαιρο παίζεται για τη νίκη αλλάη δική µας ικανοποίηση είναι διπλή. Αλλές οµάδες νικούν και είναι ικανοποιηµένες. ∆εν έχουν όµως ταυτότητα. Το αποτέλεσµα είναιµια απάτηστο ποδόσφαιρο. Μπορεί νακάνεις πράγµατα πολύ καλά –πέρυσι ήµασταν καλύτεροι από την Ιντερ –, αλλά να µην κερδίζουµε. Υπάρχει κάτιµεγαλύτερο από το αποτέλεσµα. Η κληρονοµιά. Η Ιντερ κατέκτησε το Τσάµπιονς Λιγκ, αλλάκανείς δεν µιλά γι’ αυτήν».

9. Για τον Πολ Σκόουλς: «Είναι ο καλύτερος κεντρικός µέσος που έχω δει τα 15-20 τελευταία χρόνια. Αν ήταν Ισπανός, ίσως να τον εκτιµούσαν περισσότερο».

Στον τελικό του Τσάµπιονς Λιγκ το 1992, όταν η Μπαρτσελόνα κατέκτησε το πρώτοτης τρόπαιο στο Γουέµπλεϊ, ο Τσάβι ήταν 12 χρονών καιοι γονείς του δεν του επέτρεψαν να ταξιδέψει στο Λονδίνο. «Με έπιασαν τα κλάµατα, αλλά δεν άλλαξε τίποτα. Θέλω πολύ να παίξω στο Γουέµπλεϊ. Ο φετινός τελικός αναδύει για την Μπάρτσα µια νοσταλγία, είναι πιο κλασικός. Κι εγώ είµαι πιο νοσταλγικός. Είµαι ροµαντικός».

ΤΣΑΒΙ

«Αποτελούµε αναφορά στο παγκόσµιο ποδόσφαιρο γιατί παίζουµε επιθετικά.
Ασκούµε πίεση, θέλουµε κατοχή µπάλας. Μερικές οµάδες δεν µπορούν ή δεν θέλουν να δίνουν πάσες. Τότε για τι παίζεις; Ποιο είναι το νόηµα;»