Πάλαι και νυν

Θα µείνω µε την απορία. Βλέπω, διαβάζω και δεν µπορώ να καταλάβω γιατί αυτή η καταστροφική µανία στην Αίγυπτο µε την αρχαία τους κληρονοµιά. Αν θυµάστε καλά, το ίδιο έγινε και στο Ιράκ µε την εξέγερση και την πτώση του Σαντάµ Χουσεΐν. Καταλαβαίνει κανείς τις λεηλασίες, τις κλοπές από οµάδες πεινασµένων ή και εγκληµατικών στοιχείων που παρεισφρέουν σε τέτοιες αναστατώσεις. Αλλά γιατί η λεηλασία του Μουσείου τότε της Βαγδάτης, ενός από τα πλουσιότερα του κόσµου σε εκθέµατα τριών και τεσσάρων προϊστορικών και ιστορικών πολιτισµών. Στίφη βαρβάρων ξεθεµελίωναν βιτρίνες και έσπαγαν µνηµεία τέχνης. Και δεν ήταν όλοι κατευθυνόµενοι αρχαιοκάπηλοι. Κατέστρεφαν, δεν άρπαζαν.

Το ίδιο έγινε τώρα µε ένα από τα πλουσιότερα µουσεία του κόσµου, του Καΐρου. Επέλασαν λεγεώνες και τεµάχισαν µούµιες και σµπαράλιασαν έργα τέχνης χιλιετιών. Μόνο µια εξήγηση µπορώ να δώσω και µου την πρόσφερε παλιότερα ένας πρεσβευτής της Ελλάδας στην Τεχεράνη. Αναλαµβάνοντας, µετά την επανάσταση κατά του Σάχη και την ανάληψη της εξουσίας από τον Χοµεϊνί, τα καθήκοντά του, πρόσφερε στον υπουργό Εξωτερικών κατά την επίδοση των διαπιστευτηρίων του ένα περσικό νόµισµα, µάλλον αντίγραφο, από την εποχή των Περσικών Πολέµων, έναν δαρεικό (γνωστές τότε και οι οικονοµικές συναλλαγές Ελλήνων – Περσών). Ο υπουργός όχι µόνο δεν το δέχτηκε, αλλά ενοχληµένος υπέµνησε πως το Ιράν δεν είχε καµία σχέση µε την Περσία των Αχαιµενιδών. Είναι µουσουλµανική χώρα. Ετσι πιθανόν εξηγείται η καταστροφική µανία σε Ιράκ και Αίγυπτο από τα µουσουλµανικά στίφη στα µουσεία του παλαιού προµωαµεθανικού πολιτισµού. Και δεν υπερισχύει ούτε το κίνητρο του τουρισµού, δεδοµένου πως η Αίγυπτος τουλάχιστον από εκατοµµύρια τουριστών ψωµίζεται.