Βλέποντας τα ευρώ να περνούν

«Εχουν περάσει µπροστά µου πολλά, µα πολλά εκατοµµύρια ευρώ σε κέρµατα: µονόευρα, δίευρα, σεντς! Οπως και πολύ περισσότερα εκατοµµύρια δραχµές και αντίστοιχα ξένα νοµίσµατα. Δεν ακούµπησαµε το χέρι µου ποτέ κανένα!». Για τον53χρονο Κώστα Τσίνο η απόσταση από τον πειρασµό δεν ήταν µόνο για λόγους αρχών!

ΩΣ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΣ παραγωγής στην κοπή κερµάτων και άλλων µεταλλικών δίσκων στηµοναδική στην Ελλάδα βιοµηχανία στο ακριτικό Κεφαλόβρυσο Πωγωνίου Ηπείρου, όπου σήµερα κόβονται ταελληνικά και κυπριακά ευρώ, τα πολωνικά σλοτ και κατά καιρούς νοµίσµατα άλλων εννέα χωρών, όπως και εξαρτήµατα πυροµαχικών, ξέρει πολύ καλά ότι αν ακουµπήσει µε τα δάκτυλά του ένα από τα φρεσκοκοµµένα κέρµατα αυτό καταστρέφεται: µένουν πάνω του ανάγλυφα τα αποτυπώµατά του και δεν θα µπορεί να µπει στην εκτυπωτική µηχανή του Νοµισµατοκοπείου στον Χολαργό όπου τυπώνονται στη συνέχεια οι γνωστές σε όλους ανάγλυφες παραστάσεις του ευρώ. Γι’ αυτό ένα από τα καθήκοντά του είναι να φροντίζει µόλις οι δίσκοι τωνκερµάτων κοπούν βάσει πολύαυστηρών προδιαγραφών και πριν µπουν σε ξύλινα κιβώτια για µεταφορά, να επικαλύπτονται αυτόµατα µε µια λεπτή στρώση σαπουνιού ώστε να µην οξειδώνονται.

Μαζί µε τον κ. Τσίνο δουλεύουν για τα… λεφτά µας άλλοι 80-90 άνθρωποι – περίπου οι µισοί είναικάτοικοι του Κεφαλόβρυσου και των γύρω µικρότερων χωριών. Αρκετοί διανύουν κάθε µέρα 120 χλµ. και πηγαινοέρχονται από τα Γιάννινα στο Κεφαλόβρυσο.

Οι… ΒΡΥΣΕΣ των κερµάτων βρίσκονται λίγοπιο έξω από το χωριό, όπου απότο 1983 λειτουργεί η Μεταλλουργική Βιοµηχανία Ηπείρου, ως θυγατρικήτης τότε Ελληνικής Βιοµηχανίας Οπλων(ΕΒΟ) και σήµερα Ελληνικά Αµυντικά Συστήµατα (ΕΑΣ). Ηεταιρεία άρχισε τη λειτουργία της το 1979 ως ιδιωτική για να φτιάχνει προϊόντα χύτευσης και επεξεργασίας χαλκού αλλά δεν µπόρεσε να προχωρήσει. Το 1983 οι µετοχές της αγοράσθηκαν από τηνΕΒΟ και πήρεµπροστά κατασκευάζοντας έκτοτε κυάθια καλύκων και βολίδων πυροµαχικών και αλλά συναφή είδη και κόβοντας από δραχµές και τάλιρα µέ χρι πορτογαλικά εσκούδος, ισπανικές πεσέτες, ινδικές ρουπίες, γαλλικά φράγκα, πολωνικά σλοτ, φινλανδικά µάρκα, ισραηλινάσέκελ, ταϊλανδέζικα baht, λετονικάλατς αλλά και µάρκες για καζίνο. «Συνολικά 22.000 τόνους κερµάτων!», λέει υπερήφανα ο κ. Τσίνος.

Οπως εξηγούν στα «ΝΕΑ» ο πρόεδρος και ο γενικός διευθυντής της ΜΒΗ κ.κ. Κ. Παπαδηµητρίου και Γ. Αδάµος αντίστοιχα, οµεγάλος πελάτης είναι η Τράπεζα της Ελλάδος που παραγγέλνει τα ευρώ Ελλάδος και Κύπρου – κυρίως για αντικαταστάσεις χαµένων. Για το 2011 υπάρχουν συµβόλαια για 600 τόνους ελληνικών ευρώ, 130τόνων κυπριακών ευρώ και195 τόνων πολωνικών σλοτ. Αναµένονται εισπράξεις 9 εκατ. ευρώ,εκ των οποίωντα 2 εκατ. από εξαγωγές.

Το κόστος κατασκευής ενός κέρµατος δεν είναι µικρό. Το δίευρο – που είναι πιο δύσκολο στην κατασκευή γιατί έχει «δακτυλίδι» και πυρήνα – είναι 0,25 λεπτά.

Η ΜΒΗ µπορεί, σύµφωνα µε την ηγεσία της, να διπλασιάσειτην παραγωγή της και αυτή η ευελιξία αποτελεί το ατού της για να χτυπά διεθνείς διαγωνισµούς για µικρές και µεσαίες ποσότητεςάµεσης παράδοσης. Ηδη παίρνει δουλειά και ως υποκατασκευαστής γερµανικών νοµισµατοκοπείων. Το ίδιο ισχύει και µε τα αµιγώς αµυντικά (λίγα εξάγονται) και τα εµπορικά προϊόντα της.

Τα φρεσκοκοµµένα νοµίσµατα καταστρέφονται αν κάποιος τα αγγίξει

Πηγή ζωής για τους ντόπιους

Για το µέλλον της εταιρείας, που είναι ελλειµµατική, υπάρχει ανησυχία στο προσωπικό. Ενώ η κυβέρνηση έχει ανακοινώσει ότι η ΜΒΗ εξαιρείται της πώλησης σε ιδιώτες – κάτι για το οποίο προορίζεται η µητρική ΕΑΣ (της οποίας θα διατεθεί έως το 65% των µετοχώντης) –, πριν από λίγες ηµέρες έγγραφο του υπουργού Αµυνας Ευάγγελου Βενιζέλου αναφέρεται σε απορρόφησή της από ταΕΑΣ. Αυτό ίσως να σηµαίνει ίδια τύχη µε τα ΕΑΣ, λένε. Για τουςντόπιους, παρατηρεί ο κ. Τσίνος, «είναι έτσι κι αλλιώς πηγή ζωής».