Η ώρα της κόκκινης διπλωµατίας

Κατά καιρούς, οι δυνατοί παίκτες στο χρηµατιστήριο του ποδοσφαίρου λειτουργούν ως… µάνες σε καρέ.
Μοιράζουν την τράπουλα.

Το έκανε ο Γιώργος Βαρδινογιάννης την εποχή της παντοδυναµίας του, όταν είχε άριστες σχέσεις µε την Κόρινθο, τον Απόλλωνα, τον Αθηναϊκό καιβέβαια η οικογένεια είχε υπό την ίδια σκέπη τον ΟΦΗ.

Ο Ολυµπιακός τουΒαγγέλη Μαρινάκη προχωρά µε ρεκόρ νικώνστην επαρχία, ρεκόρ στους δανεικούς παίκτες και βέβαια ρεκόρ καλών σχέσεων µε διάφορους παράγοντες. Από πού,άραγε, να αρχίσουµε;

Εν µια και µόνηνυκτί, οΠανιώνιος από‘κεί που έδειχνε ως οµάδα µε ελαφρά πράσινη απόχρωση, απέκτησε ερυθρό χρώµα. Βλέπετε, ο κ.Τσακίρης, παράγοντας που πουλούσε µεν ακριβά αλλά µε προτίµηση στον Παναθηναϊκό (πλην Τζιµπούρ), έδωσε τα σκήπτρα στον κ. Βεντούρη. Παραδοσιακός σύµµαχος του κ. Μαρινάκη ο συγκεκριµένος παράγοντας και µε κοινές εικόνες από τον Πειραιά, θεωρείται πολύ δύσκολο να διαφωνήσουν. Γιατί άλλωστε να χαλάσει µια φιλία για το ποδόσφαιρο;

Η Κέρκυρα από την αρχή πήγε µε το µέρος του Μαρινάκη. Κατάλαβε νωρίς ποιος είναι η «δύναµη» ή αν προτιµάτε, τι έρχεται µε τηνέλευση του νεόκοπου αφεντικού των Κόκκινων. Ο Νίκος Λυράκης κάτι τέτοια τα… µυρίζεται από µακριά και έτσι η Κέρκυρα δεν είχε κανένα πρόβληµα να πάρει παίκτες µε θητεία στον Ολυµπιακό και στα δύσκολα (αλλαγή τεχνικού) να εµπιστευθεί τον Μπόζινταρ Μπάντοβιτς για τον πάγκο της… Με τον Πέτρο Θεοδωρίδη στον Πειραιά δεν σκοπεύουν να τα σπάσουν. ∆εν έχει και νόηµα – ο κ.Θεοδωρίδης,άνθρωπος της πιάτσας επί σειρά ετών, έδωσε το καλοκαίρι τον Παπάζογλου στον Ολυµπιακό και αµέσως τον πήρε πίσω δανεικό. Στο άψεσβήσε που λένε. Τσίµπησε και τον Σουµπίνιο, οπότε µόνονως έκπληξηθα θεωρηθεί ανπάει κάπουαλλού ο Γεωργιάδης το ερχόµενο καλοκαίρι. Εκτός αν δηλώσει καλυµµένος σε θέση δεξιού χαφ-εξτρέµ ο σενιόρ Ερνέστο. Και στην Τρίπολη, µπορεί να λένε ότι επί Κόκκαλη οι δεσµοί φιλίας ήταν ακόµη ισχυρότεροι, µην είστε όµως τόσο αφελείς. Τέτοια αγάπη δεν χάνεται τόσο εύκολα. Κι αν οι κ.κ. Καϋµενάκης – Μπάκος ακόµη ανεβαίνουν τα σκαλιά του ποδοσφαιρικού πανεπιστηµίου, ο κ. Γ. Μποροβήλος έχειχρέος και αποστολή να τους εξηγεί τις λεπτοµέρειες. Απότην πορεία του στονχώρο της διαιτησίας και όχι µόνον…

Οσον αφοράτον Ολυµπιακό Βόλου, εδώγεννήθηκε ένας έρωτας µεγάλος. Οκ. Μπέος έχει πρόβληµα µε την ΑΕΚ και µάλισταµεγάλο. Παλαιότερα µε τον Μπάγιεβιτς, τώρα µε τον ∆ηµητριάδη, ποιος ξέρει µε ποιον ακόµη. Το βέβαιον είναι πως εµφανίστηκε παρέα µε τον κ. Μαρινάκη στο Καραϊσκάκη, έκανανκοινή παρουσία και στο Πανθεσσαλικό, να οι φωτογραφίες µε τα κόκκινα κασκόλ, µπλέξαµε γενικά τους Ολυµπιακούς και τις αγκαλιές. Οπως µάλιστα λέει ο επικεφαλής τού Ολυµπιακού Βόλου, η ευχή είναι να τεθούν αντιµέτωπες οι οµάδες στον τελικό του Κυπέλλου!

Φυσικά θα ήταν παράλειψη να ξεχάσουµε την Ξάνθη και τον Εργοτέλη. Οµάδες µε παραδοσιακά καλές σχέσεις µε τον Ολυµπιακό.Ή και τον ΟΦΗ, εταιρεία που άλλαξε το φύλλο µε τον Μαχλάκαι πήρε αφειδώς δανεικούς ποδοσφαιριστές από τον Ολυµπιακό.

ΔΙΚΤΥΟ

Ο Ολυµπιακός του Βαγγέλη Μαρινάκη προχωρά µε ρεκόρ νικών στην επαρχία, ρεκόρ στους δανεικούς παίκτες και βέβαια ρεκόρ καλών σχέσεων µε διάφορους παράγοντες

ΝΕΜΕΘ

Ηταν κίνηση του περασµένου καλοκαιριού από τον Μαρινάκη. Ηθελε να βγει δυνατά στις µεταγραφές και πήρε έναν παίκτη που αγωνιζόταν στην ΑΕΚ και ήθελε ο ΠΑΟ (Πατέρας)! Τελικά, ο Ούγγρος κατέληξε στον Βόλο, δύο ηµέρες πριν από το µατς πρωταθλήµατος των δύο Ολυµπιακών…


ΟΙ ΚΟΝΤΡΕΣ

Ο Μαρινάκης έχει βγει στην κόντρα και µε παράγοντες. Με τον Πατέρα ήταν κολλητός και τώρα βγάζουν εκατέρωθεν καυτές ανακοινώσεις.

Ο Κόντης υπερασπίζεται τον τέως «πράσινο» πρόεδρο και τα ακούει!

Ο Αδαµίδης είναι ο τρίτος µε τον οποίο άνοιξε µέτωπο ο Ολυµπιακός.


ΕΠΣΤΑΪΝ

Εχει πριµ ο Γερµανός; Ελα ντε…

Αποδεικνύεται «Ντένις ο τροµερός» και στις συµφωνίες! Ναι µεν αγωνίζεται στην Κέρκυρα ως δανεικός από τον Ολυµπιακό, αλλά θα εισπράξει πριµ (50.000 ευρώ!) κατάκτησης τίτλου αν προκύψουν γιορτές στον Ρέντη. Για παραµονή της Κέρκυρας, τίποτα!


∆ανεικοί σε δύο ηπείρους

Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ έχει ένα πλούσιο δυναµικό.Οσοι ανήκουν στην οµάδα αλλά και αυτοί που διασκορπίστηκαν αριστερά καιδεξιά µπορούν να ξεχωρίσουν σε τοπ επίπεδο.

Να µηναναφερθούµε τόσο στους αλλοδαπούς που έφυγαν από την Ελλάδα (Ντάρµπισιρ σε Μπέρµιγχαµ, Ντιόγκο και Λεονάρντο σε Βραζιλία). Το θέµα είναι πως οι διοικητικοί µοίρασαν ωραία τους παίκτες σε πολλές ΠΑΕτης Σούπερ Λίγκας. Οι δανεικοί φτιάχνουν γερό σύνολο. Ιδού: Επστάιν και Μονιάκης σε Κέρκυρα, Μήτρογλου και Γκαλίτσιος στον Πανιώνιο, Παπάζογλου και Σουµπίνιο στον Πανσερραϊκό, Κατσικογιάννης στον ΟΦΗ, Σοϊλέδης και Νικλητσιώτης αρχικά σε ΟΦΗ καιεν συνεχεία σε Λεβαδειακό – Θρασύβουλο αντίστοιχα. Το ζητούµενο για τους νεαρούς είναι να αποκτήσουν εµπειρίες, να πάρουν χρόνο συµµετοχής και να ζήσουν σε συνθήκες δύσκολες και όχι στο θερµοκήπιο του Ρέντη. Οι λίγο µεγαλύτεροι, είτε έφυγαν για να θυµηθούν την τέχνη τους (ας πούµε ο Μήτρογλου στον Πανιώνιο), είτε άλλαξαν στρατόπεδο στοπλαίσιο µιαςσιωπηρής συµφωνίας (Μανιάτηςαντίστροφη διαδροµή µε Γκαλίτσιο).

Ασφαλώς οΟλυµπιακόςδηµιουργεί σχέσεις µετις άλλες ΠΑΕ. Ναπούµε όχι σχέσεις εξάρτησης, αλλά σίγουρα αποκτά καλή επαφή και συµµάχους στον χώρο.

Τόσο σε ό,τιαφορά τιςψηφοφορίες στα διάφορα όργανα του ποδοσφαίρου, όσο και σχετικά µε τα ταλένταπου θα ξεπηδήσουν αργότερα από µια οµάδα. Εχει τον πρώτο λόγο σε όλους τους τοµείς!


Παρελθόν στο… παιδοµάζωµα

Μια βουτιά στο παρελθόν πείθει ότι ο Ολυµπιακός χτίζει αυτοκρατορίες αγοράζοντας ό,τι κινείται στην αγορά! Εδώ, ωστόσο, υπάρχει και µια ειδοποιός διαφορά του Βαγγέλη Μαρινάκη µε όσα συνέβαιναν παλαιότερα.

Ο νυν πρόεδρος τουΟλυµπιακού µετά το αρχικό οικονοµικό άνοιγµα εµφανίζεται µάλλον συγκρατηµένος και δεν φουσκώνει τις τιµές.

Αντίθετα, ο θρυλικός Νίκος Γουλανδρής τη δεκαετία του ‘70 σάρωσε τηνελληνική επικράτεια και έφερε στο Λιµάνι µια ολόκληρη Εθνική Ελπίδων! Τότε, το µότο «δύο παίκτες σε κάθε θέση» βρήκετην εφαρµογή του και οι προπονητές είχαν διλήµµατα του τύπου Κελεσίδης ή Πουπάκης και Αϊδινίου ή ∆αβουρλής. Κάποιοι βγήκαν, άλλοι όχι. Επί Κοσκωτά,νέος πυρετός µεταγραφών µε… παιδοµάζωµα απίστευτης µορφής και ενσωµάτωση στο ρόστερ του Ολυµπιακούµιας πλειάδας παικτών µε θαυµαστή θητεία στις µικρές Εθνικές.

Οι Ελληνες δεν έφεραντίτλους, αλλά το ζητούµενο ήταν να επιβεβαιωθεί ποιος είναι το «αφεντικό» στην πιάτσα και ποιος έχει το χρήµα µε ουρά.