Εµµονές προπονητών

Είναι στιγµές που οι προπονητές εκπλήσσουν µε τις εµµονές τους. Εχουν αγύριστο κεφάλι και δεν αλλάζουν γνώµη µε τίποτα. Και βέβαια, αυτό αφορά και τους«δικούς» µας προπονητές, τους κόουτς των ισχυρών.

Η ξεροκεφαλιά τους δεν έχει όρια. Ο Βαλβέρδε, για παράδειγµα, επιµένει στον Μιραλάς, µολονότι ο βέλγος στράικερ έχασε τησπιρτάδα των πρώτων ηµερών. Για την ακρίβεια, ο ίδιος ο τεχνικός που έχρισε κυνηγό «καρφί» τον Μιραλάςτον αποσύρει από το προσκήνιο! Είτε βάζει τον Πάντελιτς είτε χρησιµοποιεί τον Τζιµπούρ και αφήνει στην άκρη τον καλύτερο σκόρερ του Ολυµπιακού. Τον ακυρώνει. Η επίθεση µπερδεύει τον Βαλβέρδε, µπλέκεται και αυτό έχει ως αποτέλεσµα η οµάδα του να µη βρίσκει στόχο εύκολα. Στην ΑΕΚ ο Χιµένεθ ξαφνιάζει δυσάρεστα. Γιατί στο ντέρµπι εναντίον του Παναθηναϊκού εµφάνισε τη χειρότερη ΑΕΚ που είδαµε επί των ηµερώντου. Ο καλός (όπως ειπώθηκε αρµοδίως) στην Ξάνθη Μίτσελ έµεινε επί µακρόν στονπάγκο. Ο δε Μπλάνκοκατέληξε αλλαγή και παίκτης χωρίς ηθικό.Σαφώς και πολλοί προπονητές απορρίπτουν το στυλ παιχνιδιού του Μπλάνκο. Ο Αργεντίνος δεν συµµετέχει ιδιαίτερα στο παιχνίδι, ελάχιστα βοηθά στην ανάπτυξη και µόνο στην περιοχή ξεχωρίζει. Εκεί όµως δεν µετρά το πόσο αξιόπιστος είναι; Εκτός αν ο Χιµένεθ σταδιακά θέλει από τώρα να γράψει το φινάλε του Μπλάνκο στην ελληνική του καριέρα.

Και βέβαια δεν µπορεί κανένας να προσπεράσει τον Φερέιρα. Ο Πορτογάλος έδωσε ώθηση στην οµάδα του κόντρα στην ΑΕΚ, σε σηµείο να τα χάσουν και οι Πράσινοι. Στα δύσκολα, ωστόσο, στον τραυµατισµό του Κατσουράνη ή στην αλλαγή του Νίνη, κάπου βραχυκύκλωσε ο Φερέιρα. Αντί για τους «παγωµένους» Σιµάο και Πλεσί (!), χάθηκε ο κόσµος να µπει κάποιος έµπειρος, ένας µε ικανότητα να κρατήσει την µπάλα ή να πέσει στο έδαφος και να εκβιάσει φάουλ; Αραγε ο Καραγκούνης δεν κάνει ούτε για «ειδικές αποστολές» στον Φερέιρα;