ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Τα µνηµεία

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο ΘΑΝ. ΣΤΑΜΑΤΕΛΟΣ

Ξενοφώντος 27, Αθ ήνα, γράφει: «Η Ακρόπολη είναι το µόνο µνηµείο που µας κάνει να µη ντρεπόµαστε. Χώρος που µας υποχρεώνει να την κοιτάζουµε µε θαυµασµό, καιαυτή να µας θυµίζει τουςαιώνες που πέρασαν.

Οταν διαβάζεις ένα καλό βιβλίο, κάποια στιγµή η σκέψη διαχέεται ή φεύγει για λίγο από την έννοια της περιγραφής.

Οταν βρίσκεσαι µέσα σε ένα µουσείο και κοιτάζεις τα εκθέµατα, η σκέψη σου δεν φεύγει αλλά τρέχει χαρούµενη ν’ ανακαλύψει τις συνθήκες της εποχής. Κάθεσαι µε δέος και σκέφτεσαι µε πόση αφοσίωση αυτός ο καλλιτέχνης πρόσεχε το έργο του. Τα µάτια µας κοιτάζουν χιλιοστό προς χιλιοστό τα αγάλµατα και όχι µόνο, όπως τ’ αυτιά µας ακούνε νότα προς νότα µια µελωδία.

Οταν επισκεπτόµαστε τους αρχαιολογικούς χώρους και βρισκόµαστε µπροστά στα αριστουργήµατα, προσπαθούµε να συγκρίνουµε το σήµερα µε το χθες.

Ερωτάς, λοιπόν, τι κάνουµε εµείς για ν’ αφήσουµε κάτι για το µέλλον;

Η διαφορά ανάµεσα στους αρχαίους από µαςτους σηµερινούς είναιότι στα δηµιουργήµατα των αρχαίων κυκλοφορούσε ακόµα και αίµα στις φλέβες τους(Ερµής στο Μουσείο της Ολυµπίας). Ενώ εµείς ασχηµονούµε, γράφοντας µε µαρκαδόρους πάνω στα αγάλµατα καταστρέφοντας τους θησαυρούς µας. Οι αρχαίοι δηµιουργούσαν για να δώσουν, ενώ εµείς δηµιουργούµε για να έχουµε την ικανότητα να αφαιρέσουµε.

∆ηλαδή, την ανωµαλία την παρουσιάζουµε οµαλότητα και το στέγνωµα των ταµείων πληµµύρα. Πιστεύω ότι πολλοί υπουργοί έχουν εγκαταλείψει το ηθικόν και τοπρέπον χάριν του κόµµατός τους.

Οταν πλησιάζει ηανάγκη του ελέγχου, τότε βρίσκουν τρόπους να φύγουν και να πάνε στο ανάθεµα.

Νοµίζω ότι η ασέβεια στα έργα που κληρονοµήσαµε θα έπρεπε να τιµωρείται µε βαριές ποινές, χωρίς αναβολές και δικαιολογίες».

Υπενθύnullιση: Παρακαλώ πολύ, όταν γράφετε µε το χέρι, να προσέχετε γιατί, πολύ συχνά, λόγω κακογραφίας, δεν είναι εύκοληη ανάγνωση του κειµένου σας. Οχι µόνο από µένα, αλλά και από τους τεχνικούς, κυρίως, της εφηµερίδας. Ευχαριστώ.