Εγκληµα χωρίς τιµωρία

Πρώτα η αγάπη τους για τον αθλητισµό, µετά η ευγενής άµιλλα. Σχεδόν αναπόφευκτα, η τυφλή εµπιστοσύνη στους προπονητές τους. Και στο τέλος, ένας άλλος εαυτός. Στη Λαϊκή ∆ηµοκρατία της Γερµανίας, ο αθλητισµός εξελίχθηκε γρήγορα σε υπόθεση διεθνούς γοήτρου. Και το ντόπινγκ σε µια τεράστια βιοµηχανία που έµελλε να υπηρετήσει πολιτικές σκοπιµότητες.

∆εκαετίες αργότερα, τα θύµατα αυτού του συστήµατος υψώνουν το ανάστηµά τους απέναντιστην άρνηση της επανενωµένης Γερµανίας ναρίξει φως σε αυτές τις πρακτικέςκαι να τους αποζηµιώσει για τις ζηµιέςπου δεν πρόκειται ποτέ να αποκατασταθούν.Ανάµεσα σε αυτά τα θύµατα και ο Αντρέας Κρίγκερ. Ενας από τους 10.000 αθλητές πουτο καθεστώς της πρώην Ανατολικής Γερµανίας έκανε πρώτα διάσηµους και µετά τουςκατέστρεψε. Αντικρύζοντας αυτόν τον άνδρα,µε τα γένια και τα δυνατά σαν σφυριά χέρια, αδυνατείς να πιστέψεις πως όταν γεννήθηκε, πριν από 45 χρόνια, ήταν ένα γλυκό κορίτσι που οι γονείς του τού έδωσαν το όνοµα Χάιντι.

Την εντόπισαν ως ανερχόµενοταλέντο όταν ήταν µαθήτρια. Σε ηλικία 13 ετώναρχίζει τις προπονήσεις στον Οµοσπονδιακό Σύλλογο του Ανατολικού Βερολίνου, Ντιναµό. Η Χάιντι είναιδυνατήκαι σωµατώδης.

Σηκώνει µε µεγάλη δεξιοτεχνίατα βάρη.

Της δίνουν «βιταµίνες», µε τη µορφή µικρών µπλε χαπιών για να γίνει ακόµη πιο δυνατή. Το 1986, στο ΠανευρωπαϊκόΠρωτάθληµα Στίβου, αγωνίζεται στησφαίρα και κερδίζει µε ρίψη 21,10 µέτρων.

Οι ανατολικογερµανοί αθλητές είναι «τυχεροί»: την περίοδο που οι συµπολίτες τους παραµένουν εγκλωβισµένοιπίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασµα, εκείνοι απολαµβάνουν την πολυτέλεια να ταξιδεύουν. Η Χάιντι – τότε – επισκέπτεται τη ΝέαΥόρκη, και ο Αντρέας – σήµερα – κρατάει ενθύµιο µια φωτογραφία του 1985, όπου ποζάρει στην κορυφή του Εµπάιερ Μπίλντιγκ. «Ρώτησα να µάθω πού βρίσκονται οι τουαλέτες και µου έδειξαν των ανδρών. Ολοι έβλεπαν αυτό που δεν µπορούσα εγώ τότε», λέει στη «Figaro». Από το 2002, οπότε υποβλήθηκεσε εγχείρηση αλλαγής φύλλου, ο Αντρέας κάνει κάθε δύο εβδοµάδες ενέσεις ανδρογόνων ορµονών.

Η σωµατική µεταµόρφωση άρχισε υπό την επίδραση του οράλ τουριναµπόλ, ενός στεροειδούς αναβολικού ή αλλιώς των περίφηµων µπλε χαπιών. Οι παρενέργειες ήταν άµεσες:

αύξηση της µυϊκής µάζας, της φυσικής αντίστασης και της ταχύτητας. Τη δεκαετία του ‘80 συνδυάζονται µε την τεστοστερόνη, µετατρέποντας τα έφηβα κορίτσια σε υβρίδια, µε ανησυχητική τριχοφυΐα και βαριά, ανδρική φωνή. Τα αρχεία της Στάζι, τα οποία ανακαλύφθηκαν το 1991, ρίχνουν φως σε µια φοβερή ιστορία. Με την κωδική ονοµασία «Σχέδιο 14,25», η κοµµουνιστική δικτατορία προωθεί το 1965 τη συστηµατική χρήση αναβολικών. Για τη Λαϊκή ∆ηµοκρατία της Γερµανίας ο αθλητισµός γίνεται το πιοασφαλές µέσο για να κερδίσει τον διεθνή σεβασµό.

Η χρήση αναβολικών από τους ανατολικογερµανούς αθλητές εκδηλώνεται στη µετέπειτα ζωή τους, αλλά και στα παιδιά τους που γεννιούνται µε στραβά πόδια ή µε υδροκεφαλισµό.

Το 1998 πραγµατοποιείται η πρώτη συλλογική δράσητων πρώηναθλητών κατά του Μάνφρεντ Εβαλντ, του πρώην διευθυντή αθλητισµού της Λαϊκής ∆ηµοκρατίας της Γερµανίας, και του αρχίατρου Μάνφρεντ Χέπνερ. Σύµφωνα µε στους δικαστικούς, είναι αδύνατο να αποδειχθεί µε ασφάλεια ότι η ταυτόχρονη κατάποση τεστοστερόνης και οιστρογόνων σε µεγάλες δόσεις οφείλεται για δυσµορφίες της µήτρας, καρκίνο, καρδιοπάθειες ή προβλήµατα που αφορούν τη σεξουαλική ταυτότητα των αθλητών. Τα δύο πρώην ηγετικά στελέχη αθλητισµού καταδικάζονται σε ποινές φυλάκισης µε αναστολή. Κι έπειτα από έξι χρόνια διαδικασιών, 167 θύµατα λαµβάνουν από ένα ταµείο αποζηµιώσεων 9.250

ευρώ. Η JenaPharm, η εταιρεία παραγωγής των αναβολικών ουσιών που σήµερα ανήκει στη διεθνή φαρµακοβιοµηχανία Bayer, τους καταβάλλει 17.000 ευρώ – µετά βίας αρκούν για την τοποθέτηση ράµπας για τα αναπηρικά καροτσάκια των παιδιών τους.

ΥΠΟΘΕΣΗ ΚΡΙΓΚΕΡ

Η µικρή Χάιντι που έγινε Αντρέας από τα αναβολικά που έπαιρνε νοµίζοντας ότι πρόκειται για βιταµίνες

Συνέχισαν και µετά την πτώση του Τείχους

ΟΙ ΑΘΛΗΤΕΣ που υπήρξαν υποχείρια του συστήµατος της πρώην Ανατολικής Γερµανίας εξακολουθούν να υφίστανται τις συνέπειες και µετά την πτώση του Τείχους. Την εποµένη της κατάρρευσης, η κατάσταση παραµένει η ίδια. Οι αθλητικές οµοσπονδίες της Ανατολικής και της ∆υτικής Γερµανίας απλώς συγχωνεύονται.

Οι πρώην προπονητές και οι αθλητικοί παράγοντες της Ανατολικής Γερµανίας διατηρούνται στις θέσεις τους και οι γιατροί εξακολουθούν να χορηγούν ουσίες. Ο προπονητής Τόµας Σπρίνγκστιν, ενεργός από το 1984, συνεχίζει και µετά το 1989 να προπονεί σπρίντερ, όπως η Κατρίν Κράµπε, η Σίλκε Μίλερ και η Γκριτ Μπρόιερ – και οι τρεις περνούν από έλεγχο ντόπινγκ το 1992, βρίσκονται θετικές και τιµωρούνται µε τριετή αποκλεισµό.

Για τη Γερµανία είναι βολικό να στρουθοκαµηλίζει µπρος στις επιπτώσεις του ντόπινγκ. Σε µια χώρα όπου οι ποδοσφαιρικοί αγώνες είναι η µοναδική ευκαιρία να υψωθεί η σηµαία χωρίς να ενοχοποιείται για ναζιστική νοσταλγία, ο αθλητισµός εξακολουθεί να αποτελεί υπόθεση διεθνούς ακτινοβολίας. Η µεγάλη πλειονότητα των ανατολικογερµανών πρώην αθλητών, εκ των οποίων το 80% ζει µε κοινωνική βοήθεια, αρνείται να συµµετάσχει στις συλλογικές κινητοποιήσεις. Τα µετάλλια και οι επιδόσεις – ρεκόρ αποτελούν τα τελευταία ενθύµια µιας λάµψης που έχει σβήσει.

∆ιακαής πόθος της επανενωµένης Γερµανίας είναι να σταµατήσουν οι δικαστικοί αγώνες. Τον Απρίλιο του 2009, ο υπουργός των Εσωτερικών µε αρµοδιότητα τον Αθλητισµό Βόλφγκανγκ Σόιµπλε ζητάει από τους πρώην παράγοντες να ζητήσουν συγγνώµη από τους αθλητές, προκειµένου η υπόθεση να µπει µια για πάντα στο αρχείο.

Απόρρητη έρευνα. Η έρευνα για τις επιπτώσεις του ντόπινγκ διεξάγεται µε πολύ αργούς ρυθµούς. Η πρώτη ακαδηµαϊκή µελέτη, βασισµένη στα αρχεία, δεν θα δηµοσιοποιηθεί πριν από το 2012. Εως τότε, το παγκόσµιο ρεκόρ της Μαρίτα Κοχ στα 400 µέτρα θα παραµείνει στα αρχεία της IAAF (∆ιεθνής Οµοσπονδία Κλασικού Αθλητισµού).

Οταν αθλητές όπως ο Αντρέας Κρίγκερ και η σύζυγός του – και πρώην κολυµβήτρια – Ούτε Κράουζε αντιτίθενται στη διενέργεια των Ολυµπιακών Αγώνων στην κοµµουνιστική Κίνα και εκφράζουν αµφιβολίες για τις επιδόσεις των κολυµβητών, δεν τους ακούει κανείς.

«Πουθενά άλλου δεν συναντά κανείς την αθλητική τεχνογνωσία της πρώην Ανατολικής ∆ηµοκρατίας», έχει υποστηρίξει ο θρύλος του γερµανικού ποδοσφαίρουΦραντς Μπεκενµπάουερ. ∆εν είναι καθόλου βέβαιο όµως ότι οι αθλητές σήµερα συµµερίζονται την άποψή του.