Οι παράγοντες της βίας

Αραγε, ακόµη και σήµερα έχουν την άποψη οι κ.κ. Μαρινάκης – Πατέρας πως είναι τυχερό το ελληνικό ποδόσφαιρο που τους έχει σε ρόλο παραγόντων; Να βράσουµε τα χρήµατά τους! Γιατί το µόνο που κάνουν είναι επικοινωνιακά παιχνίδια, πολιτικήγια προσωπικά οφέλη και µπηχτές εκατέρωθεν.

Ο κ. Μαρινάκης, όντας «καβάλα στ’ άλογο», ξηµερώµατα Τρίτης έριξε τις σπόντες για τον άλλοτε κολλητό του φίλο, τον κ. Πατέρα. Σε δείπνο µε φόντοτο κόκκινο χρώµα, τα έριξε στον ΠΑΟ! Την εποµένη, ο τέως πρόεδρος της ΠΑΕ Παναθηναϊκός ήταναδύνατο να µην απαντήσει. Κατηγόρησε τον Β. Μαρινάκη για συµπλέγµατα και άφησε «σκιές» γιασχέσεις µε τον ρέφερι ∆αλούκα. Στη συνέχεια ο επικεφαλήςτου Ολυµπιακού αποκάλεσε «µικροµέτοχο» τον κ. Πατέρα και το ξεκατίνιασµα ενώπιον του αδηφάγου για ρήξεις κοινού, συνεχίζεται. Αυτή η κόντρα δεν θα τελειώσει έτσι… Οπως όταν µαλώνουν τα βουβάλια και κάνουν χώρο όλοι οι υπόλοιποι. Μα το ζήτηµα δεν είναι αυτό. Υποτίθεται ότι ήρθαν στον χώρο ως παράγοντες που πρεσβεύουν κάτι το νέο. Της γενιάς των 40+, µε φρέσκιες αντιλήψεις και διάθεση να ενώσουν, να γεφυρώσουν διαφορές. Τελικά, αµφότεροι αποδεικνύονται κατώτεροι των προσδοκιών και τωνπεριστάσεων. Το επίπεδο χαµηλό, τσακώνονταιόποτε βρίσκουν τηνευκαιρία, ζουν γιανα κατατροπώσουν οένας τον άλλον. Ας αντιληφθούν ότι ξεπέρασαν την παιδική ηλικία, το ποδόσφαιρο δεν είναι τσιφλίκι τους. Ο ένας διετέλεσε πρόεδρος ενός νταµπλ για τον ΠΑΟ. Ο έτερος, ηγείται της Σούπερ Λίγκας. Αν πλακώνονται µε τέτοια ένταση, τότε τι παράδειγµα δίνουν στον κόσµο και δη στους φανατικούς οπαδούς; ∆ιότι ανστο εγγύς µέλλον δουν να γίνεται γης µαδιάµ στους δρόµους, τότε ας µην σπεύσουν να χύσουν δάκρυα. Θα είναικροκοδείλια. Αυτοί χτυπούν τα τύµπανα του πολέµου και δίνουν συνεχώς τον τόνο γιαπολεµική ατµόσφαιρα, είτε µε προσωπικές κόντρες είτε µε συνεχείς αναφορές στη διαιτησία.