Οι µπάρες και το παιχνίδι µε τις κου-µπάρες

Στο σπίτι του κρεµασµένου, λέει ο σοφός λαός, δεν µιλάνε για σχοινί. Μήπως λοιπόν και σε µια χώρα που έχει συνηθίσει στις αλλοιωµένες ορµόνες (απόδειξη ο εθισµός στο ερµαφρόδιτο του πολιτικού λόγου και στην τηλεοπτική εκφορά του λόγου από τα πρωινάδικα έως τα βραδινά σίριαλ, µε ακκισµούς που θα ζήλευαν και τραβεστί) δεν θα έπρεπε να µιλάµε για τεστοστερόνη;

Στην επιφυλλίδα του, χθες, ο πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής για τα ∆ικαιώµατα του Ανθρώπου Κωστής Παπαϊωάννου αναφερόταν στην πολιτική της τεστοστερόνης, µε παραδείγµατα από τη µια τον «διάλυσε-την-µπάρα-των-διοδίων» µε όρους θεάµατος και λεξιλόγιο «µάτσο» Απόστολο Γκλέτσο και από την άλλη τον προσωπικό φίλο και σύµβουλο του Αντωνάκη της Ν.∆., Φαήλο Κρανιδιώτη, που εξαπέλυσε στα µούτρα µιας ολόκληρης κοινωνίας τούς «ντιντήδες» του, σε πείσµα εκείνων που έχουν ξεχάσει τη θρυλική «φτερού».

Τεστοστερονικές εκρήξεις (σιγά, παιδιά, πιτσιλάει!) σε δηµόσιο στίβο – το τι κάνει καθείς των πιτσιλούντων στην προσωπική του ζωή είναι αλλουνού παπά Ευαγγέλιο – προς χάριν του κοινωνικού ευτελισµού, που βρίσκει πρόσφορο έδαφος σε περιόδους κρίσεις και ελλείµµατος εκ–πολιτισµού.

«Του ενός ο ανδρισµός πληµµυρίζει τις οθόνες, του άλλου ξεχύνεται από τις λέξεις», παρατηρούσε ο Κωστής Παπαϊωάννου. «Ο πρώτος διεκδικεί κοινωνική δικαιοσύνη στους αγρούς σαν άλλος “ µάτσο ” Μαρίνος Αντύπας, ο δεύτερος πατάσσει τις εκθηλυµένες συνειδήσεις που κηλιδώνουν την κοµµατική ορθοφροσύνη» (να αναρωτηθούµε δικαίως: σε ένα κοµµατικό περιβάλλον που έχει παρελθόν στις Σαλώµες και στους γάµους κατά κοινωνικήν σύµβασιν;).

«Στους σύγχρονους πολιτικούς αγώνες, βλέπετε», προσθέτει, «δεν έχουν χάσει και τα προνεωτερικά εργαλεία τον ρόλο τους. Αντέχει ακόµα λοιπόν ο ανδρισµός ως πολιτικό επιχείρηµα. Ο αµφισβητούµενος των αντιπάλων ανδρισµός συνεπάγεται µειωµένο κύρος, ο δικός µας – διαρκώς αποδεικνυόµενος και επιδεικνυόµενος – είναι τεκµήριο ισχύος».

Αν δεν πιτσιλούσε κιόλας τόση τεστοστερόνη, τι καλά που θά ‘µασταν…

Φοίβη