«Μίλα µου για συγκρούσεις, βελτιώνοµαι»

Σεβαστή µας κ. Φοίβη ∆εν γνωρίζω αν πρέπει, αν θέλετε και αν µπορείτε µε τη χρυσή πένα σας να σχολιάσετε τα κάτωθι: ∆ιάβαζα τις προάλλες µια κυριακάτικη εφηµερίδα για να δω τι είπε στον λόγο της στην Κωνσταντινούπολη η κ. Ντόρα Μπακογιάννη. Αναφέρω µερικά που έγραφε η εφηµερίδα:

1) Παραλήρηµα ανθελληνισµού.

2) Ενοπλη σύγκρουση η Επανάσταση του 1821.

3) Αφησε έκπληκτους ακόµη και τους Τούρκους, παραχαράζοντας και τη σηµαντικότερη στιγµή της ελληνικής Ιστορίας.

4) Χαρακτήρισε το 1821 ένοπλη σύγκρουση, από τις πολλές που σηµειώθηκαν µεταξύ των Ελλήνων και των Τούρκων.

5) Τα πρώτα χίλια χρόνια της συνύπαρξής µας πολιτικά µπορούν να θεωρηθούν η χιλιετία των συγκρούσεων.

6) Ενοπλη σύγκρουση ήταν επίσης το 1453.

7) Ούτε λέξη για τις γκρίζες ζώνες που η Αγκυρα προωθεί στις εδαφικές της φιλοδοξίες.

8) Συνέδεσε τις καινοφανείς ιδέες της µε τις θεωρίες της κ. Ρεπούση: περί… συνωστισµού των Ελλήνων στο λιµάνι της Σµύρνης τις ώρες της Μικρασιατικής Καταστροφής κ.λπ., κ.λπ.

Ο γραµµατέας της Κ.Ο. της Ν.∆. µίλησε για «ανιστόρητη άποψη». «Ενοπλη σύγκρουση γίνεται µόνο µεταξύ ληστών τραπέζης και αστυνοµικών». «Το ‘21 ήταν η σηµαντικότερη στιγµή της Ιστορίας µας κ.λπ., κ.λπ.».

Για να δούµε τι θα πουν οι κ. Ανθιµος, Ψωµιάδης, Λαζόπουλος και µερικοί άλλοι…

Με σεβασµό και αγάπη, Σάββας Αθηναίος < Α, όλα κι όλα. Τους έχετε για εθνικούς µπλαµπλάδες και για πασατέµπο στις εθνικές «κορόνες» τούς παραπάνω αναφερθέντες, αγαπητέ Σάββα, και περιµένετε να λαλήσουν; Ντροπή. Εκείνοι απλώς επιτελούν εθνικό έργο (όταν δεν τους θωπεύουν το µαγουλάκι βουλευτές, βεβαίως…)

και ξαναγράφουν την εθνική µας Ιστορία κατά βούληση. Οσο για τις ένοπλες συγκρούσεις, θα µουεπιτρέψετε να παραφράσω – είναι άλλωστε εθνικόν το θέµα – τονεθνικό µας ποιητή και συνθέτη (ή µήπως πλέον είναι ο Σταµάτης Σπανουδάκης, των «πράσινων σκουληκιών», εθνικός συνθέτης;) σε άσµα του που έχει εκτελέσει η προ της «πυράς µε τις ξενέρωτες» εθνική Αννούλα Βίσση: «όλοι οι δρόµοι πάλι µ’ οδηγούν εκεί / στοντόπο του εγκλήµατος, / στον τόποτου εγκλήµατος νυχτιάτικα / µ’ ένα φακό στο χέρι κάτι ψάχνω για να βρω. / Στη Νέα Φιλαδέλφεια κάπου κοντά στην Προύσης / εκεί, µωρό µου, έπεσα θύµα ένοπλης συγκρούσης. / Στη Νέα Φιλαδέλφεια, εκεί που ακόµα µένεις, / κάποτε µου ‘πες άλλα αντ’ άλλων και τώρα δεν µε ξέρεις. / Στη Νέα Φιλαδέλφεια έκλεψες την καρδιά µου / και σαν τσαντάκι αδειανό την πέταξες δίχως τα όνειρά µου. / Κίτρινο φεγγάρι σαββατιάτικα / σαν τα παιδιά µε τα κασκόλ, / σαν τα παιδιά µε τα κασκόλ που βρίζουνε / µαζί κι εγώ στους δρόµους δίχως λόγο περπατώ…».