Το αντίτιμο μιας προσωπογραφίας

Ο Γουόρχολ δεν πιστωνόταν πάντοτε με τον χαρακτηρισμό του «πάπα» της ποπ αρτ. «Στις αρχές της δεκαετίας του ΄80 ήταν ένας καλλιτέχνης που ο επιχειρηματικός κόσμος δεν τον άφηνε σε ησυχία», μας αφηγείται ο γκαλερίστας Ταντέους Ρόπακ, που εκείνα τα χρόνια ήταν ακόμη πολύ νέος για να παραγγείλει ένα πορτρέτο των 25.000 δολαρίων. «Οι Polaroids του λειτουργούσαν ως μέσο για όλο και περισσότερες παραγγελίες.

Ακόμη και ο πανίσχυρος στη Νέα Υόρκη έμπορος και συλλέκτης έργων τέχνης Λίο Καστέλι δεν εκτιμούσε ιδιαίτερα αυτές τις προσωπογραφίες. Το 1987, στο Ζάλτσμπουργκ είχε τύχει να εκθέσω ένα δικό του πορτρέτο που είχε φτιάξει ο Γουόρχολ. Κάλεσα λοιπόν τον Λίο και του πρότεινα να το αγοράσει, όμως εκείνος δεν έδειξε να ενδιαφέρεται, αφού είχε ήδη ένα ίδιο. Τελικά με θυμήθηκε χρόνια αργότερα, όταν ήταν πια ήταν αποφασισμένος να τα ξαναβρεί όλα και να τα ξαναγοράσει».