Βάθος πεδίου

Αν υπήρχε µια διάκριση για όσους πασχίζουν σ’ αυτόν τον τόπο να µας εµπλουτίσουν µε πνευµατικό ουράνιο, ώστε µε τον καιρό να καταστούµε ραδιενεργά εκρηκτικοί και ως βόµβες να τινάξουµε στον αέρα την πολιτιστική ραστώνη και την τηλεοπτική µιζέρια, θα έπρεπε να αναγνωριστεί στον Θανάση Νιάρχο, αφού τον χρόνο που πέρασε πέρα από το αποκαλυπτικό προσωπικό του γραπτό που ήδη εδώ σχολίασα, µάς εφοδίασε µε τρία πολύτιµα βιβλία, ανθολογώντας µε τη γνωστή του και εκπλήσσουσα ενηµέρωση διαχρονικά κείµενα σε ποικίλους τοµείς. Στον τόµο «Κωνσταντινούπολη» συγκέντρωσε εκπληκτικά κείµενα ενός και πάνω αιώνα για τη µεγάλη πόλη της ελληνικής, και όχι µόνο, παιδευτικής κληρονοµιάς. Ταξιδιωτικά, αποµνηµονεύµατα, ρεπορτάζ, µαρτυρίες, επιστηµονικές περιγραφές των µνηµείων, γιορτές και πανηγύρεις, εκπαιδευτικά ιδρύµατα και σηµαντικές προσωπικότητες εκεί στο σταυροδρόµι Ασίας – Ευρώπης και στη συνάντηση τριών µεγάλων πολιτισµών και τριών θρησκειών.

Το δεύτερο αξιόλογο ανθολόγηµα του Νιάρχου έχει τον τίτλο «Υµνος στον Αλέξανδρο Παπαδιαµάντη» (Καστανιώτης) και περιέχει σαράντα δύο πεζά χριστουγεννιάτικα άλλων τόσων συγγραφέων που ρητά ή υπόρρητα παραπέµπουν στον µεγάλο Σκιαθίτη που φέτος έχουµε την επέτειο των εκατό χρόνων από την κοίµησή του.

Το τρίτο ανθολόγηµα από τις εκδόσεις του Ιδρύµατος Κώστα και Ελένης Ουράνη είναι κριτικές για λογοτεχνικά κείµενα της Αλκης Θρύλου, µιας χαλκέντερης και τίµιας φωνής που µε την παρουσία της επηρέασε τα λογοτεχνικά και θεατρικά µας πράγµατα.

Ο Νιάρχος µάς εφοδιάζει µε βάθος πεδίου ελληνικής ετοιµότητας.