Γεύσεις µετά ασµάτων

Εφθασε στα χέρια µου το µαγειρικό CD «The imam baildi cookbook» των – ποιων άλλων – Imam Βaildi. Ευρηµατικό ως προς τον τίτλο, τουλάχιστον; Ισως. Στον αστερισµό της τηλεκατσαρόλας και στην εποχή της µανίας κατά την οποία περίπου οι µισοί θέλουν αυθωρεί και παραχρήµα να γίνουν chef, ο τίτλος είναι πιασιάρικος θα µπορούσε να σκεφτεί κάποιος. Για µια στιγµή, όµως. Τέτοιος συσχετισµός δεν υφίσταται. Πατώντας το play στο CD player είναι σαν να ανοίγεις το καπάκι κατσαρόλας και να ξεχύνονται µυρωδιές που φέρνουν λιγούρα. Και όταν έχεις το πιάτο µπροστά σου, δηλαδή ακούς το CD, η γεύση που αφήνει το πάντρεµα των υλικών είναι ενδιαφέρουσα, αν µη τι άλλο. Οι αδελφοί Φαληρέα – Ορέστης και Λέανδρος – µε την παρέα τους πάντρεψαν gipsy swing – ή αλλιώς manouche – µε το µπουζούκι του Μανώλη Καραντίνη. Αποτέλεσµα απογειωτικό, χρονιάρες – µαύρες οικονοµικά – µέρες που ‘ναι. Και στο καπάκι το «Ακρογιαλιές δειλινά», του Τσιτσάνη, πειραγµένο – ενορχήστρωση στυλ mambo/ big band δεκαετίας ‘50 – έχοντας κρατήσει την ερµηνεία της Στέλλας Χασκήλ. Και πού ν’ ακούσετε το «Λόγια ανταλλάξαµε πολύ» της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου µε τη φωνή της αξεπέραστης Μαρίκας Νίνου αγκαζέ µε σόλο ηλεκτρικής κιθάρας πάνω στη µουσική του Τόνυ Μαρούδα. Μη σας τα πολυλέω. ∆εν ακούγεται απλώς, ρουφιέται. Το «The imam baildi cookbook» είναι… tamam baildi. Χαϊδεύει τ’ αυτιά, γλυκαίνει την καρδιά και κάνει τα πόδια να πιάνουν τον ρυθµό. Τώρα αν ακολουθήσει και το σώµα είναι προσωπική υπόθεση.