Πικ νικ με τη Φιλαρμονική της Βιέννης

Η χρονιά που η κλασική μουσική εν Ελλάδι έδειξε τη δύναμη και τη- λαϊκή, κόντρα σε όσα πιστεύουμε- απήχησή της στον κήπο του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, που κάποιοι θυμήθηκαν το Ετος Δημήτρη Μητρόπουλου και ο Πλάθιντο Ντομίνγκο έγινε… Πάμπλο Νερούντα./
Ο Ρικάρντο Μούτι στον… κήπο
(Ιούνιος)

Ο διάσημος μαέστρος στο πόντιουμ της Φιλαρμονικής Ορχήστρας της Βιέννης έφερε χιλιάδες ακροατές, πέρα από την αίθουσα του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών και στον πράσινο περίβολο, όπου παρακολούθησαν τη συναυλία του από γιγαντοοθόνες. Αν αυτό δεν είναι μια σημαντική πρωτιά και άνοιγμα, τι είναι;

Συναυλία στον Αγιο Παντελεήμονα Αχαρνών
(Δεκέμβριος)

Ηταν τολμηρό το εγχείρημα. Σε τέτοιους δύσκολους (και πονηρούς) καιρούς δεν είναι εύκολο, ακόμη και με τη μουσική, να περάσεις μήνυμα αλληλεγγύης ή έστω μήνυμα εκεχειρίας σε έναν πόλεμο ανάμεσα σε «κατοίκους» της περιοχής και στους «ξένους», τους οικονομικούς μετανάστες που θέλουν να εκδιώξουν. Η συνεργασία του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών με την Αρχιεπισκοπή το πέτυχε.

«Μαραθών- Σαλαμίς» στη Λυρική
(Οκτώβριος)

Η όπερα του Παύλου Καρέρ, που παρουσιάστηκε από την Εθνική Λυρική Σκηνή στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τα 2.500 χρόνια από τη μάχη του Μαραθώνα, φώτισε μια πολύ καλή στιγμή της ελληνικής μουσικής δημιουργίας. Μένει να ακολουθήσουν κι άλλες…

Ετος Μητρόπουλου (1896-1960)
(Νοέμβριος)

Και όμως. Κάποιοι θυμήθηκαν τη χρονιά του διακεκριμένου έλληνα μαέστρου, συνθέτη και πιανίστα, του οποίου η ταλαιπωρημένη καρδιάκαι από τα καπρίτσια των μουσικών της Φιλαρμονικής της Νέας Υόρκης- δεν άντεξε και σταμάτησε πάνω στο πόντιουμ. Διαλέξεις, συναυλίες και αφιερώματα έγιναν στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών αλλά και στο Ινστιτούτο Γκαίτε. Οχι όμως μόνο εκεί. Ακόμη και ο Λεωνίδας Καβάκος έπαιξε στη μνήμη του στην έδρα της Φιλαρμονικής της Νέας Υόρκης, ενώ η Louisiana State University School of Μusic οργάνωσε από τον Ιανουάριο ώς τον Μάιο συναυλίες και πολλές γερμανικές ραδιοφωνίες εκτεταμένα ραδιοφωνικά αφιερώματα.

Τα άπαντα της Τζόαν Σάδερλαντ
(Μάιος)

Λίγο προτού η μεγάλη αυστραλή σοπράνο, επονομαζόμενη και «La stupenda» ή «Ανυπέρβλητη», αποχαιρετήσει (τον Οκτώβριο, στα 83 της) για πάντα τους θαυμαστές της, επανεκδόθηκαν τα άπαντά της σε διπλή κασετίνα με τίτλο το παρατσούκλι της και σε εξαπλή με τίτλο «Η τέχνη της Τζόαν Σάδερλαντ» από την Decca.

Με εκπλήξεις, όπως τον εξαίρετο Βάγκνερ και τον Μότσαρτ που τραγούδησε στα 60 της ή τον εξαιρετικά απαιτητικό ρόλο της Εσκλαρμόν (του Μασνέ) κοντά στα 70 της.

Ξενάκης στην Πόλη
(Ιούνιος)
Ενα από τα σημαντικότερα έργα του Ιάννη Ξενάκη, η «Ορέστειά» του, που Αμερική και Ευρώπη την τιμούν συχνά με παραστάσεις, αντήχησε στους γυμνούς τοίχους της Αγίας Ειρήνης, ερμηνευμένη από έλληνες και τούρκους μουσικούς και χορωδούς, με κορυφαίο τον βαρύτονο Σπύρο Σακκά, ύστερα από πρόσκληση του Διεθνούς Φεστιβάλ Κωνσταντινούπολης- που θεωρήθηκε μέγα γεγονός. Η παρουσίαση επαναλήφθηκε σε Αττάλεια και Εφεσο.

Ντουνταμέλ στο Ηρώδειο
(Ιούνιος)

Ενα «τρομερό παιδί» ανάμεσά μας. Ο νεώτατος σταρ μαέστρος Γκουστάβο Ντουνταμέλ, που πριν από δύο χρόνια, στα 27 του, ανέλαβε έναν «ισχυρό» μουσικό θώκο, εκείνον του διευθυντή της Φιλαρμονικής του Λος Αντζελες, έφερε στο Ηρώδειο μια ορχήστρα- υπόδειγμα: την ορχήστρα «Σιμόν Μπολίβαρ», που δίνει μέλλον σε παιδιά από τις πλέον υποβαθμισμένες- και πληττόμενες από τη βία- περιοχές της Βενεζουέλας. Ορχήστρα που ίδρυσε ο συνθέτης και μαέστρος Χοσέ Αντόνιο Αμπρέου που επίσης ήρθε στην Ελλάδα. «Πρόκληση Βάγκνερ»
(Δεκέμβριος)

Ετσι ονόμασαν οι αντίπαλοί του στην περίφημη Σκάλα του Μιλάνου το εγχείρημα του ισραηλινού (γεννημένου στην Αργεντινή) πιανίστα και μαέστρου Ντάνιελ Μπάρενμποϊμ να ανεβάσει τη «Βαλκυρία» τού «γνωστού για την αντισημιτική ιδεολογία του» συνθέτη, στο πλαίσιο της φιλόδοξης παρουσίασης όλης της τετραλογίας του στο ιταλικό λυρικό θέατρο.

Ακαταπόνητος Ντομίνγκο
(Σεπτέμβριος)

Ο πολύς Πλάθιντο Ντομίνγκο κατόρθωσε να κάνει χρονιά του το 2010 (όχι πως οι προηγούμενες δεν ήταν) κι ας είναι το 2011 έτος Ντομίνγκο, καθώς θα σβήσει 70 κεράκια. Κάτι το πρόβλημα της υγείας του (Μάιος), κάτι η επανεμφάνισή του στον ρόλο του Σιμόν Μποκανέγκρα στο «Κόβεντ Γκάρντεν» του Λονδίνου (Ιούλιος), κράτησαν τον Τύπο… στα πόδια του. Και με την εμφάνισή του μετά το καλοκαίρι στον ρόλο του χιλιανού ποιητή τού «Κάντο Χενεράλ» Πάμπλο Νερούντα στην όπερα του Μεξικανού Ντέιβιντ Κατάν «Ιl Ρostino» (ο 134ος ρόλος!), βασισμένη στην ταινία των Οσκαρ, στην Οπερα του Λος Αντζελες και τον Δεκέμβριο στη Βιέννη, έδωσε τα ρέστα του…

«Sospiri», Τσετσίλια Μπάρτολι
(Οκτώβριος)

Κάθε δισκογραφική έκδοση της διάσημης μέτζο σοπράνο Τσετσίλιας Μπάρτολι είναι γεγονός. Η διπλή συλλογή της Decca με τα καλύτερά της ήταν από τα CDs που έδωσαν ώθηση στις πενιχρές πωλήσεις της κλασικής δισκογραφίας, φέρνοντας στο ευρύτερο κοινό και σπάνιες άριες του μπαρόκ, που η επισταμένη έρευνά της και η ερμηνεία της φώτισαν.