Κουρείς, πόρνες, μπάτλερ και αμπιγιέρ

Οι απολύτως υποκειμενικές επιλογές, ανάμεσα σε περισσότερες από δέκα καλές παραστάσεις, περιλαμβάνουν, με αλφαβητική σειρά των σκηνοθετών, θεατρικές παραγωγές που είτε πρωτοπαρουσιάστηκαν στην Ελλάδα το 2010 είτε έκαναν
πρεμιέρα στην αρχή της σεζόν 2009-2010 αλλά παίχτηκαν κυρίως κατά τη διάρκειά του./
«Το ύστατο σήμερα» του Χάουαρντ Μπάρκερ Ο Λευτέρης Βογιατζής για άλλη μια φορά βυθίστηκε στο δύσκολο αλλά έξοχο κείμενο που ανέλαβε- και που έκανε υπέροχα ελληνικό η Τζένη Μαστοράκη- και χάραξε ανάγλυφα την υποβόσκουσα απειλή μιας επερχόμενης καταστροφής οδηγώντας, μέσα από το μοναδικό σκηνικό τοπίο της Ελένης Μανωλοπούλου, τον εαυτό του και τον Δημήτρη Ημελλο σε δύο αξιομνημόνευτες ερμηνείες (θέατρο «Οδού Κυκλάδων», σκηνοθεσία Λευτέρης Βογιατζής).

«Η γυναίκα της Πάτρας»
του Γιώργου Χρονά Ενα κείμενο-ντοκουμέντο δίνει στην Ελένη Κοκκίδου την ευκαιρία για μία πυρακτωμένη, εκρηκτική ερμηνεία- η καλύτερη της περασμένης σεζόν- παρά τις κάποιες σκηνοθετικές φλυαρίες. Η καλή ηθοποιός ενσαρκώνει την Πανωραία, μια παλιά πατρινή πουτάνα, πρόσωπο υπαρκτό, ως ηφαίστειο εν ενεργεία- μία φλεγόμενη επί σκηνής βάτος («Από Μηχανής Θέατρο» και φέτος θέατρο «Βασιλάκου», σκηνοθ. Λένα Κιτσοπούλου).

«Βασιλιάς Ληρ»
του Ουίλιαμ Σαίξπηρ Ο Στάθης Λιβαθινός πυροδότησε επιθετικά τη σαιξπηρική τραγωδία με ροκ φιτίλια και δημιούργησε μία ανεξέλεγκτη σύγχρονη νεανική έκρηξη γύρω από μία ερμηνεία-σταθμό του Νικήτα Τσακίρογλου στον επώνυμο ρόλο (θέατρο «Παλλάς», σκηνοθ. Στάθης Λιβαθινός).

«Αγγελοι στην Αμερική. Πρώτο Μέρος: Η χιλιετηρίδα πλησιάζει»
του Τόνι Κούσνερ Ο Νίκος Μαστοράκης αφηγήθηκε «στεγνά», μπρεχτικά, με φόρμα ορατορίου, το συγκλονιστικό πάτσγουερκ και με άξονα το ΑΙDS και την ομοφυλοφιλία αμερικανικό «έπος» του Τόνι Κούσνερ προβάλλοντας με τον τρόπο αυτόν και μέσα από μία ισχυρή διανομή, με προεξάρχουσα τη Μάγια Λυμπεροπούλου, τη δυναμική του (Φεστιβάλ Αθηνών, «Πειραιώς 260», σκηνοθ. Νίκος Μαστοράκης).

«Ο αμπιγιέρ»
του Ρόναλντ Χάργουντ Ο Νίκος Μαστοράκης χειρίστηκε με χιούμορ και συγκίνηση ένα έργο χωρίς μεγάλες αξιώσεις αλλά «θεατρένιο» με συμπαραστάτες τον Χρήστο Στέργιογλου- Νόρμαν και, κυρίως, τον Γιώργο Κωνσταντίνου- Σερ που επανήλθε στους ρόλους που τον τιμούν και τους τιμά με μία ερμηνεία κορυφής (θέατρο «Κάππα», σκην. Νίκος Μαστοράκης).

«Τι είδε ο μπάτλερ»
του Τζο Ορτον Η εξωφρενική, καυστική και πάντα επίκαιρη σάτιρα του Ορτον που δάγκωσε τους αστικούς θεσμούς της εποχής του βρήκε τον μάστορά της στον Θωμά Μοσχόπουλο ο οποίος έχει κουρδίσει απολαυστικά έναν πολύ καλό θίασο- ρολόι υψηλής ακριβείας- με πρώτη τη τάξει τη Λυδία Φωτοπούλου: η καλύτερη παράσταση Ορτον που έχει γίνει στην Ελλάδα (θέατρο «Αλίκη» και φέτος «Χορν», σκην. Θωμάς Μοσχόπουλος).

«Η γυνή να φοβήται τον άνδρα»
του Γιώργου Τζαβέλλα Ο Γιάννης Μπέζος πήρε στα χέρια του τη φθαρμένη από την πολυχρησία- ως ταινία-, παλιά αλλά με ερείσματα δραματική κομεντί και την υποστήριξε με απόλυτη σοβαρότητα και χωρίς ευκολίες, φτήνιες και εξυπνάδες- με τρόπο που τον τιμά. Ο ίδιος, η Ναταλία Τσαλίκη και όλος ο καλός θίασος υπερασπίζονται με θέρμη τους ρόλους τους (θέατρο «Κιβωτός», σκηνοθ. Γιάννης Μπέζος).

«Οθέλλος»
του Ουίλιαμ Σαίξπηρ Ο Τόμας Οστερμάιερ προσήλθε στο Φεστιβάλ Επιδαύρου με τον σαιξπηρικό «Οθέλλο» βουλιαγμένο στα μαύρα βενετσιάνικα και κυπριώτικα νερά της απελπισίας. Η παράσταση, αν και όχι σχεδιασμένη για τον χώρο του αρχαίου θεάτρου, μοντέρνα αλλά όχι εξυπναδίστικη και αυθαίρετη, καθήλωσε με την πρωτόγονη, ζωική δύναμή της που κορυφωνόταν στην ανυπέρβλητης δύναμης σκηνή του φόνου της Δυσδεμόνας από έναν Οθέλλο που η ανορθόδοξη λευκότητά του, παραδόξως, πρόβαλλε αντιστικτικά το ρατσιστικό στοιχείο (Φεστιβάλ Επιδαύρου, σκηνοθ. Τόμας Οστερμάιερ).

«La Chunga/ Λα Τσούνγκα»
του Μάριο Βάργκας Λιόσα Η Ελένη Σκότη μας γνώρισε για πρώτη φορά στην Ελλάδα τη θεατρική πλευρά του φετινού νομπελίστα στη Λογοτεχνία περουβιανού συγγραφέα: μία ενδιαφέρουσα παράσταση ενός ενδιαφέροντος και με θέμα τολμηρό έργου που εκτοξεύεται από την ερμηνεία μιας παράτολμα αγνώριστης Καρυοφυλλιάς Καραμπέτη (θέατρο «Επί Κολωνώ», σκην. Ελένη Σκότη).

«Wunschkonzert»
του Φραντς Ξαβιέρ Κρετζ Ο αποπνικτικά, απεγνωσμένα ρεαλιστικός, βουβός «μονόλογος» του γερμανού συγγραφέα οργανώθηκε σε υψίστης ακριβείας παράσταση από τη Ζωή Χατζηαντωνίου. Και η τραγική μοναξιά της κοινωνικά απομονωμένης Φροϊλάιν Ρας βρήκε στη συγκλονιστική σιωπή της Δέσποινας Κούρτη μία έξοχη ερμηνεία («Από Μηχανής Θέατρο», σκηνοθ. Ζωή Χατζηαντωνίου).