Ποιος – Τι – Πού το 2010

Είκοσι πέντε µίνι ιστορίες, µυστηριώδεις, αιµατηρές, αλλόκοτες ή απλώς χαριτωµένες που συνδέουν µεγάλα ή µικρά γεγονότα της εποχής µας µε την κουλτούρα µας, περιµένουν τη λύση τους. Είναι το γιορτινό κουίζ των «ΝΕΩΝ», για να διασκεδάσουµε ακονίζοντας τις γνώσεις µας γύρω από τα έργα και τις ηµέρες του κόσµου της Τέχνης και των Γραµµάτων.
1Με το κυνήγι µαγισσών του µακαρθισµού στο απόγειό του, αρχίζει η δίκη του Τζούλιους και της Εθελ Ρόζενµπεργκ, αµερικανοεβραίων κοµµουνιστών, κατηγορούµενων για κατασκοπεία υπέρ των Σοβιετικών. Καταδικάζονται σε θάνατο, το θέµα παίρνει διεθνείς διαστάσεις µιας νέας υπόθεσης Ντρέιφους και η κοινή γνώµη διχάζεται.

Η επίµονη άρνηση των Ρόζενµπεργκ να συνεργαστούν µε τις διωκτικές αρχές τούς οδηγεί, παρά τη διεθνή καµπάνια για τη σωτηρία τους, στην ηλεκτρική καρέκλα τον Ιούνιο του 1953. Κατάσκοποι ή εξιλαστήρια θύµατα; Η πολύκροτη αυτή υπόθεση βρίσκεται στο κέντρο του µυθιστορήµατος «Το βιβλίο του Ντάνιελ» (Εκδ. Πόλις). Ποιος το έγραψε;

Α. Νόρµαν Μέιλερ
Β. Ε.Λ. Ντοκτόροου
Γ. Γκορ Βιντάλ
2Ο Ραµόν Μερκαντέρ, Ισπανός στην καταγωγή και πράκτορας του Στάλιν, φτάνει στο Μεξικό όπου είχε καταφύγει ο Λέον Τρότσκι. Εµφανίζεται µε ψευδώνυµο, κερδίζει την εµπιστοσύνη της οικογένειας και τον δολοφονεί µε άγριο τρόπο τον Αύγουστο του 1940. Στο βιβλίο του «Ο δεύτερος θάνατος του Ραµόν Μερκαντέρ» (Εκδ. Θεµέλιο, µτφ. Αρης Αλεξάνδρου), ο ισπανός συγγραφέας αναπλάθει µυθιστορηµατικά αυτή τη θλιβερή ιστορία κι ας προτάσσει _ ειρωνικά _ τη διευκρίνιση: «Τα γεγονότα που αναφέρονται σε τούτο το αφήγηµα είναι τελείως φανταστικά. Κάτι παραπάνω: κάθε αντιστοιχία µε την πραγµατικότητα θα ήταν όχι µόνο συµπτωµατική, αλλά και αυτόχρηµα σκανδαλώδης». Ποιος είναι ο συγγραφέας;

Α. Χαβιέρ Θέρκας
Β. Χόρχε Σεµπρούν
Γ. Χουάν Γκοϊτισόλο
3 Ο Βικτόρ Σερζ (1890-1947) αποτελεί µοναδική ίσως περίπτωση επαγγελµατία επαναστάτη, ταγµένου ψυχή τε και σώµατι στην πολιτική δράση, που είναι ταυτόχρονα και λογοτέχνης υψηλού επιπέδου. Στενός συνεργάτης του Τρότσκι, µορφωµένος και κοσµοπολίτης, προσωπικότητα λαµπερή, έζησε ζωή γεµάτη κατατρεγµούς για να πεθάνει κι αυτός στο Μεξικό, εξόριστος, άπατρις και πάµφτωχος. Στο κορυφαίο του µυθιστόρηµα δανείζεται υλικό _ οι αναλογίες είναι πολύ εύγλωττες _ από τη δολοφονία του Κίροφ, το 1934, γεγονός που έδωσε πρόσχηµα στο Στάλιν να εξαπολύσει διωγµό κατά της αντιπολίτευσης. Το ερεβώδες σκηνικό της δεκαετίας του ’30, µε τις δίκες της Μόσχας, τις εκβιασµένες οµολογίες, τον τρόµο και τον στιγµατισµό, καθώς και η πινακοθήκη όλων των χαρακτήρων της εποχής συνθέτουν µια αριστοτεχνική ανατοµία του σταλινικού φαινοµένου, που στις µέρες µας δεν έχει µόνο επικριτές. Ποιο είναι το βιβλίο;

Α. Υπόθεση Τουλάγιεφ
 Β. Το µηδέν και το άπειρο
Γ. Οι εγκαταλειµµένοι
4Ο αµερικανός νεοελληνιστής ΕντµουντΚίλι(τον ονόµασαν «Ελληναµιας ιδιάζουσαςελληνικής διασπορά ς») µας είναι περισσότερο γνωστός από το ογκώδες µεταφραστικό του έργο: Σεφέρης, Ελύτης, Ρίτσος, Σικελιανός κ.ά. Σηµαντικό είναι και το δοκιµιακό, κριτικό, ιστορικό,αυτοβιογραφικόκαι λογοτεχνικό του έργο («Ακροβατώντας στα όρια» από την Ωκεανίδα, «Αναπλάθοντας τον παράδεισο» από τον Εξάντα, «Αλβανικό ηµερολόγιο» από τον Καστανιώτηκ.ά.). Μια στοιχειωµένη και εν πολλοίς ανεξιχνίαστη υπόθεση αναψηλαφεί στο βιβλίο του «Φόνος στον Θερµαϊκό» (Εκδ. Ελληνικά Γράµµατα). Αφορά µια πολυσυζητηµένη πολιτική δολοφονίαστη Θεσσαλονίκη που µετην εµπλοκή της Ασφάλειας είχε και τραγικάπαράπλευρα θύµατα.Σε ποια;

Α. Του βουλευτή της Αριστεράς Γρηγόρη Λαµπράκη
Β. Του ηγετικού στελέχους του ΚΚΕ Γιάννη Ζέβγου
Γ. Του αµερικανού δηµοσιογράφου Τζορτζ Πολκ
5Ο Αµπιµαέλ Γκουσµάν, καθηγητής Φιλοσοφίας και θαυµαστής του Στάλιν και του Μάο, είναι ο αρχηγός της ένοπλης αντάρτικης οργάνωσης Φωτεινό Μονοπάτι. Ο αιµατηρός απολογισµός της 20χρονης δράσης της στο Περού: ένας σχεδόν γενικευµένος εµφύλιος µε 70.000

νεκρούς εκατέρωθεν. Η µυστηριώδης και καταχθόνια φυσιογνωµία του φυλακισµένου πλέον Γκουσµάν κατέχει τη θέση του κεντρικού ήρωα δύο µυθιστορηµάτων: Το ένα, πρόσφατο, είναι η «Τέταρτη Ροµφαία» (Εκδ. Καστανιώτης), νεαρού περουβιανού συγγραφέα. Το άλλο, παλαιότερο, είναι «Ο χορευτής του επάνω πατώµατος» (Εκδ. Θεµέλιο), άγγλου πεζογράφου. Ποιοι είναι οι δύο συγγραφείς;

Α. Μάριο Βάργκας Λιόσα – Τζόναθαν Κόου
Β. Αλφρέδο Μπράις Ετσενίκε – Τζον Λε Καρέ
Γ. Σαντιάγο Ροκανλιόλο -Νίκολας Σέξπιρ
6Η 11η Σεπτέµβρη, πουανέτρεψε βεβαιότητες και τάραξε συθέµελα την αµερικανική αυτοκρατορία, καταγράφηκε, πολιτικά και λογοτεχνικά, σε πλήθος εκδόσεων. Το µυθιστόρηµα «Ανθρωπος σε πτώση» (Εκδ. Εστία) αντλεί τον τίτλο του από την τροµερή εικόνα του ανθρώπου που βουτάει στο κενό, «µια πτώση που ξεσηκώνει έναν συλλογικό τρόµο». Ο αµερικανός πεζογράφος που έχει και στο παρελθόν ψηλαφήσει το θέµα της τροµοκρατίας («Μάο ΙΙ», Εκδ. Χατζηνικολή), επανέρχεται εστιάζοντας στην επίθεση στου ∆ίδυµους Πύργους και επαληθεύοντας τον χαρακτηρισµό του ως πολιτικού συγγραφέα. Ποιος είναι;

Α. Ντον Ντελίλο
Β. Σολ Μπέλοου
Γ. Τζον Απντάικ
7 Η λογοτεχνική αποτύπωση των υποθέσεων της τροµοκρατίας δεν άφησε ασυγκίνητους και τους έλληνες πεζογράφους (λ.χ. «Το σπίτι και το κελί» του Χρήστου Χωµενίδη, Εκδ. Πατάκη). Πρόσφατα, ένας άλλος, παλαιότερης γενιάς, επανέρχεται µε το ολιγοσέλιδο «Ο καιρός του καθενός» (Εκδ. Καστανιώτη). Η τυχαία έκρηξη στα χέρια του βοµβιστή παραπέµπει ευθέως στον Σάββα Ξηρό και την 17 Νοέµβρη. Οµως, ο συγγραφέας δεν επικεντρώνει στα γεγονότα γιατί δεν γράφει πολιτικό θρίλερ. Πιάνοντας το νήµα από το παρελθόν (τι επώασε ο Εµφύλιος και η δικτατορία;) εστιάζει στο υπαρξιακό κενό των πρωταγωνιστών και στον αδιέξοδο δρόµο της υπόγειας ζωής τους. Ποιος είναι ο συγγραφέας;

Α. Παύλος Μάτεσις
Β. ∆ηµήτρης Νόλλας
Γ. Θανάσης Βαλτινός
8 Συγγραφέας, δηµοσιογράφος, κριτικός, µεταφραστής, σεναριογράφος, ηθοποιός, τραγουδοποιός, τροµπετίστας, τζαζίστας, µέλος του περίφηµου Hot-Club της Γαλλίας, µηχανικός µε δίπλωµα ευρεσιτεχνίας. Επιπλέον, ήταν ο πρώτος που εισήγαγε το ροκ εντ ρολ στη Γαλλία. Μ’ όλα αυτά καταγινόταν το φοβερό παιδί της γαλλικής λογοτεχνίας (1920-1959). Ανάµεσα στα πεζά του: «Ο αφρός των ηµερών» (Εκδ. Γράµµατα)

και το «Θα φτύσω στους τάφους σας» (Εκδ. Τόπος), που ξεσήκωσε σάλο και είχε απαγορευτεί στις ΗΠΑ. Τα τζαζίστικα κοµµάτια του συγγραφέα, που λάτρευε τον Ντιουκ Ελινγκτον, ηχογραφηµένα σε κλαµπ του Παρισιού τις δεκαετίες ’40 και ’50, υπάρχουν σε CD. Ποιος είναι;

Α. Μπορίς Βιάν
Β. Ρεϊµόν Κενό
Γ. Ζορζ Περέκ
9Ετερος Γάλλος, παλαιότερος αλλά και µακροβιότερος (1889-1963). Ποιητής, µυθιστοριογράφος, θεατρικός συγγραφέας, ζωγράφος, ηθοποιός, σκηνογράφος, σεναριογράφος, σκηνοθέτης. Θέλησε να πειραµατιστεί µε όλα τα είδη της τέχνης. Η ταινία του «Η ωραία και το κτήνος» ξαναπροβλήθηκε φέτος στους καλοκαιρινούς κινηµατογράφους. «Η ανθρώπινη φωνή» του παίχτηκε από την Αννα Μανιάνι, την Ελλη Λαµπέτη κ.ά. Στο θεατρικό του «Παρέλαση» τα σκηνικά είχε σχεδιάσει ο Πικάσο και τη µουσική είχε συνθέσει ο Ερίκ Σατί. Τα έργα του «Οι τροµεροί γονείς» (Εκδ. Πατάκης) και «Τα τροµερά παιδιά» (Εκδ. Printa) είναι πλέον κλασικά. Ποιος είναι;

Α. Ρεϊµόν Ραντιγκέ
Β. Αντρέ Μπρετόν
Γ. Ζαν Κοκτό
10Είναι πασίγνωστος ως µουσικός, τραγουδιστής, τραγουδοποιός. Ξεκίνησε όµως ως ποιητής, οι µπαλάντες του µε τους έξοχους στίχους έχουν ηχογραφηθεί σε πάµπολλες διασκευές: Τις τραγούδησανη Νίνα Σιµόν και η Μαντλέν Πεϊρού, ο Τζόνι Κας και ο Μπόνο, ο Νικ Κέιβ και οι REM. Τα πρώτα του τραγούδια κυκλοφόρησαν τη δεκαετία του ’60, ακολούθησε µακρά απουσία, για να επανέλθει θριαµβευτικά τη δεκαετία του ’80 ως εµβληµατική πλέον παρουσία στη διεθνή µουσική σκηνή. Η αυτοβιογραφία του κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Κοάν και το µυθιστόρηµά του «Το αγαπηµένο παιχνίδι» από το Μελάνι. Ποιος είναι;

Α. Μποµπ Ντίλαν
Β. Λέοναρντ Κοέν
Γ. Λου Ριντ
11Ζωγράφος, γραφίστας, µεταφραστής, πεζογράφος, ποιητής, φωτογράφος, αρχιτέκτονας, ραδιοφωνικός παραγωγός κ.ά. Ολες του τις ενασχολήσεις τις διαπερνάει µια καλλιτεχνική ποιητική διάθεση και κάθε του έργο έχει αναγνωρίσιµη προσωπική σφραγίδα. Ιδιαίτερα η εικονογραφία του µε θαυµαστή τεχνική «στεγάζει τον κόσµο κάτω από την ανθρώπινη µορφή» (Γ. Χειµωνάς), δίνοντας διαστάσεις συγκρατηµένης φαντασµαγορίας. Στο τελευταίο του βιβλίο «Στις σηµειώσεις για τον Ρίλκε» παρακολουθεί όλες τις θεσπέσιες αγωνίες και όλα τα µυστικά του πνεύµατος που βασάνισαν τον γερµανό ποιητή, αφήνοντας να φανούν και οι δικές του εµµονές για την τέχνη, τη ζωή και τον θάνατο. Ποιος είναι;

Α. ∆ηµήτρης Καλοκύρης
Β. Αλέξανδρος Ισαρης
Γ. Αριστείδης Αντονάς
12 Η αµερικανοεβραία πεζογράφος και θεατρική συγγραφέας Λίλιαν Χέλµαν (1905-1984), µαζί µε τον σύντροφό της, τον συγγραφέα αστυνοµικών µυθιστορηµάτων Ντάσιελ Χάµετ, ανήκουν στους γενναίους Αµερικανούς που πήραν την τιµητική τους θέση στη µαύρη λίστα Μακάρθι.

Από την απολογία της: «Είµαι πρόθυµη να εξηγήσω τις απόψεις µου, αλλά δεν πρόκειται να δώσω καµιά πληροφορία για κανέναν – δεν θέλω να κατηγορήσω αθώους ανθρώπους για να σώσω τον εαυτό µου. Κάτι τέτοιο είναι, κατά τη γνώµη µου, απάνθρωπο, αναξιοπρεπές και ατιµωτικό».

Μία αυτοβιογραφική νουβέλα της µετέφερε στο σινεµά ο Φρεντ Τσίνεµαν µε τη Βανέσα Ρεντγκρέιβ και την Τζέιν Φόντα στους πρώτους ρόλους. Ποια;

Α. Γερτρούδη
Β.Τζούλια
Γ. Αντα
 13 Στην παλαιότερη (1979) καλαίσθητη έκδοση τουπεζογραφήµατος του ∆ηµήτρη ∆ηµητριάδη «Πεθαίνω σαν χώρα, σχέδιο ενός µυθιστορήµατος» (Λέσχη), ο προλογίζων γράφει ανάµεσα στα άλλα: «…Λίγοι στα γράµµατα ξέρουν να περιοδεύουν σωστά τον λόγο. Ο ∆ηµητριάδης έκλεισε συµβόλαιο µε την Αριάδνη· µπαίνει και βγαίνει στο Λαβύρινθο δίχως να χάνεται. ∆ρόµοι, σταθµοί, στενά, πτυχές της γης, η γη κουνιέται και στις ρωγµές της βγαίνουν αποσιωπητικά.

…Αυτός ο άνθρωπος άναψε ένα βράδυ όλα τα φώτα του µυαλού του και έφτιαξε µιαν έκρηξη…» Ποιος έγραψε τον πρόλογο;

Α. ∆ηµήτρης Μαρωνίτης
Β. Γιώργος Σαββίδης
Γ. Αλέξανδρος Αργυρίου
14 Μετά τους κορυφαίους της λατινοαµερικανικής λογοτεχνικής έκρηξης (Μάρκες, Λιόσα, Κορτάσαρ, Φουέντες κ.ά.), οι αναγνώστες ανακαλύπτουν έναν πρόωρα χαµένο (1953-2003) σπουδαίο Χιλιανό της νεώτερης γενιάς, που κινείται στον αντίποδα του µαγικού ρεαλισµού. Εν αναµονή της µετάφρασης του πολυσυζητηµένου ηµιτελούς «2666», έχουµε: «Το µακρινό αστέρι» (Εκδ. Καστανιώτη), «Η τελευταία νύχτα στη Χιλή» (Εκδ. Μεταίχµιο), «Τηλεφωνήµατα» και «Πουτάνες φόνισσες» (Εκδ. Αγρα). Προπαντός όµως το επικών διαστάσεων, πληθωρικό, πολυπρόσωπο και πολυεπίπεδο «Οι άγριοι ντετέκτιβ» (Εκδ. Καστανιώτη), µε πάµπολλες αναφορές στους λογοτέχνες, κυρίως της Λατινικής Αµερικής, και συνεχείς ειρωνικές αιχµές για τον Οκτάβιο Πας, που ο συγγραφέας φαίνεται ότι τον θεωρεί εκπρόσωπο του λογοτεχνικού κατεστηµένου. Ποιος είναι;

Α. Ροµπέρτο Μπολάνιο
Β. Χοσέ ∆ονόσο
Γ. Αριέλ Ντόρφµαν
15«Γνωρίζει όσο ελάχιστοι τι σηµαίνει λογοτεχνία.

Καθηγητής Συγκριτικής Λογοτεχνίας, επαγγελµατίας κριτικός βιβλίου, παθιασµένος αναγνώστης, µεγάλος στυλίστας, δοκιµιογράφος και επιπλέον µυθιστοριογράφος και διηγηµατογράφος… ∆εν επιλέγει να αφηγηθεί τη ζωή του αλλά τις σκέψεις του». Αυτά σηµειώνει µεταξύ άλλων στον πρόλογό του ο µεταφραστής της εξαίρετης πνευµατικής αυτοβιογραφίας «Errata» (Εκδ.

Scripta), Σεραφείµ Βελέντζας. Πρόκειται για µια συµπυκνωµένη πολιτιστική ιστορία του 20ού αιώνα, όπου ο σύγχρονος κορυφαίος διανοητής, που αυτοπροσδιορίζεται ως «πλατωνιστής αναρχικός» και που η «Ιλιάδα» και η «Οδύσσεια» υπήρξαν «ισόβιοι σύντροφοί του», θέτει στο κέντρο «όχι τα γεγονότα αλλά τις σκέψεις πάνω στα γεγονότα». Πλήθος έργων του κυκλοφορούν στα ελληνικά: «Αξόδευτα πάθη» (Εκδ. Νεφέλη), «Περί δυσκολίας» (Εκδ. Ψυχογιός), «Η σιωπή των βιβλίων» (Εκδ. Ολκός), «Ο θάνατος και η τραγωδία» (Εκδ. ∆ωδώνη) κ.ά.

Ποιος είναι;

Α. Νόαµ Τσόµσκι
Β. Αλβιν Κέρναν
Γ. Τζορτζ Στάινερ
16Μια άλλη ιδιότυπη αυτοβιογραφία που εστιάζει στη µύησή της στον κόσµο της γραφής, την περιδιάβασή της στους αγαπηµένους της συγγραφείς και την υπόστασή της ως αναγνώστριας, υπογράφει η διασηµότερη σήµερα καναδή πεζογράφος.

Τονίζει πως ένας καλός συγγραφέας είναι, κατά κανόνα, ένας καλός συγγραφέας και πως η ανάγνωση είναι ο καλύτερος δάσκαλος του συγγραφέα. Γραµµένο µε βάση το υλικό µιας σειράς διαλέξεων, µε έντονο προσωπικό στοιχείο, το «Συνοµιλώντας µε τους νεκρούς» (Εκδ. Ωκεανίδα) είναι µια δοκιµιακού τύπου πνευµατική αυτοβιογραφία, µια παρουσίαση της προσωπικής της βιβλιοθήκης και ταυτόχρονα πρόταση για διάβασµα. Αλλα έργα της: «Ο τυφλός δολοφόνος» και «Η κλέφτρα κίσσα» (Εκδ. Ωκεανίδα), «Μάτι γάτας» (Εκδ. Εστία), «Τα χρόνια της πληµµύρας» (Εκδ. Ψυχογιός) κ.ά. Ποια είναι; Α. Αλις Μούνρο
Β. Μάργκαρετ Ατγουντ
Γ. Αν Κάρσον
17 Ελληνίδα συγγραφέας (1881-1962) µε αξιόλογο έργο σ’ όλα σχεδόν τα είδη του λόγου: πεζογραφία, ποίηση, κριτική, θέατρο. Εγραψε παιδικά βιβλία, επιµελήθηκε σχολικά αναγνωστικά και µετέφρασε πολλούς ξένους συγγραφείς. Τελευταία εκδόθηκε, εκατό περίπου χρόνια µετά την πρώτη του δηµοσίευση σε περιοδικό της Αλεξάνδρειας, το «ροµάντζο» της που διαδραµατίζεται στο νησί των λεπρών, τη Σπιναλόγκα. Εξάλλου, το ποίηµά της «Αµαρτωλό» τραγούδησαν σε διαφορετικές µελοποιήσεις οι Νένα Βενετσάνου, Μαίρη ∆αλάκου και Μάνος Ξυδούς.

Ποια είναι;

Α. Λιλίκα Νάκου
Β. Μέλπω Αξιώτη
Γ. Γαλάτεια Καζαντζάκη
18 Υπήρξε ένας από τους αφανείς εργάτες των γραµµάτων µας, συντάσ-σοντας πρωτότυπα λεξικά, βασικά εργαλεία για τους ασχολούµενους µε το γράψιµο. Στη γλαφυρή εισαγωγή του «Αντιλεξικού» του αναφέρεται στη χρήση των λέξεων από µεγάλους συγγραφείς (Μίλτον, Σαίξπηρ, Φλοµπέρ), καθώς και στην ισχνή λεξικογραφική µας παράδοση. Καταθέτει τη δική του εµπειρία, δηλαδή πώς από τη συλλογή λέξεων και φράσεων για ατοµική του χρήση και ικανοποίηση των λογοτεχνικών του φιλοδοξιών η εργασία του πήρε µε τα χρόνια απρόβλεπτες διαστάσεις και ο ίδιος έµεινε µόνο λεξικογράφος. Ποιος είναι;

Α. Θεολόγος Βοσταντζόγλου
Β. Νικόλαος Ανδριώτης
 Γ. Μανόλης Τριανταφυλλίδης
19 Ο ∆ηµήτρηςΡικάκης (1925-2000) είναι ένας πολύ ιδιαίτερος και, δυστυχώς, σχεδόν άγνω-στος διανοούµενος και καλλιτέχνης:

ζωγράφος, σκηνογράφος, πεζογράφος. ∆ικό του είναι το αντισυµβατικό «Επίτοµον εγκυκλοπαιδικόν προσωπικόν λεξικόν» (Εκδ. Εστία). Στο µυθιστόρηµά του «Ο άρχων της νυκτός» (Εκδ. Χατζηνικολή), υπότιτλος «Eroica», µας µεταφέρει στην Αθήνα του 1941-42, σε µια νεανική παρέακύκλο ενός λογοτεχνικού περιοδικού. Μυστήριο και αινίγµατα, φαντασία και φουτουρισµός, ροµαντισµός και νεανική φρεσκάδα, απαράµιλλο κλίµα της εποχής. Στα γραφεία του περιοδικού κυκλοφορεί, µε ροµπ ντε σαµπρ, αφού εκεί είναι και το σπίτι του, η γεροντική φιγούρα του Γρηγορίου Ξενόπουλου. Ποιο είναι το νεανικό περιοδικό; Α. Η γενιά µας
Β. Η διάπλασις των παίδων
Γ. Ελληνόπουλο
20Πρώιµο ποιητικόταλέντο, άρχιζε να εκδίδει συλλογές από µαθητής γυµνασίου πριν από τον πόλεµο. Θεωρείται ένας από τους καλούς µεταπολεµικούς µας ποιητές, υπήρξε χαλκέντερος µεταφραστής και εύστοχος ανθολόγος ξένης αλλά και ελληνικής ποίησης. Σήµερα, είκοσι επτά χρόνια µετά τον θάνατό του, δεν έχει την αναγνώριση που θα του άξιζε. Ισως αυτό να οφείλεται στον δύσκολο χαρακτήρα και την επιθετική συµπεριφορά του, αντιδράσεις ενός βαθιά πληγωµένου µοναχικού ανθρώπου. Τελευταία κυκλοφόρησε ανθολόγιο της ποίησής του από τις ηρακλειώτικες Εκδόσεις ∆οκιµάκη µε επιµέλεια του Ντίνου Κωνσταντόπουλου. Ποιος είναι;

Α. Μηνάς ∆ηµάκης
Β. Αρης Αλεξάνδρου
Γ.  Αρης ∆ικταίος
21«…Η ψυχή του γλάρωνε σιγά σιγά, καθώς άκουγε το χιόνι να πέφτει απαλά σ’ όλη την πλάση, και απαλά να πέφτει, σαν τον ερχοµό του έσχατου τέλους, πάνω σε ζωντανούς και σε νεκρούς» (µτφ. Αρης Μπερλής, Εκδ. Κρύσταλλο). ∆ιάσηµο τέλος περίφηµου διηγήµατος του Τζέιµς Τζόις, µε φόντο τον ετήσιο χριστουγεννιάτικο χορό των αδελφών Μόρκαν, δυο γηραιών δεσποινίδων. Το είδαµε στο σινεµά στην ταινία του Τζον Χιούστον «Οι ∆ουβλινέζοι» (όπως είναι και ο τίτλος της συλλογής). Ποιο είναι το διήγηµα; Α. Οι Αδελφές
Β. Οι Νεκροί
Γ. Στάχτες
 22 Πρόσφαταεπανακυκλοφόρησε το παλαιότερο (1982) έργο της « Η φάρσα» (Εκδ. Πατάκη). Στο τελευταίο της µυθιστόρηµα «Εύα» (από τον ίδιο εκδοτικό), η αφήγηση καλύπτει µια µόνο νύχτα, κάποια παραµονή Χριστουγέννων. Η ηρωίδα, φεύγοντας από το ρεβεγιόν τής _ σχεδόν αδιάβατης πλέον _ Πλατείας Θεάτρου, περιπλανιέται στο, πολυσυζητηµένο τελευταία, «ιστορικό κέντρο» της Αθήνας. Περιβάλλον ρευστό και παραισθητικό που µοιάζει µε σκηνικό, µε αυλή των θαυµάτων. Υπαρξιακό και χαµηλόφωνο, το βιβλίο δεν έχει και τόση σχέση µε την κλασική χριστουγεννιάτικη εθιµοτυπία. Η γιορτή είναι αλλού. Ποια η συγγραφέας;

Α. Ερση Σωτηροπούλου
Β. Μαρία Μήτσορα
Γ. Λένα Κιτσοπούλου
23Εκτός από ποιήµατα _ ελεγεία θανάτου _ γράφει κριτική θεάτρου και λογοτεχνικά δοκίµια, έχει µεταφράσει αρχαίους και πολλούς ξένους συγγραφείς και συγκρότησε ποιητικές ανθολογίες. Το καταστάλαγµα της εµπειρίας του σαν «καλός παίκτης που δεν παίζει µε τα χαρτιά (την µπίλια, τα πούλια, τα ζάρια, τα άλογα, τους αριθµούς) αλλά µόνο µε τα χρήµατα» µεταφέρει στο αποφθεγµατικό του «Κόψε. Μικρός χαρτοπαικτικός οδηγός». Στο λεπτών αποχρώσεων βιβλίο του, µε το υπόγειο µελαγχολικό χιούµορ _ επίκαιρο στις µέρες των γιορτών _ γίνονται αναφορές στον «Παίκτη» του Ντοστογιέφσκι, την «Ντάµα Πίκα» του Πούσκιν, τον «Χαρτοπαίκτη» του Μιχαήλ Χουρµούζη κ.ά. καθώς και σε ελληνικές και ξένες ταινίες µε το ίδιο θέµα. Ποιος είναι ο συγγραφέας;

Α. Αντώνης Σουρούνης
Β. Γιάννης Βαρβέρης
Γ. Ανδρέας Μήτσου
24Στις γιορτές η παρουσία του Αλέξανδρου Παπαδιαµάντη γίνεται πιο έντονη µε αφορµή τις αναδηµοσιεύσεις των διηγηµάτων του, που θεωρούνται απαράµιλλα δείγµατα της εορταστικής φιλολογίας. Υπήρχαν όµως και οι έµµεσες υποµνήσεις, µέσω έργων µεταγενεστέρων του, γραµµένων σκοπίµως µε τον τρόπο του Σκιαθίτη. Ανάµεσα σ’ αυτούς που πειραµατίστηκαν στο είδος (a la maniere de)

ήταν και ένας δηµοφιλής παραδοσιακός ποιητής και παραγωγικός χρονογράφος. Τον είχε γνωρίσει και έκανε παρέα µαζί του στη ∆εξαµενή. Σ’ ένα χριστουγεννιάτικο διήγηµά του, που εντόπισε ο Νίκος Σαραντάκος, παρουσιάζεται ως ήρωάς του ο κυρ Αλέξανδρος, του οποίου αυτούσιες φράσεις παρεµβάλλονται στο κείµενο. Ποιος είναι ο συγγραφέας του;

Α. Λάµπρος Πορφύρας
Β. Μάρκος Αυγέρης
Γ. Κώστας Βάρναλης
25«Και περνούσαν οι µέρες µέσα στη ρηµαγµένη, στη µατωµένη, στην πεινασµένη Αθήνα, ανάµεσα σ’ εγγλέζικα τανκς που ξερνούσανε θάνατο… Κ’ ήρθε η παραµονή της Πρωτοχρονιάς… Μεσηµέρι, καθώς γύριζα από το καθηµερινό προσκύνηµα στο καµένο µου σπίτι, στάθηκα στην Πλατεία Κολωνακίου και κοιτούσα κάτι τραπεζάκια µε πρωτοχρονιάτικα παιχνίδια. Και το ∆εκέµβρη του ’44, το Κολωνάκι δεν εννοούσε ν’ αφήσει καµιάν από τις παλιές του συνήθειες». Ετσι περιγράφει τα προηγηθέντα της σύλληψης και της εν συνεχεία οµηρίας του στην Αίγυπτο στο βιβλίο του «Ελ Ντάµπα». Ο δηµοφιλής ηθοποιός είχε επίσης δηµοσιεύσει τέσσερις ποιητικές συλλογές, δύο θεατρικά έργα καθώς και αυτοβιογραφικά αφηγήµατα µε τελευταίο «Το ποτάµι της ζωής µου» (Εκδ. Καστανιώτη). Ποιος είναι;

Α. Λυκούργος Καλλέργης
Β. Μίµης Φωτόπουλος
Γ. Μάνος Κατράκης

 ΟΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

1 Β(Ε.Λ.Ντοκτόροου)

2 Β(ΧόρχεΣεµπρούν)

3 Α(ΥπόθεσηΤουλάγιεφ)

4 Γ(ΤζορτζΠολκ)

5 Γ(ΣαντιάγοΡοκανλιόλο-Νίκο-λας Σέξπιρ)

6 Α(ΝτονΝτελίλο)

7 Β(∆ηµήτρης Νόλλας) 8 Α(ΜπορίςΒιάν)

9 Γ(ΖανΚοκτό)

10 Β(ΛέοναρντΚοέν)

11 Β(ΑλέξανδροςΙσαρης)

12 Β(Τζούλια)13 Α(∆ηµήτρηςΜαρωνίτης) 14 Α(ΡοµπέρτοΜπολάνιο) 15 Γ(ΤζορτζΣτάινερ) 16 Β(ΜάργκαρετΑτγουντ) 17 Γ(ΓαλάτειαΚαζαντζάκη) 18 Α(ΘεολόγοςΒοσταντζόγλου) 19 Β(Η∆ιάπλασιςτωνΠαίδων)

20 Γ(Αρης∆ικταίος)

21 Β(ΟιΝεκροί)

22 Α(ΕρσηΣωτηροπούλου)

23 Β(ΓιάννηςΒαρβέρης)

24 Γ(ΚώσταςΒάρναλης)

25 Β(ΜίµηςΦωτόπουλος)