Πίσω από τις λέξεις, να τος κι ο Αλέξης

Αγαπητή Φοίβη, «Πρέπει αυτός ο ταλαιπωρηµένος κόσµος να πάρει ένα σήµα…», είπε πριν από κάµποσες ηµέρες σε οµιλία του ο πρόεδρος του Συνασπισµού Αλέξης Τσίπρας, αναφερόµενος στους ψηφοφόρους του κόµµατός του, µάλλον για να τους εµψυχώσει. Καλό θα είναι να µας πει από ποιον «ταλαιπωρείται» αυτός ο κόσµος (πόσο τοις εκατό άραγε;).

Για τον ίδιο όµως µάλλον φταίει η κυβέρνηση για την ταλαιπωρία. Για το ότι αυτός και οι οµοϊδεάτες του έχουν όχι µόνον ταλαιπωρήσει και ταλαιπωρούν τον κόσµο τους, αλλά τον έχουν κάνει να παραµιλά, µην ξέροντας πού πατάει, ούτε λέξη.

Φυσικά δεν φταίει αυτός. Μάλλον φταίει ο «κόσµος του». Για τη συντριπτική πλειοψηφία όµως όσων ασχολούνται µε τα κόµµατα, αυτή η «ταλαιπωρία» είναι λίγο γέλιο και χαρά στη µονοτονία της καθηµερινότητας.

Μία ευχάριστη νότα σε δύσκολες εποχές, διαβάζοντας τα δρώµενα σε ένα αστείο θέατρο.

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία.

Χρίστος Τσαχπίνης, Καβαλιώτης, Γερµανία < Μια επιστολή της αναγνώστριας Μάρας Σ., αγαπητέ Χρίστο, µπορεί να φανεί πολύ χρήσιµη – για την κατανόηση του προβλήµατος από ηµάς, τους υπολοίπους – καθώς θυµίζει µια ρήση του πορτογάλου νοµπελίστα συγγραφέα Ζοζέ Σαραµάγκου: «Η Αριστερά δεν έχει την παραµικρή ιδέα σε ποιον κόσµο ζει». Για να µην τα παίρνουµε όλα σβάρνα – καθώς δεν µας φταίνε κάποιοι παλαιότεροι που ακόµη είχαν και ιδεολογίες και υψηλούς στόχους – θα έπρεπε να προσθέσουµε κάπου και τη λέξη «πλέον». «Η Αριστερά δεν έχει την παραµικρή ιδέα πλέον σε ποιον κόσµο ζει». Και βεβαίως θα χρειαστεί να προϋποθέσουµε πως ο Αλέξης (στα µαθητικά σου τα βιβλία πίσω από τις λέξεις κρύβεται ο Αλέξης – αυτός, λοιπόν) είναι κάτι σε «Αριστερά». Γιατί πολλές φορές – αν όχι πάντα – εσχάτως και η στάση του και οι δηλώσεις του µόνον «µαύρη αντίδραση» (αχ, ας µην το µαυρίζουµε τόσο χριστουγεννιάτικα) θυµίζουν και µπερδευόµαστε…