Το αυτοκίνητο ως µοχλός ανάπτυξης

Nα, λοιπόν, που θα γίνει τελικά απόσυρση των παλαιών αυτοκινήτων µε κίνητρο τη µείωση του Ειδικού Τέλους Ταξινόµησης στα καινούργια Ι.Χ. Η κυβέρνηση την είχε απορρίψει µε το αιτιολογικό ότι οι εισαγωγές αυτοκινήτων επιβαρύνουν το εµπορικό ισοζύγιο της χώρας και δεν συνεισφέρουν στην ανάπτυξη της εθνικής οικονοµίας.

Κανένας όµως δεν µπαίνει στον κόπο να εξηγήσει γιατί συµβαίνει αυτό. Γιατί δηλαδή να µην αποτελεί και στην Ελλάδα το αυτοκίνητο έναν µοχλό ανάπτυξης, όπως ισχύει σχεδόν σε όλες τις προηγµένες χώρες;

Τα ερωτήµατα είναι πολλά και δεν έχουν απαντηθεί ποτέ από καµία κυβέρνηση του τόπου. Γιατί δεν φτιάχνουµε λοιπόν στην Ελλάδα ούτε βίδα αµαξώµατος, γιατί δεν υπάρχει ούτε µία µονάδα παραγωγής εξαρτηµάτων αυτοκινήτων, γιατί δεν προσπαθούµε να προσελκύσουµε τις αυτοκινητοβιοµηχανίες µε κίνητρα και να δηµιουργηθούν χιλιάδες υγιείς θέσεις εργασίας; Γιατί πραγµατοποιούνται στην Ελλάδα κάθε χρόνο ελάχιστες παγκόσµιες και πανευρωπαϊκές παρουσιάσεις νέων µοντέλων, τη στιγµή που ανταγωνίστριες χώρες, όπως η Πορτογαλία, η Ιταλία, η Γαλλία και η Ισπανία, έχουν χάσει… το µέτρηµα και κερδίζουν συνάλλαγµα και προβολή;

Γιατί δεν εκµεταλλευόµαστε τον ήλιο και τη θάλασσα, στοιχεία που αναζητούν οι αυτοκινητοκατασκευαστές για έδρα των κέντρων σχεδιασµού τους, ώστε να κεντρίσουν την έµπνευση και τη δηµιουργικότητα των ντιζάινερ;

Στη Βουλγαρία µεγάλη κινέζικη εταιρεία φτιάχνει ένα εργοστάσιο αυτοκινήτων, στο οποίο θα απασχολούνται 1.800 εργαζόµενοι, στην Τουρκία ο κλάδος του αυτοκινήτου αποτελεί ραχοκοκαλιά της ντόπιας βιοµηχανίας, η Ρουµανία και η Σερβία έχουν δικές τους µονάδες παραγωγής και σε λίγα χρόνια είµαστε σίγουροι ότι θα συµβεί το ίδιο µε την Αλβανία και τα Σκόπια. Εµείς µέχρι πότε θα απέχουµε από την παραγωγική διαδικασία και θα δαιµονοποιούµε το αυτοκίνητο;