[ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ] Υπάρχουν Χριστούγεννα χωρίς κατανάλωση;

Τόσες ώρες σε ένα πολυκατάστηµα µε φανταχτερά ρούχα, υποδήµατα, είδη σπιτιού, αξεσουάρ, κοσµήµατα…, τόσος κόσµος να µπαινοβγαίνει στα µαγαζιά, να χαζεύει τις βιτρίνες, να συζητά µε τους φίλους τις τάσεις της µόδας, να µπαίνει µε γεµάτα χέρια στα δοκιµαστήρια κι όµως στο τέλος να αποχωρεί χωρίς να κρατά ούτε µία σακούλα.

Μία από τα ίδια και στην καφετέρια – η κόρη µε τη µητέρα κάθονται στο τραπέζι και µελετούν τον τιµοκατάλογο. Η έκφρασή τους είναι σοβαρή, µιλώντας επί ώρα. Οταν πια φτάνει η γκαρσόνα παραγγέλνουν ένα ποτήρι κρασί και ένα τόστ στη… µέση. Μήπως έχουν κι άδικο – δύο ποτήρια κρασί κοστίζουν όσο ένα µπουκάλι και το σάντουιτς όσο µία κατσαρόλα σπιτικό φαγητό. Λίγο πιο κάτω, ένας πιτσιρικάς είναι µουτρωµένος. Λίγο πριν τον είχε κατσαδιάσει η µητέρα του. Οι απαιτήσεις του ακριβές, µε το πορτοφόλι της να µην τις αντέχει. Την άκουσα να λέει πως δεν κράτησε τη συµφωνία τους. Της είχε υποσχεθεί πως θα διαλέξει ένα παιχνίδι, φαίνεται όµως πως όταν τα είδε όλα να φιγουράρουν στα ράφια του παιχνιδάδικου έπαθε παράκρουση!

Στο κατάστηµα µε τα επώνυµα παιδικά ρούχα, η νονά προσπαθεί να βρει απεγνωσµένα ένα δώρο για το βαφτιστήρι της σε λογική τιµή, που θα τη βγάλει «ασπροπρόσωπη». Μάταια ψάχνει – ό,τι και να επιλέξει ξεφεύγει από τα χρήµατα που µπορεί να διαθέσει. Μετά κόπων και βασάνων καταλήγει σε ένα κασκόλ µε γάντια. Οταν χτυπάει το τηλέφωνό της, ενηµερώνει αποκοµµένη τον άντρα της πως δεν µπορεί να εντοπίσει κάτι πιο οικονοµικό και κατευθύνεται στο ταµείο προβληµατισµένη: 45 ευρώ για κασκόλ και γάντια;

Υπάρχουν Χριστούγεννα χωρίς κατανάλωση;

Κάποτε αυτή η προοπτική φάνταζε µε «mission impossible», φέτος όµως…