Ασφυκτική πίεση της τρόικας για έλεγχο των υγειονομικών δαπανών

Πιο βαθιά βάζει το μαχαίρι στη φαρμακευτική δαπάνη το επικαιροποιημένο Μνημόνιο με στόχο την εξοικονόμηση επιπλέον 2 δισ. ευρώ. Την ίδια ώρα επιβάλλεται 60% αύξηση στο εισιτήριο για τους ασθενείς που προσέρχονται στα δημόσια νοσοκομεία ενώ ορίζεται και πλαφόν στις αμοιβές των συμβεβλημένων με τα ασφαλιστικά ταμεία γιατρών.

Οπως υπογραμμίζεται στα επικαιροποιημένα κείμενα του Μνημονίου, η κυβέρνηση οφείλει να διασφαλίζει την είσπραξη της συμμετοχής των ασθενών για υπηρεσίες εξωτερικών ιατρείων, που αυξάνεται από τα τρία στα πέντε ευρώ. Ασφυκτική είναι η πίεση της τρόικας και για τον έλεγχο των υγειονομικών δαπανών. Στο πλαίσιο αυτό, το 50% των φαρμάκων που καταναλώνονται στα δημόσια νοσοκομεία πρέπει να είναι γενόσημα (αντίγραφα) ενώ σε μία προσπάθεια προώθησης του μέτρου ορίζεται και χαμηλότερο κόστος συμμετοχής των ασθενών που προμηθεύονται γενόσημα αντί επωνύμων φαρμάκων.

Καταγραφή και των εξετάσεων. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται εκτός από την ηλεκτρονική συνταγογράφηση και στην καθιέρωση συστήματος ηλεκτρονικής καταγραφής των διαγνωστικών εξετάσεων σε όλα τα Ταμεία έτσι ώστε να μπει φρένο στην προκλητή ζήτηση, με τους εμπειρογνώμονες να απαιτούν την εφαρμογή του συστήματος και στην ενδονοσοκομειακή περίθαλψη όπου θα «φακελώνονται» μεταξύ άλλων και οι παραπομπές και τα χειρουργεία. Παράλληλα, θα υπάρχει και οικονομικός «κατάσκοπος» στο ΕΣΥ, καθώς μετά τον Απρίλιο θα οριστούν εσωτερικοί ελεγκτές σε όλα τα μεγάλα νοσοκομεία της χώρας.

Την πόρτα ανοίγει η τρόικα και στις συγχωνεύσεις νοσοκομείων, καθώς για τη μείωση του κόστους του ΕΣΥ κρίνεται αναγκαία η κοινή διαχείριση και λειτουργία μεταξύ μικρών και μεγάλων σε κλίμακα νοσοκομείων που βρίσκονται στην ίδια υγειονομική περιφέρεια. Ετσι, σε περιοχές με περισσότερα του ενός νοσοκομεία (εξαιρούνται τα πανεπιστημιακά) προβλέπεται η χρήση κοινής διοικητικής και λειτουργικής υποδομής.

Κάλυψη των κενών. Στο πλαίσιο αυτό, θα αναθεωρηθούν και οι τομείς δραστηριοποίησης των μικρών νοσοκομείων που θα μετατραπούν για παράδειγμα σε κέντρα αποκατάστασης ή αντικαρκινικές μονάδες, καλύπτοντας έτσι τα κενά του υγειονομικού χάρτη. Για τον σκοπό αυτό, ανοίγει ο δρόμος της σύνδεσης μεταξύ ιδιωτικής και δημόσιας παροχής υπηρεσιών, ώστε να εξασφαλίζεται η κάλυψη των πληθυσμιακών αναγκών.

Για την περαιτέρω περιστολή των δαπανών στα ασφαλιστικά ταμεία ορίζεται όριο αμοιβής των συμβεβλημένων γιατρών, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στα κείμενα του Μνημονίου, αλλά και ένας ελάχιστος αριθμός ασθενών ανά γιατρό με βάση την εμπειρία από τα άλλα κράτη- μέλη της Ε.Ε. Αλλωστε, οι γιατροί θα είναι στο μικροσκόπιο των ελεγκτών, οι οποίοι θα περνούν από κόσκινο τις συνταγές που γράφουν στους ασθενείς κι αν αποδεικνύονται σπάταλοι, τότε θα αντιμετωπίζουν κυρώσεις και ποινές.