«Τα ∆εκεµβριανά κι η κρίση προκαλούν διεθνές σινε-ενδιαφέρον»

«Η οικονοµική κρίση, η ιδεολογική κρίση, η εξέγερση του ∆εκέµβρη του 2008 µπορούν να αποτελέσουν υλικό για νέα σενάρια, ουσιαστικότερες κινηµατογραφικές προτάσεις. Αλλά και να στρέψουν µε ενδιαφέρον τα βλέµµατα της διεθνούς κινηµατογραφικής αγοράς στην Ελλάδα και την κινηµατογραφική παραγωγή της», παρατηρούσε ο σκηνοθέτης Σύλλας Τζουµέρκας, του οποίου η πρώτη ταινία του «Χώρα προέλευσης» συµµετείχε στο Φεστιβάλ Βενετίας.

«Η κρίση θα φέρει επιτέλους ταινίες ουσίας για θέµατα σηµαντικά, τα οποία µε ταπεινότητα και γνώση θα προσεγγίσουν οι έλληνες κινηµατογραφιστές. Είµαι σίγουρος ότι σε πέντε – δέκα χρόνια θα βρούµε τον ουσιαστικό βηµατισµό µας και στον τοµέα της παραγωγής και σ’ αυτόν της προβολής των προϊόντων µας», προσέθετε ο σκηνοθέτης της «Πολίτικης κουζίνας» Τάσος Μπουλµέτης, πρόεδρος της Ελληνικής Ακαδηµίας Κινηµατογράφου.

Στην κατάµεστη αίθουσα «Τζων Κασσαβέτης» του λιµανιού η αγωνία αλλά και η διάθεση κατάθεσης του νέου ήταν εµφανείς. Στη συζήτηση για το ελληνικό σινεµά, για το µέλλον του και για το πώς θα ξεπεράσει τα σύνορα µετείχαν έλληνες σκηνοθέτες και εκατοντάδες νέοι κινηµατογραφιστές, φοιτητές του Τµήµατος Κινηµατογράφου. Ηταν ίσως η πλέον… sold out εκδήλωση του φετινού φεστιβαλ!

«Ολα είναι επικοινωνία και εκεί θα πρέπει να επενδύσουµε: στον τρόπο προώθησης των ταινιών», επεσήµανε ο Βαρδής Μαρινάκης, σκηνοθέτης της ταινίας «Το µαύρο λιβάδι», ενώ ο Κωνσταντίνος Γιάνναρης προσέθετε: «Ο καλλιτέχνης πρέπει να είναι και επιχειρηµατίας, να ξέρει να πουλάει σωστά τη δουλειά του, γιατί και η τέχνη είναι µια επιχείρηση. Οσο για τα φεστιβάλ; Βρίσκονται κι αυτά σε κρίση. Στην “κρίση” τους εµπλέκονται οικογενειοκρατία, εταιρείες πωλήσεων, ζητήµατα πολιτικής».

«Το µεγάλο στοίχηµα», έλεγε από την πλευρά του ο πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Κινηµατογράφου, «είναι να πείσεις κάποιον να δει την ταινία σου. Οι έλληνες σκηνοθέτες αρχίζουν να το επιτυγχάνουν». Ενώ ο διευθυντής του φεστιβάλ, ∆ηµήτρης Εϊπίδης, σηµείωνε πως «ο έλληνας θεατής έχει εθιστεί στα εµπορικά προϊόντα και δεν είναι εκπαιδευµένος να παρακολουθεί ποιοτικό κινηµατογράφο. Είµαστε σε περίοδο ανάπτυξης και οι έλληνες σκηνοθέτες, που κατάφεραν να στρέψουν το διεθνές ενδιαφέρον στη ελληνική παραγωγή, έδωσαν το έναυσµα».