«Πού είναι τα λεφτά για το βραβείο;»

Αυτό δεν είναι φεστιβάλ ταινιών αλλά πανηγύρι σκανδάλων.
Οποιον και να συναντήσεις, δύο θ’ ακούσεις: ή θα ζητάει τα λεφτά του πίσω ή θα αποκαλύπτει κάποιο σκάνδαλο. Οχι µόνο εν Ελλάδι, αλλά και από το εξωτερικό!

∆ύο παλικάρια από το Ισραήλ βρίζουν και απειλούν το φεστιβάλ.

Γιατί, ως γνωστόν, το πρώτο βραβείο του διεθνούς φεστιβάλ, επονοµαζόµενο «Χρυσός Αλέξανδρος», απονέµεται παρέα µε σαράντα χιλιάδες euros.

Γιατί; Μα επειδή – έκριναν οι οργανωτές –, χωρίς το δέλεαρ το χρηµατικό, ουδείς εκ των σοβαρών θα κατέβαινε στον στίβο τον ελληνικό. ∆ώστε λεφτά για να πάρετε πράγµα καλό. Τόσο χαµηλά; Τόσο.

Παιδιά, αυτό είναι το µπόι µας. Μην αυτοκοροϊδευόµαστε.

Πέρυσι λοιπόν, στα λαµπρά, χλιδάτα και γκλαµουράτα πενήντα χρόνια Thessaloniki International Festival, τον «Χρυσό Αλέξανδρο» τον κέρδισαν οι δύο σκηνοθέτες Σκαντάρ Κοπτί (35 ετών) και Γιαρόν Σανί (37 ετών) της ταινίας «Ajami». Από το Ισραήλ. Ωραία; Καθόλου. Οι λεβέντες έφυγαν µε χαµόγελα, φλας και συνεντεύξεις, αλλά µέχρι στιγµής ούτε ευρώ. Ανθρακας ο Αλέξανδρος ο Χρυσός. ∆ιεθνής ο διασυρµός. Σε διαρκή ταραχή ο ∆ηµήτρης Εϊπίδης, το αφεντικό. Αντί για καλλιτεχνικός διευθυντής έχει µετατραπεί σε ελληνική ρεπλίκα του Τοµ Κρουζ του «Mission Impossible». «Φέτος το χρηµατικό ποσό του πρώτου βραβείου κόπηκε στο µισό». Να το κόψεις εντελώς.

Εξωτερικά η εικόνα εντελώς µελαγχολική. Ελάχιστοι σουλατσάρουν έξω από το «Ολύµπιον» (την κεντρική αίθουσα). Καµία παρέα στο lobby του «Ηλέκτρα». Οµως οι αίθουσες γεµάτες από νεολαία. Αυτή η πραγµατική ειικόνα. Από εξαιρετικές, καλές, µέτριες και αδιάφορες ταινίες το φεστιβάλ. Οπως πάντα. Αυτή τη χρονιά όµως και κάτω από τις συνθήκες που έγινε το φεστιβάλ, είναι θαύµα. Γιατί µέχρι τώρα, εικονική πραγµατικότητα ακόµα και τα εισιτήρια. Μια φούσκα.

Εξηγώ: καµιά χιλιάδα καλεσµένοι από την Αθήνα και περίπου άλλοι τόσοι παρατρεχάµενοι – ακόµα και µπουτικατζήδες και χασάπηδες – από τον ∆ήµο και τη Νοµαρχία είχαν το προνόµιο να λαµβάνουν ηµερησίως έξι «µηδενικά» εισιτήρια για ισάριθµες προβολές. ∆ηλαδή από τζάµπα ιερόδουλες και σαµπάνια µέχρι τζάµπα προβολές.

Τι έκαναν; Τα µισά από τα έξι τζάµπα καθηµερινά, ίσως και περισσότερα, τα µοίραζαν σε φίλους, γνωστούς, εξυπηρετήσεις, γκόµενες. Ετσι φούσκα και ο τελικός αριθµός των θεατών. Οπως µε τη Στατιστική Υπηρεσία που παρέδιδε στην Ευρωπαϊκή Ενωση πλαστογραφηµένα στοιχεία. «Φέτος οι καλεσµένοι λαµβάνουν µόνο τρία την ηµέρα». Πολλά. Κόψ’ τα κι αυτά. Ετερο παράδειγµα διεθνούς διασυρµού. Από τα χείλη της Ανικα Γκούσταφσον. Μιας κοµψής, ηλικιωµένης, συνταξιούχου, αξιοσέβαστης σουηδέζας συναδέλφου που επί σειρά ετών έγραφε κριτικές κινηµατογράφου και θεάτρου στην ηµερήσια «Sydvenskan». Το Σωµατείο Κριτικών την επέλεξε φέτος ως πρόεδρο της πενταµελούς κριτικής επιτροπής της Fipresci.

Τυχαία συναντιόµαστε λίγο πριν από την προβολή της digital ταινίας του Νίκου Κορνήλιου «Τρίτη». Εµβρόντητη η Ανικα. «Μα εσείς», µου λέει, «υποτίθεται ότι έχετε χρεοκοπήσει, αλλά στην Πλατεία Αριστοτέλους ο ∆ήµος έχει τοποθετήσει γιγαντιαίο καράβι χριστουγεννιάτικο». «Μην τους παρεξηγείτε. Το κάνουν για να ανεβάσουν το ηθικό µας». «Να σας πω κάτι; Πέρυσι στο δωµάτιό µου στο ξενοδοχείο, το φεστιβάλ µού έστειλε ως δώρο ένα εξαιρετικό φουλάρι. Το έκανε σε όλους τους ξένους δηµοσιογράφους». Με ξένα κόλλυβα παριστάναµε τους πλούσιους. Αρχοντόβλαχοι…

Ωστόσο, αυτούτου είδους οιδηµόσιες σχέσεις εφαρµόζονται σε πολλά φεστιβάλ. Ελληνας σκηνοθέτης µου έλεγε πως, όταν βρέθηκε στην Αυστραλία, το πρώτο πράγµα που τον ρώτησε η συνοδός του ήταν «µήπως θέλετεγυναικεία παρέα;». Το δεύτερο: «∆εν θα ψωνίσετε κάτι;». Με λεφτά της διοργάνωσης, φυσικά. Και στο τέλος έµαθε ότι η Σαρλίζ Θέρον – καλεσµένη κιαυτή – είχε σαρώσει τις µπουτίκ τηςπόλης, αγοράζοντας µε λεφτά των φορολογούµενων Αυστραλών παπούτσια συνολικής αξίας 25.000 δολαρίων. Οµως, άλλο Λωζάννη, άλλο Κοζάνη!


Παρασκήνιο

n Εξω, στην Πλατεία Αριστοτέλους, ο απερχόµενος δήµαρχος Θεσσαλονίκης άναβε το 12ο δέντρο και τη µαούνα-µαµούθ στη Γιορτή των Αγγέλων που κάποιοι την είπαν «Γιορτή των καγκέλων» (απ’ τα πολλά κάγκελα που συνθέτουν τη φωτιζόµενη µαούνα) και µέσα, στην αίθουσα του «Ολύµπιον», οι θεατές µεταφέρονταν στους δρόµους του Λίβερπουλ και της Βαγδάτης, όπου διαδραµατίζεται η τελευταία ταινία του Κεν Λόουτς «Ιρλανδέζικος δρόµος».

n Οι «Γάιδαροι» του διεθνούς διαγωνιστικού τµήµατος (ταινία της Μόραγκ ΜακΚίνον σε πρότζεκτ που επινόησε ο Λαρς φον Τρίερ), ο «Ενας κάπως ευγενικός άνθρωπος» του Νορβηγού Χανς Πέτερ Μόλαντ, από τους Ανοιχτούς Ορίζοντες, το «Cirkus Columbia» του πολυβραβευµένου Βόσνιου Ντάνις Τάνοβιτς (στο τµήµα «Ματιές στα Βαλκάνια») και οι «Θετικές ιστορίες» της οµάδας ελλήνων σκηνοθετών προηγούνταν στην ψηφοφορία για τα βραβεία κοινού.

n Στις ταινίες «September» (σενάριο Πένυς Παναγιωτοπούλου – Κάλλιας Παπαδάκη, σκηνοθεσία Πένυς Παναγιωτοπούλου) «The last Sleepless» (σενάριο – σκηνοθεσία Ilke Yesilay, Τουρκία) και «Τhe Barbarians» σε σενάριο και σκηνοθεσία του Ivan Ikic από τη Σερβία εξ ηµισείας µε την ταινία «The House» (σενάριο Sanja Kovacevic, σκηνοθεσία Zoran Sudar, Κροατία) δόθηκαν χθες τα βραβεία του Balkan Fund για την ανάπτυξη σεναρίου (7.000 ευρώ).

n Ο πρόεδρος της κριτικής επιτροπής του ∆ιεθνούς τµήµατος Μισέλ ∆ηµόπουλος κάνει πέρασµα από το «Αttenberg» της Αθηνάς Τσαγκάρη κι έτσι εκείνος δεν θα ψηφίσει – θα ψηφίσουν µόνον οι άλλοι τέσσερις της επιτροπής.

n Sold out είναι οι προβολές _ και µε πολλούς ορθίους _ των ταινιών του Φεσ τιβάλ καθηµερινά, σε πείσµα όσων θέλουν το σινεµά και γυαλιστερό και τσάµπα…