[ΕΓΡΑΨΑΝ] Γιώργος Ρωµαίος
(ο αρθρογράφος, για την κρίση) Oπως σε κάθε περίπτωση ασθένειας η διάγνωση προηγείται της θεραπείας, η µέθοδος αυτή έπρεπε να ακολουθηθεί και στην περίπτωση της δηµοσιονοµικής κρίσης. Ουδείς το επεχείρησε, εκτός µεµονωµένων ειδικών. Ηλθαν οι «τροϊκανοί» και µας «άνοιξαν τα µάτια». Μας επεσήµαναν τα αδύνατα σηµεία, και δεν είναι λίγα. Πρότειναν λύσεις, µεταρρυθµίσεις. Αυτές που έπρεπε να είχαν γίνει από χρόνια.
Πρότειναν και µέτρα λιτότητας, τα οποία δικαιολογηµένα προκάλεσαν αντιδράσεις. Επληξαν πολλούς και ίσως περισσότερο από την ωφέλεια. Οι «αντιµνηµονιακοί» όµως δεν κάνουν διαχωρισµό. Που σηµαίνει ότι, κατά την άποψή τους, όλα έβαιναν καλώς και τίποτε δεν έπρεπε να αλλάξει… Οι πιστωτές θα συνέχιζαν να µας δανείζουν και κάποια µέρα θα αποδέχονταν και το «κούρεµα» των χρεών, λέγοντάς τους, ως απόγονοι του Λεωνίδα, «Μολών λαβέ» ή πιο απλά «ουκ αν λάβοις παρά του µη έχοντος»!
Και ευελπιστεί ο Πρωθυπουργός σε συναίνεση; Πολύ αισιόδοξος είναι.
(«Το Βήµα της Κυριακής»)
![[ ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ ] Οµολογία ή οµόλογο](https://www.tanea.gr/app/uploads/2010/12/16795319.jpg)













