Η ψυχή της καταφρονεµένης

Ξεκαρδιστικός «Σανάταν Φλεβάρης Πόντε» µε την µπουκλωτή περούκα στη σάτιρα για τις σαπουνόπερες «Η Οδύσσεια µιας καταφρονεµένης» που προβάλλει σε συνέχειες η εκποµπή «∆έστε τους». Και ο Νίκος Μουτσινάς είναι η ψυχή της. Στις ατάκες του στηρίζεται το απογευµατινό δίωρο αυτήςτης τηλεόρασης – παιδική χαρά, που«ξεφλουδίζει» µεν τα κουτσοµπολιά και τις εκποµπές της ηµέρας αλλά την ίδια στιγµή κρατάει «ζεστό» τον τηλεθεατή να ταπαρακολουθεί για να είναι «µέσα στο πνεύµα» των αστείων.

Το ‘χει. Και όταν δεν γίνεται γελωτοποιός της Μενεγάκη, προσπαθώντας να τηνκάνει να χαχανίζει, το χιούµορ του είναι εξαιρετικά διεισδυτικό και δηλητηριώδες για τα ευτράπελα της σοουµπίζ και του τηλεοπτικού τσίρκουλου. Μέρος του και ο ίδιος, εξωθεί στα άκρα τον καρναβαλισµό, όµως όταν δενχάνει το µέτρο η «µατιά» του είναι ανατρεπτική. Ατακαδόρος. Είδος που σπανίζει στην εγχώρια τηλεόραση.

Προσπάθειες να συνεργαστεί πάντως µε τον Αρναούτογλου τηνεποχή τηςπτώσης του «Οµορφου κόσµου» και αργότερα µε την Κατερίνα Ζαρίφη για τον «Πρωινό Καφέ» απέτυχαν. ∆εν τα κατάφεραν να συντονιστούν. Σπάνια το είδος αυτό του πολύ προσωπικού ταλέντου µπορεί να στηρίξει συνεργασίες, εκτός κι αν υπάρχει απόλυτη ταύτιση σκέψης και «µατιάς» στην πραγµατικότητα. Χρειάζεται πάντα πασαδόρο και όχι ισότιµο πρωταγωνιστή.

Εχει όµως την ευκαιρία να κάνει τη διαφορά. Και ο σχολιασµός του όταν δεν αγγίζει «απαγορευµένες περιοχές» (πρόσωπα ισχυρά του Alpha κ.λπ.)δείχνει ότιυπάρχει σκέψηκαι πως έχεικριτήριο. Ευκαιρία του, ηκαθηµερινή κουτσοµπολίστικη «ανάλυση» της ζωής των µπιγκµπραδεριστών. Εδώ απογειώνεται. Εκλαιγε τις προάλλες µια από την παρέα των κοριτσιών γιατί της είπαν να αλλάξει κρεβάτι. «Μα πώς κάνει έτσι αυτή, λες και δεν της έχει συµβεί τίποτε άλλο χειρότερο ποτέστη ζωή της» είπε. Ξέρει να «κλείνει το µάτι» στον τηλεθεατή. Εχθρός του, οι ευκολίες που παγιδεύουν ταλέντα σαν το δικό του στη µανιέρα και παρασύρουν στηνταύτισησαχλαµαρισµού και καυστικής σάτιρας.