[ ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ ] Η Γερµανία εξαρτάται από τους «άσωτους λαούς»

«Ή η Γερµανία πρέπει να εγκαταλείψει την ευρωζώνη ή πρέπεινα δηµιουργηθούν δύοδιαφορετικές οµάδες µέσαστον λεγόµενο ευρωπαϊκό χώρο». Αυτές τιςπροφητικές παρατηρήσεις είχε κάνει πριν από λίγοκαιρό ο αµερικανός νοµπελίστας οικονοµολόγος Γιόζεφ Στίγκλιτζ στο τελευταίο βιβλίο του (Stiglitz, «Freefall»).

∆εν µπορώ να φανταστώ την Ευρώπη δίχως την οικονοµική ισχύ της Γερµανίας, αλλά η τελευταία κρίση της Ιρλανδίας, που επιδεινώθηκε από την απαράδεκτη στάση της πολύ «µικρής» για τις περιστάσεις γερµανίδας καγκελαρίου, φέρνει ξανά στην επιφάνεια δραµατικά τα ελαττώµατα που είχε η ευρωζώνη από τη γένεσή της και τις αµφιλεγόµενες σχέσεις της Γερµανίας µε τα άλλα µέλη.

Και κατ’ αρχήν θα πρέπει να τονίσουµε ότι πολλοί διάσηµοι οικονοµολόγοι απότην αρχή έλεγαν ότι δεν είναι δυνατό να ανήκουν στην ίδια ζώνη εκ διαµέτρου αντίθετες οικονοµίες, όπως είναι η Γερµανία και η Ελλάδα.

Γιατί; Γιατί, όταν µια χώρα είναι έντονα εξαγωγική και δηµιουργεί πλεονάσµατα, τότε είναι αναπόφευκτο καιαναγκαίο κάποιες άλλες χώρες να παράγουν µόνο ελλείµµατα, καταναλώνοντας απλώς ταπροϊόντα της ισχυρής δύναµης.

Εποµένως, το φτηνό ευρώ καικάθε κρίση στην ευρωζώνη εξυπηρετεί µόνο τη Γερµανία, η οποία, λίγο πριν δοθεί το δάνειο των 110 δισεκατοµµυρίων ευρώ προς τη χρεοκοπούσα χώρα µας και µετά τον«σεισµό» που έγινε – λόγω αυτού του γεγονότος – σε όλον τον κόσµο, είδε αιφνιδίως να αυξάνονται οι εξαγωγές της προς την Κίνα και την Ασία, όταν εµείς βυθιζόµασταν, λόγω των µέτρων της λιτότητας, στην ύφεση, τη φτώχεια κα την ανεργία.

Για να ξεπεραστεί αυτό το γενετικό ελάττωµα της ευρωζώνης, δηµιουργήθηκε ένα τεράστιο κεφάλαιο αλληλεγγύης για τιςευρωπαϊκές χώρες που θα βρίσκονται σεδύσκολη οικονοµική κατάσταση.

Eνώ οι Γερµανοί συµφώνησαν στα λόγια µε αυτήν την επιλογή, στην πράξη την υπονόµευσαν θανάσιµα, όπωςφάνηκε και από τις ακατανόητες και ανεπεξέργαστες δηλώσεις της Μέρκελ, η οποία ξαφνικά θυµήθηκε ότι θα έπρεπενα µπει στο παιχνίδικαι να δίνει βοήθεια στις χώρες πουκαταρρέουν και το ιδιωτικό κεφάλαιο (κερδοσκόποι,τράπεζες κ.λπ.).

Ενώ η ιδέα αυτή δεν είναι και τόσο κακή, το µόνο ολέθριο αποτέλεσµα που πέτυχε – λόγω του ότι υποβλήθηκε άκαιρα– ήταν η πλήρης αποδυνάµωση της Ιρλανδίας, η οποία χτυπήθηκε εύκολα από τους κερδοσκόπους, επειδή ήταν και µια µικρή λεία για αυτούς.

Γιατί το έκανε αυτό η Μέρκελ; Γιατί ήθελε να καθησυχάσει τους γερµανούς πολίτες, ενόψει των εκλογών του 2011, ότι δεν θα σώζουν συνεχώς αυτοί τους «άσωτους λαούς» και επειδή η ξεθωριασµένη σηµαία ενός επικίνδυνου γερµανικού εθνικισµού τη βοηθά στοεσωτερικό µέτωπο.

Οµως στο σηµείο τούτο θα έπρεπε να πούµε ορισµένα πράγµατα και στη γερµανική πολιτική ελίτ και στους απλούς Γερµανούς,που φλερτάρουν µε τη θλιβερή ιδέα της επιστροφής στο µάρκο.

Η ενωµένη Γερµανία µετάτο 1989 επιβίωσε και επέζησεχάρη στις τεράστιες εισροές κεφαλαίου που έγιναν απότην υπόλοιπη Ευρώπη και άρα θα ήτανκαλό να τοθυµούνται αυτό,όταν χρησιµοποιούν τη γενικευµένη και φασιστοειδή ρητορικήπερί τεµπέληδων λαών.

Και επίσης ότι τα γερµανικά προϊόντα καταναλώνονται κατά τα 2/3από τους υπόλοιπους εταίρους και άρα, αν οι άλλοι «καθυστερηµένοι» Ευρωπαίοι είχαντη θεωρητική και στοιχειώδη δυνατότητα να τα µποϊκοτάρουν, τότε το θαυµαστό εξαγωγικό µοντέλο θα έπεφτε σαν χάρτινος πύργος!

Αρα η Γερµανία δεν θα πρέπει δίνειµαθήµατα ηθικής στους άλλους, γιατί δεν είναι και τόσο αυτόνοµη και άρα χρειαζόµαστε επειγόντως ένα καινούργιο είδος αλληλεγγύης και µια διαφορετική µορφή οικονοµικής διακυβέρνησης στην Ευρώπη.

Ολα αυτά δεν σηµαίνουνβεβαίως ότι δεν είµαστε µια διεφθαρµένη χώρα, όπου λ.χ. και ο «µικρός» ακόµη δικηγόρος φοροδιαφεύγει, όπου ο καθηγητήςγυµνασίου βγάζει µαύρα λεφτά από τα ιδιαίτερα,όπου τα πανεπιστήµια έχουν γίνει «ορφανοτροφεία» και µισθοδοτούν απαράδεκτα και εκείνους που δεν µπόρεσαν να κάνουν διδακτορικό κ.λπ.

Ποιο είναι το συµπέρασµα; Η σηµερινή στάση της Γερµανίας είναιεπικίνδυνη, γιατί εκφράζει έναν ξεπερασµένο εθνικισµό, ενώ και ή ίδια εξαρτάται από την αγοραστική δύναµη των άλλων Ευρωπαίων!

Η ενωμενΗ Γερμανία

µετά το 1989 επιβίωσε και επέζησε χάρη στις τεράστιες εισροές κεφαλαίου που έγιναν από την υπόλοιπη Ευρώπη και άρα θα ήταν καλό να το θυµούνται αυτό

Ο Γρηγόρης Καλφέλης είναι καθηγητής της Νοµικής Σχολής του ΑΠΘ