[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Η πικρή βαλίτσα της επιστροφής

Kι αν δεν έρθει η βαλίτσα; Αν δεν έρθει η βαλίτσα, θα κοιµηθείς χωρίς να πλύνεις τα δοντάκια σου. Και την επόµενη θα αποφύγεις το λούσιµο γιατί πιστολάκι γιοκ. Και τα δώρα του παιδιού; Aχ…

Αυτή η «δυσλειτουργία» του συστήµατος των αερογραµµών είναι το «δωράκι» της επιστροφής µου για να προσγειωθώ πάραυτα στην ελληνική πραγµατικότητα. Η δόση «αποµάκρυνση από την Ελλάδα του ∆ΝΤ και τονωτική ένεση από τη χριστουγεννιάτικη Σκωτία» ανέβασε απότοµα τα αντισώµατα ελπίδας του οργανισµού µου και η απότοµη ψυχική ευφορία (σχεδόν θράσος, τέτοια εποχή) τίναξε τα πάντα στον αέρα… Στον αέρα και η βαλίτσα. Και τα δώρα του παιδιού – που τα λαχταρούσε τόσο. Για να έρθουµε στα ίσα µας, µπουπ Ελλάδα, να ανοίξει πάραυτα η κάνουλα «ξινίλα», να στραβώσει το χείλι, να θυµώσει το µάτι, να έρθει η αδρεναλίνη στα κανονικά της νούµερα, να είναι έτοιµα να βγουν στη µάχη. Από τους θρησκευτικούς πολέµους των Highlands και τα κάστρα του Εδιµβούργου, στη µάχη του… γκισέ και της διεκδίκησης του αυτονόητου.

«Και πότε θα έρθει, παρακαλώ»; Να υπογράψετε αυτό το χαρτί. Μάλιστα. Ονοµα, διεύθυνση, κινητό – τα πάντα. Η υπάλληλος είναι λακωνική. Υπηρεσιακή. ∆ίνει τις πληροφορίες που πρέπει αλλά µε εκείνο το κενό βλέµµα που σε κοιτάζει ο αστυνοµικός όταν σου δίνει κλίση. Γιατί να είναι αλλιώς; Κόρη της είσαι, εξαδέλφη της, γνωστή της έστω; Είσαι ξένη όπως κι εκείνη είναι ξένη, δύο ξένες στην ίδια πόλη. Mια ξένη που δεν ήρθε η βαλίτσα της, γιατί να σου χαµογελάσει νυχτιάτικα.

Τα παπούτσια τα καινούργια. Και το σακάκι… Οταν είσαι αλλού, είσαι αλλού. Στη χριστουγεννιάτικη Γλασκώβη.

Στο ολόφωτο Εδιµβούργο. Τα γκισέ εκεί είναι χαµογελαστά. Λένε καληµέρα, καλό ταξίδι. Τα τρένα φεύγουν στην ώρα τους. Τα λεωφορεία έρχονται κάθε δέκα λεπτά. Τα µουσεία (πολλά) είναι δωρεάν, οι υπάλληλοι ανεβαίνουν µαζί σου τις σκάλες για να σoυ δείξουν, οι άνθρωποι στον δρόµο έρχονται µαζί σου να σε οδηγήσουν… Να πω κι άλλα; Τα σούπερ µάρκετ είναι πιο φθηνά, τα εστιατόρια είναι πιο φθηνά (σχέση τιµής και ποιότητας), τα µαγαζιά έχουν εκατοντάδες προσφορές, τα τουριστικά γραφεία σε εξυπηρετούν µε πραγµατικό ενδιαφέρον. Μα είναι δυνατόν να ζεις κανείς µια τόσο στρωτή καθηµερινότητα; Tόσο όµορφα φωτισµένη µε λαµπιόνια; Αθήνα καλεί Εδιµβούργο, Γλασκώβη και Αµστερνταµ (επίσης µέσω Αµστερνταµ ήταν η πτήση): να επανέλθει στην πρότερή της κατάσταση. Τώρα. Πριν βγει από το αεροδρόµιο. Να είναι έτοιµη για τα επόµενα…