Οταν ο πολίτης δεν είναι ελέφαντας

Η είδηση πέρασε στα ψιλά, παρουσιάζει όμως ενδιαφέρον. Στο Χέρφορντ της Γερμανίας αθωώθηκαν 40 οδηγοί που κατηγορούνταν για υπερβολική ταχύτητα, καθώς ο αρμόδιος δικαστής θεώρησε ότι το αποδεικτικό υλικό δεν πληρούσε όλες τις προδιαγραφές. Στην αιτιολόγηση της απόφασης αναφέρεται ότι η χρήση των ραντάρ πρέπει να γίνεται για την προστασία των πολιτών και όχι για να κερδίζει χρήματα το κράτος και πως πρέπει να τηρούνται όλες οι τεχνικές προϋποθέσεις ώστε να εκμηδενιστεί η πιθανότητα του λάθους.

Ολα αυτά συνέβησαν σε μία χώρα, όπου καλείται να αποδείξει η αστυνομία τις τροχαίες παραβάσεις των οδηγών. Αντίθετα δηλαδή με την Ελλάδα, όπου πρέπει να αποδείξει ο οδηγός ότι δεν ευσταθούν οι κατηγορίες των αρμόδιων αστυνομικών αρχών.

Εδώ λοιπόν θεωρείται de facto σωστό το σημείο τοποθέτησης των ραντάρ, προϋποθέτουμε ότι οι χειριστές των συσκευών γνωρίζουν άριστα το αντικείμενο και βέβαια κανένας δεν μπορεί να ελέγξει αν γίνεται σύμφωνα με τις προδιαγραφές το σέρβις και η συντήρηση των μηχανημάτων.

Δεν θέλω να περιοριστώ μόνον στην υπερβολική ταχύτητα. Υπάρχουν περιπτώσεις παράνομης στάθμευσης που σηκώνουν συζήτηση (π.χ. πόσα μέτρα από τη γωνία έχεις παρκάρει), διχογνωμίες σχετικά με παραβιάσεις του κόκκινου σηματοδότη (ναι λέει ο αστυνομικός, όχι ο οδηγός) και ένα σωρό άλλα περιστατικά, όπου πρέπει να αποδείξει ο πολίτης ότι δεν είναι ελέφαντας. Μόνη λύση αποτελούν η απόκτηση της κατάλληλης υλικοτεχνικής υποδομής και οι σαφέστατοι κανόνες χρήσης της. Μόνον έτσι θα προκύπτει αξιόπιστο αποδεικτικό υλικό, το οποίο δεν θα αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης ούτε θα κάνει τους οδηγούς να νιώθουν αδικημένοι.