«Πήγα στη λογοκρισία και τους έπαιξα μπουζούκι…»

Απο λαϊκό τραγούδι εκ των έσω, στην πιο απλή και απτή καθημερινότητά του, με τις χειρονομίες του, τη γλώσσα του, τα γέλια του, τα δισκογραφικά ντιλ του, τα ξενύχτια του. Δεν υπάρχει καταλληλότερος μάρτυρας εκείνου του κόσμου, πιο ευαίσθητο και ταυτόχρονα πιο αξιόπιστο δημοσιογραφικό μάτι από του Λευτέρη Παπαδόπουλου
Με την αμεσότητα και την ευστοχία της γραφής που τόσα χρόνια γνωρίζουμε από τα άρθρα του στα «ΝΕΑ» και συγχρόνως με τη ζεστασιά, την ελευθερία, το χιούμορ που τον διακρίνουν όταν μας καταθέτει κομμάτια από τη ζωή του, μας δίνει και σε τούτο το βιβλίο του μια δυνατή γεύση από τον κόσμο του λαϊκού τραγουδιού μέσα από κορυφαίους εκπροσώπους του. Εχοντας ζήσει στην αρχή της πορείας του τις μεγάλες λαϊκές μορφές του τραγουδιού και όντας ο ίδιος ένας από τους βασικότερους κρίκους της νέας «έντεχνης» στροφής του λαϊκού- ο άνθρωπος της παρέας και του ξενυχτιού από την μια και διανοούμενος από την άλλη- είχε την ευκαιρία να γνωρίσει το λαϊκό τραγούδι στις πιο αυθεντικές στιγμές του. Σε τούτο το βιβλίο διαβάζουμε τις αναμνήσεις του, τις σκέψεις του, τις απόψεις του αλλά και κομμάτια από συνεντεύξεις (ή ακόμα και συνεντεύξεις άλλων) που μας φέρνουν πιο κοντά σε πρόσωπα-μύθους του τραγουδιού. Τον Καζαντζίδη, τον Ζαμπέτα, τον Τσιτσάνη, την Ρόζα Εσκενάζυ, τον Χιώτη, τον Καλδάρα και πολλούς άλλους. Τα κείμενα αυτά προέρχονται από δημοσιεύματά του στο περιοδικό «Οασις», την εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» και από μη δημοσιευμένες ομιλίες του.

Το πλήρες κείμενο του δημοσιεύματος είναι διαθέσιμο μόνο στους συνδρομητές της ηλεκτρονικής έκδοσης των ΝΕΩΝ στο http://digital.tanea.gr