Μια γέφυρα χωρίζει την κόλαση απ’ το Ελ Πάσο Μια γέφυρα χωρίζει την κόλαση απ’ το Ελ Πάσο

Η φωτογραφία είναι χωρίς αµφιβολία ροµαντική, οι άνθρωποι όµως που εικονίζονται δεν αισθάνονται καθόλου έτσι. Οι άνθρωποι αυτοί περνούν τη γέφυρα που χωρίζει τις Ηνωµένες Πολιτείες και το Μεξικό: από τη µια πλευρά είναι το Ελ Πάσο και από την άλλη η Σιουδάδ Χουάρες, µία από τις πιο βίαιες πόλεις στον κόσµο. Ανάµεσά τους βρίσκονται και αρκετοί αµερικανοί φοιτητές που σπουδάζουν στο Πανεπιστήµιο του Τέξας, στο Ελ Πάσο, αλλά µένουν µε τις οικογένειές τους και τους φίλους τους στη Σιουδάδ Χουάρες. «Γεννήθηκα στο Ελ Πάσο. Είµαι Αµερικανός. Αλλά στην πραγµατικότητα είµαι Μεξικανός» λέει ο Ρούµπεν Ταράνγκο, ένας από τους 1.400 φοιτητές του Πανεπιστηµίου του Τέξας που ζουν στη Σιουδάδ Χουάρες, όπου τα τελευταία δύο χρόνια έχουν σκοτωθεί 4.000 άνθρωποι από εµπόρους ναρκωτικών. Τις προάλλες σκοτώθηκαν δύο συµφοιτητές του, η Εντερ Ντίας και ο Μανουέλ Ακόστα. Αλλά εκείνος δεν πτοείται. «Φυσικά δεν έκαναν τίποτα κακό» τονίζει. «Ηταν η µοίρα τους, όµως, η κακή τους τύχη».

Η φωτογραφία είναι χωρίς αµφιβολία ροµαντική, οι άνθρωποι όµως που εικονίζονται δεν αισθάνονται καθόλου έτσι. Οι άνθρωποι αυτοί περνούν τη γέφυρα που χωρίζει τις Ηνωµένες Πολιτείες και το Μεξικό: από τη µια πλευρά είναι το Ελ Πάσο και από την άλλη η Σιουδάδ Χουάρες, µία από τις πιο βίαιες πόλεις στον κόσµο. Ανάµεσά τους βρίσκονται και αρκετοί αµερικανοί φοιτητές που σπουδάζουν στο Πανεπιστήµιο του Τέξας, στο Ελ Πάσο, αλλά µένουν µε τις οικογένειές τους και τους φίλους τους στη Σιουδάδ Χουάρες. «Γεννήθηκα στο Ελ Πάσο. Είµαι Αµερικανός. Αλλά στην πραγµατικότητα είµαι Μεξικανός» λέει ο Ρούµπεν Ταράνγκο, ένας από τους 1.400 φοιτητές του Πανεπιστηµίου του Τέξας που ζουν στη Σιουδάδ Χουάρες, όπου τα τελευταία δύο χρόνια έχουν σκοτωθεί 4.000 άνθρωποι από εµπόρους ναρκωτικών. Τις προάλλες σκοτώθηκαν δύο συµφοιτητές του, η Εντερ Ντίας και ο Μανουέλ Ακόστα. Αλλά εκείνος δεν πτοείται. «Φυσικά δεν έκαναν τίποτα κακό» τονίζει. «Ηταν η µοίρα τους, όµως, η κακή τους τύχη».