Οι «προφήτες» του ποδοσφαίρου
Συγκρίνοντας οι Γερµανοί τον Γκέκα µε τον Γκερντ Μίλερ, αποκαλώντας τον µάλιστα Γκερντ Γκέκα, είναι σαν να παροµοιάζουν οι Βραζιλιάνοι τον Γκαρίντσα µε τον Φετφατζίδη
Ουδείς προφήτης στον τόπο του. Πόσω µάλλον όταν προέρχεται από µία χώρα µε δέκα εκατοµµύρια «προπονητές» και παίζει ποδόσφαιρο. Εχει περάσει πάνω από µία δεκαετία από τότε που οι Ολλανδοί ανακάλυψαν την «ελληνική φλόγα», τον Νίκο Μαχλά, που τους έµαθε πώς χορεύεται το συρτάκι στα γήπεδα.
Τώρα ήρθεησειρά των Γερµανών να µάθουν τα βήµατα και τον ρυθµότον οποίοδίνει ο Φάνης Γκέκας µε εµφατικό τρόπο.
Οι δύοπαίκτες ανήκουν σε διαφορετικές γενιές, ωστόσο έχουν πολλά κοινά. Το σηµαντικότερο, έχουν πέσει θύµατα της «καφκικής» άποψης που συµµερίζεται η πλειονότητα των ελλήνων παραγόντων σύµφωναµε την οποία «ο καθένας έχει το δικαίωµα να έχει την άποψή του αρκεί να συµφωνεί µε τη δική µου». Οι δύο ποδοσφαιριστές ακολούθησαν αντίθετους δρόµους αλλά είχαν τον ίδιο προορισµό.
Ο Μαχλάς ήταν από τους πρώτους έλληνες ποδοσφαιριστές που εκµεταλλεύτηκαν το καλοκαίρι του 1996 την περίφηµη απόφαση Μπόσµανκαι υπό τιςευλογίες του µέντορά του Εγκεν Γκέραρντ έφυγε για την Ολλανδία και τη Βίτεσε πριν υποστεί τη δοκιµασία της «πασαρέλας» από τις µεγάλες οµάδες της Αθήνας. «Εφυγε από τονΟΦΗ τηςΕλλάδας για να πάει στον ΟΦΗ της Ολ λανδίας», έλεγανοι κακεντρεχείς.
Στον «ΟΦΗ της Ολλανδίας» αναδείχ τηκε πρώτος σκόρερ τηςΕυρώπης και έγινε το σήµα κατατεθέν του τότε πιο σύγχρονου γηπέδου του κόσµου, του «Γέλρεντοµ». Τρία καλοκαίρια µετά έγινε ο ακριβότερος ποδοσφαιριστής στην ιστορία του Αγιαξ (!) ο οποίος τον χρησιµοποίησε ως «όχηµα» για να µπει στοχρηµατιστήριο του Αµστερνταµκαι να διαφηµίσει τονέο της γήπεδο, την «Αρένα».
Οταν ο Μαχλάς χρειάστηκε ωστόσο ναεπιστρέψει,έχοντας στις αποσκευές του τρόπαια, χρυσά παπούτσια και άλλες τιµητικέςδιακρίσεις, βρήκε πόρτες κλειστές απ’ αυτούς που έλεγαν µεταξύ αστείου και σοβαρού πως έχει χοντρά «καπούλια»!
Ο Φάνης Γκέκαςαντίθετα έκανε το άλµαστον Παναθηναϊκό αλλά ο εντυπωσιακός συντελεστήςτερµάτων (0,56) που είχε µε τους Πράσινους στα δύο χρόνια παραµονής του εκεί, πέρασε απαρατήρητος. Ετσι, ενµια νυχτί µετατράπηκε σε«αντάλλαγµα» για τη µεταγραφή του Σαλπιγγίδη.
«Το ψωµί της ξενιτιάς είναι πικρό…» τραγουδούσε ο Στέλιος Καζαντζίδης το 1969. Ηταν όµως το µόνο που µπορούσε να φάει πλέον ο Γκέκας που πήρε το πρώτο αεροπλάνο για τη Γερµανία και το Μπόχουµ. Στην πρώτη του σεζόν στην Μπουντεσλίγκα αναδεικνύεται πρώτοςσκόρερ! Τυχαίο; Για πολλούς «ναι». Η αµφισβήτηση αποτελεί τµήµα του DNA των Ελλήνων.
Σε µία συνάντησή µας µε τον Μαχλά την εποχή που όλη η Ολλανδίαυποκλινόταν στα κατορθώµατά του τον είχαµε ρωτήσει: «Μήπως το ολλανδικό πρωτάθληµα είναι εύκολο και γι’ αυτό διακρίνεσαι;». Τιατόπηµα…Εκείνος βέβαια περιορίστηκενα χαµογελάσει και νααποφύγει να απαντήσει.
Αυτό που συµβαίνει φέτος µε τον Γκέκα στη Γερµανία δεν έχει προηγούµενο και δεν έχει γίνει πλήρως αντιληπτό στο «ποδοσφαιρικόγκουλάγκ» που είµαστε υποχρεωµένοι να ζούµε.
Συγκρίνονταςοι Γερµανοί τον Γκέκα µε τον ΓκερντΜίλερ, αποκαλώντας τον µάλιστα ΓκερντΓκέκα, γιατα 11 γκολ που έχει πετύχει σε αντίστοιχους αγώνες φέτος, είναι σαν να παροµοιάζουν οι Βραζιλιάνοι τον Γκαρίντσα µε τον Φετφατζίδη.
Εχει µετανιώσει ο Παναθηναϊκός για την επιλογή του; Με βεβαιότητα, «όχι».
Αποτελεί βεβαίως κανόνα στο ποδόσφαιρο,ο παίκτηςπου στέλνει τηνµπάλα στο«πλεκτό» να κερδίζει και τις εντυπώσεις.
Υπάρχουνόµωςδεκάδες ακόµαέλληνεςποδοσφαιριστές που έχουν αγωνιστεί ή συνεχίζουν να αγωνίζονται µεµεγάλη επιτυχία στο εξωτερικό συµβάλλοντας µε τον τρόπο τους στη βελτίωση της εικόνας του ελληνικού ποδοσφαίρου.Και κάτι ακόµα πιο σηµαντικό: η εµπειρία που αποκτούν µεταγγίζεται στην εθνική οµάδα που αποτελεί τονκαθρέφτη της δυναµικής κάθε ποδοσφαιρικού έθνους.
ΓΡΑΦΕΙ ΙΣΤΟΡΙΑ
Αυτό που συµβαίνει φέτος µε τον Γκέκα στη Γερµανία δεν έχει προηγούµενο και δεν έχει γίνει πλήρως αντιληπτό στο «ποδοσφαιρικό γκουλάγκ» που είµαστε υποχρεωµένοι να ζούµε














