ΔΝΤ: Ειδική πρόβλεψη για γειτονικές χώρες σε κρίση ταυτόχρονα

Το ενδεχόμενο να χορηγεί πιστώσεις σε αρκετές γειτονικές χώρες που το ζητούν, ταυτόχρονα, εξετάζει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. 

Σε «τεχνικό υπόμνημα» που δόθηκε στη δημοσιότητα σήμερα γίνεται λόγος για την «ταυτόχρονη έγκριση ευέλικτων γραμμών πίστωσης για πολλές χώρες». Το ίδιο υπόμνημα εξηγεί ότι αυτός ο μηχανισμός θα μπορούσε να ενεργοποιηθεί αν χτυπηθούν από ένα κοινό σοκ τα κράτη μέλη. «Τότε, τα κράτη μέλη θα μπορούσαν να προσεγγίσουν από κοινού το Ταμείο για να ζητήσουν την οικονομική συνδρομή του».

Η Γραμμή Ευέλικτης Πίστωσης 

Η γραμμή ευέλικτης πίστωσης (LCM ), όπως ονομάζεται, δημιουργήθηκε το Μάρτιο του 2009. Είναι μια μορφή δανείου του ΔΝΤ, στο πλαίσιο της οποίας τίθεται στη διάθεση ενός κράτους μέλους για ένα έτος, με δυνατότητα ανανέωσης, ένα ποσό από το οποίο μπορεί να αντλήσει ανά πάσα στιγμή, και στο μέγεθος που επιθυμεί.

Διαφέρει από τα συμβατικά δάνεια του ΔΝΤ, τα οποία χορηγούνται με την προϋπόθεση ότι θα υπάρχουν δεσμεύσεις για στόχους ποσοτικούς και ποιοτικούς, και καταβάλλονται σε δόσεις.

Το LCM προορίζεται αποκλειστικά για χώρες που θεωρούνται ότι έχουν «πολύ καλές επιδόσεις» με έναν κατάλογο εννέα απαιτούμενων κριτηρίων και, προς το παρόν, επωφελούνται η Κολομβία, το Μεξικό και η Πολωνία.

Το ΔΝΤ διευκρινίζει στο υπόμνημά του ότι «όπως και να έχουν τα πράγματα» κάθε  αίτημα «θα εξεταστεί ξεχωριστά». Υπενθυμίζει επίσης ότι «μόνο το διοικητικό συμβούλιο», το όργανο λήψης αποφάσεων όπου ψηφίζουν 24 χώρες ή ομάδες χωρών, έχει «την αρμοδιότητα να καθορίσει αν μια χώρα μπορεί να επωφεληθεί από ένα LCM ή να το εγκρίνει, όπως συστήνει η διεύθυνση».
 
Τον Αύγουστο, το ΔΝΤ αποφάσισε να καταργηθεί κάθε ανώτατο όριο για τα ποσά που μπορούν να διεκδικήσουν τα κράτη μέλη. Η απόφαση αυτή προκάλεσε την προειδοποίηση της Γερμανίας, η οποία δήλωσε τον Οκτώβριο ότι είναι απαραίτητο να «εξασφαλιστεί ότι αυτή η άνευ προηγουμένου επέκταση του ρόλου της χρηματοδότησης του Ταμείου δεν θα έχει αρνητικές επιπτώσεις για το χρηματοπιστωτικό σύστημα και τα οικονομικά του ίδιου του ΔΝΤ».