ΝΑ ΜΗ ΧΑΘΕΙ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ

Η πολιτική ιστορία ενός τόπου γράφεται µε τις επιλογές που κάνουν οι πολιτικές δυνάµεις του.

Αυτές οι επιλογές ορίζουν την έκβαση των πραγµάτων σε ό,τι αφορά τη συνολική πορεία του, τη διακυβέρνησή του και εν γένει τη µοίρα του λαού του.

Η νεώτερη πολιτική ιστορία µας είναι γεµάτη µε πολιτικές αποφάσεις οι οποίες πληρώθηκαν ακριβά γιατί υπήρξαν κατώτερες των περιστάσεων.

Ολες οι παρατάξεις βαρύνονται µε τέτοιες αποφάσεις τις τελευταίες δεκαετίες. Στην κοµµουνιστική Αριστερά όµως – και κυρίως στο ΚΚΕ – αναλογεί το πιο σηµαντικό µερίδιο.

Μπορεί το ΠΑΣΟΚ να βαρύνεται για τον «ηγεµονισµό» που διέκρινε τις σχέσεις του µε την Αριστερά, ιδίως τη δεκαετία του ‘80. Ωστόσο, οι εποχές έχουν αλλάξει. Και απαιτούν καθαρές σχέσεις και ξεκάθαρες πολιτικές.

Οµως, ο Περισσός καταφεύγει συχνά σε «ανίερες συµµαχίες» και στο τρικ της αποχής ή της λευκής ψήφου µε µοναδική έγνοια να αποδυναµώσει άλλες προοδευτικές παρατάξεις.

Ας περιοριστούµε στην επικαιρότητα των αυτοδιοικητικών εκλογών:

Σε αυτό το επίπεδο άσκησης πολιτικής οι ετερόκλητες συµµαχίες στις οποίες προσχωρεί µε αξιοπρόσεκτη προθυµία διαδέχονται η µία την άλλη. Από πού να αρχίσει κανείς;

Από την ευκολία µε την οποία επέτρεψε το 1986 να υλοποιηθεί το σχέδιο του Κ. Μητσοτάκη να αλώσει τους τρεις µεγάλους δήµους της χώρας µε τη δηµοκρατική παράδοση, ανοίγοντας τον δρόµο για την ώς σήµερα κυριαρχία της ∆εξιάς; Από την εκχώρηση δήµων µειστορία στην Αυτοδιοίκηση, όπως o ∆ήµος Ζωγράφου, σε ακραίες δυνάµεις µε παρελθόν υπηρεσίας στη χούντα;

Ή από τη δήθεν αδιαφορία µε την οποία ετοιµάζεται να επιτρέψει στη Ν.∆. να θριαµβολογήσει στις µάχες όπου βρίσκεται αντιµέτωπη µε το ΠΑΣΟΚ, όπως στις µεγάλες περιφέρειες ή σε διάφορους δήµους ανά τη χώρα;

(Ρεπορτάζ στις σελ. 7-11) Ακόµη πιο χαρακτηριστική είναι η άρνηση τόσο του ΚΚΕ όσο και του ΣΥΡΙΖΑ να συµπράξουν στην αξιοποίηση της ευκαιρίας που δίνεται για πρώτη φορά ώστε να περάσουν σε προοδευτικούς υποψηφίους οι µεγαλύτεροι δήµοι της χώρας.

Η επιλογή του άκυρου και του λευκού συνιστά «σωσίβιο» για τη Ν.∆. και στη συνείδηση της δηµοκρατικής κοινής γνώµης δηµιουργεί συνειρµούς µε περιόδους που όλοι οι σώφρονες πολίτες, ανεξαρτήτως κοµµατικών προτιµήσεων, θα ήθελαν να ξεχάσουν…

Είναι ακατανόητο ότι στην Αθήνα ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ δεν στηρίζουν τον αριστερογενή προοδευτικό υποψήφιο Γιώργο Καµίνη και άρα, στην πράξη, ενισχύουν τον απερχόµενο δήµαρχο, του οποίου οι θέσεις σε καίρια ζητήµατα αντιστρατεύονται ευθέως τις δικές τους θέσεις.

Είναι το ίδιο ακατανόητη η άρνησή τους να στηρίξουν στη Θεσσαλονίκη τον παλαίµαχο δηµοκράτη Γιάννη Μπουτάρη (επιλογή µάλιστα του Συνασπισµού στις προηγούµενες εκλογές) ώστε να ακυρωθούν οι επιδιώξεις της συµπόρευσης ∆εξιάς – Ακροδεξιάς.

∆υστυχώς, τόσο το ΚΚΕ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ αρνούνται να απαντήσουν επί της ουσίας και ακολουθούν το δόγµα ότι η επίθεση είναι η καλύτερη άµυνα. Για άλλη µια φορά, αρνούνται να αναλάβουν τις ευθύνες τους απέναντι στην ελληνική κοινωνία και περιορίζονται στην προσπάθεια συντήρησης των µηχανισµών τους. Ας τους κρίνουν οι πολίτες.

(Οι ανακοινώσεις του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ για το χθεσινό ρεπορτάζ των «ΝΕΩΝ» δηµοσιεύονται πλήρεις στη σελίδα 11 Νεώτερο ρεπορτάζ που επιβεβαιώνει και ενισχύει όσα χθες καταγράψαµε θα βρείτε στις σελίδες 10-11 )