Το ξύπνηµα της άγριας φύσης

Αύγουστος µήνας στον ποταµό Μάρα της Κένυας.
Ενάµισι εκατοµµύριο ζέβρες και γκνου κοντοστέκονται στη µία όχθη, χτυπούν τις οπλές στο έδαφος, σηκώνουν τα κεφάλια τους και µυρίζουν τον αέρα.
Ο κίνδυνος είναι διάχυτος παντού, καθώς οι κροκόδειλοι καιροφυλακτούν στα υδάτινα περάσµατα. Το µόνο που ξεπροβάλλει συχνά είναι ένα ζευγάρι απειλητικά µάτια, µόλις πάνω από τη στάθµη του νερού. Τα γέρικα γκνου του κοπαδιού έχουν δει αυτή τη σκηνή πολλές φορές στο παρελθόν. Είναι οι βετεράνοι της επιβίωσης και στέλνουν σήµα αναµονής στους «νεώτερους», που πιάνουν τη µυρωδιά της απειλής εκατοντάδες µέτρα µακριά. Ολοι περιµένουν το πρώτο άλµα του αρχηγού, στη µετέωρη ζώνη µεταξύ ασφάλειας και θανάτου. Κι όµως, πρέπει να επιµείνουν µέχρι το τέλος, µε µοναδικό οδηγό ένα αρχέγονο ένστικτο επιβίωσης και προσαρµοστικότητας. Κάθε χρόνο, η ανάγκη για αναζήτηση τροφής στα εύφορα λιβάδια του Νότου στέλνει εκατοντάδες από αυτά τα ζώα στο διαρκώς επαναλαµβανόµενο µακελειό. Από την άλλη, και οι serial killers του ποταµού επιστρέφουν στον τόπο του εγκλήµατος ακούγοντας τα δικά τους ένστικτα. Οπως λένε οι ντόπιοι, η ζωή είναι σκληρή πάνω στη Γη. Αλλά πουθενά πιο δύσκολη από τη σαβάνα της Κένυας. Εστω κι έτσι, η σκηνή στον ποταµό Μάρα είναι ένα µόνο κεφάλαιο απ’ τη συναρπαστική µετανάστευση των ζώων που αλλάζει «πρωταγωνιστές» ανάλογα µε το τοπίο και την εποχή. Στη Βόρεια Αµερική κάθε Σεπτέµβριο ένα δισεκατοµµύριο πεταλούδες – µονάρχες ενώνουν τις τύχες τους σ’ ένα κοινό ταξίδι προς το Μεξικό πριν πιάσουν τα κρύα του χειµώνα. Είναι µια διαδροµή 3.218 χιλιοµέτρων, για την οποία θα χρειαστούν 900 ώρες πτήσης. Το αόρατο GΡS των «πιλότων» ενεργοποιείται µε βάση τη θέση του ήλιου στον ουρανό και τις πληροφορίες που µεταφέρουν στα γονίδιά τους. Στο τέλος της µετανάστευσης θα έχει επιβιώσει µόλις ο µισός πληθυσµός. Πεντακόσια εκατοµµύρια πεταλούδες θα καλύψουν τα κλαδιά στα δάση του Μεξικού – ένα είδος χειµερίας νάρκης – κολληµένες η µία δίπλα στην άλλη. Το βιολογικό τους ρολόι θα χτυπήσει ξανά µε τις πρώτες ανοιξιάτικες αχτίδες. Μόνο τότε θα κατεβούν στο έδαφος του δάσους για να ζευγαρώσουν και να ξεκινήσουν την αντίστροφη πορεία της µετανάστευσης προς τα βόρεια. Στο νότιο άκρο της ηπείρου, το αρχιπέλαγος Φόκλαντ παρέχει ένα εξίσου συναρπαστικό σκηνικό για τη µάχη της επιβίωσης. Τα αρπακτικά πτηνά του Νότιου Ατλαντικού παραµονεύουν εκεί όλο τον χειµώνα, µόνο και µόνο για να ξεµοναχιάσουν τα κοπάδια των µεταναστών που καταφθάνουν. Ηδη τις πρώτες ηµέρες της άνοιξης, οι γλάροι, τα ψαροπούλια και οι πιγκουίνοι σκαρφαλώνουν στο ζεστό καταφύγιο των βραχονησίδων για να ζευγαρώσουν και να διαιωνίσουν την παρουσία τους πάνω στον πλανήτη. Οι ασπρόµαυρες ράχες τους φαίνονται από ψηλά σαν ένας ενιαίος οργανισµός που αναπνέει – και επιβιώνει – την ίδια στιγµή µε τον ίδιο τρόπο. Εικόνα που δεν απέχει καθόλου από την πραγµατικότητα. Ξεκίνησαν µαζί τη µεγάλη µετανάστευση της ζωής τους και θα παραµείνουν µαζί µέχρι την επόµενη.

[ ΙΝFΟ ]

Η [-1479σειρά του Νational Geographic «Οι µεγάλες µεταναστεύσεις» προβάλλεται από αύριο στη ΝOVA στις 21.00.Γι [-4856α τα γυρίσµατα του ντοκιµαντέρ χρειάστηκαν τρία χρόνια, στη διάρκεια των οποίων τα µέλη του συνεργείου ταξίδεψαν σε 20 διαφορετικές χώρες διανύοντας µια απόσταση 675.580 χιλιοµέτρων!